รางวัลที่คาดไม่ถึง

"สี่แสนหหมื่นเจ็ดพันบาทถ้วน... นี่คือค่าเสียเวลาที่พวกคุณควรจ่ายให้ผม สำหรับการเกือบต้องไปนอนคุยกับรากม่วงในโรงเก็บศพเมื่อคืนนี้ครับ คุณลินิน" เรย์เอ่ยด้วยน้ำพักน้ำแรงที่ราบเรียบ ดวงตาคู่คมสีครามสะท้อนภาพหน้าจอแท็บเล็ตในมือของหญิงสาวที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงระยับ ภายในห้องรับแขกของคฤหาสน์ตระกูลจันทราพิทักษ์ กลิ่นหอมจางๆ ของชาอู่หลงชั้นดีลอยวนอยู่ในอากาศ ตัดกับบรรยากาศตึงเครียดที่ลินินกำลังแผ่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด ลินินขมวดคิ้วมุ่นจนรอยย่นแทบจะผูกกันเป็นปม มือเรียวบางที่ถือถ้วยกระเบื้องเคลือบวางกระแทกลงบนจานรองเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง เธอจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายคาดโทษผสมความระอาใจอย่างถึงที่สุด "นายชักจะเรียกราคาเกินจริงไปกันใหญ่แล้วนะ เรย์! แค่จัดการวิญญาณแค้นระดับ C ตัวเดียวนั่น นายเล่นถล่มโครงสร้างโกดังร้างจนพังลงมาครึ่งหลังแถมยังทิ้งฉันให้วิ่งหนีผีเปรตจนรองเท้าส้นสูงคู่โปรดพังไปข้างหนึ่ง นายควรจะโดนหักเงินเดือนด้วยซ้ำ ไม่ใช่มาแบมือขอเพิ่มแบบนี้!" เรย์เพียงแต่หัวเราะในลำคอเบาๆ เขายกนิ้วขึ้นดันกรอบแว่นอย่างไร้เดียงสา รอยยิ้มมุมปากที่จุดประกายความเจ้าเล่ห์ทำให้ลินินนึกอยากจะคว้าหมอนอิงมาปาใส่หน้าเขาสักทีสองที "พูดเกินไปครับคุณหนู ถ้าไม่มีเนตรสีครามของผมคอยนำทาง ป่านนี้คุณคงยืนเคเคารพศพตัวเองในงานฌาปนกิจไปแล้ว อีกอย่าง ค่าเสียหายของโกดังนั่น ผมแอบได้ยินมาว่าทางเทศบาลลงความเห็นว่าเป็นเพราะ 'ท่อแก๊สรั่ว' ต่างหากล่ะครับ... ซึ่งนั่นเป็นฝีมือการจัดการหลักฐานอย่างแนบเนียนของผมเองนะ" ลินินอ้าปากค้าง เถียงไม่ออกแม้แต่คำเดียว เพราะมันคือเรื่องจริง ความฉลาดแกมโกงและการเอาตัวรอดเป็นเลิศของเด็กหนุ่มคนนี้มักจะทำให้เธอจนมุมอยู่เสมอ ทั้งๆ ที่อายุห่างกันไม่เท่าไหร่ แต่บางครั้งเรย์กลับทำตัวราวกับมองทะลุกลົນไกลของโลกใบนี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว "เฮ้อ... ให้มันได้อย่างนี้สิ นายเนี่ยนะ" ลินินถอนหายใจยาวเหยียด ยอมแพ้ให้กับความหน้าตายของอีกฝ่าย เธอกดโอนเงินผ่านแอปพลิเคชันในมือถืออย่างจำยอม "โอนให้แล้วนะ ยอดรวมค่าจ้างบวกค่าปิดปากนาย... หวังว่าจะไม่มีปัญหาตามมาอีกนะ" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนการรับเงินดังขึ้นพร้อมๆ กับที่หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าใสปรากฏขึ้นกลางอากาศเฉพาะในThe Field of Vision ของเรย์ โดยที่ลินินไม่มีทางมองเห็น มันคือระบบช่วยเหลือปริศนาที่ติดตามเขามาตั้งแต่ก้าวแรกที่เริ่มจับงานไสยเวทนี้ [ติ๊ง! ภารกิจลับเสร็จสิ้น: เคลียร์คดีวิญญาณแค้นโรงเก็บศพ (ระดับ C)] [ได้รับแต้มประสบการณ์: 1,500 EXP] [ได้รับเงินรางวัลอ้างอิงจากโลกจริง: 470,000 บาท] [ความสัมพันธ์กับตัวละคร 'ลินิน' เพิ่มขึ้น 5%] เรย์กวาดสายตาอ่านข้อความเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอีกระดับ แต่ทว่า... ก่อนที่หน้าต่างระบบจะเลือนหายไป กลับมีข้อความใหม่สีทองอร่ามพุ่งทะยานขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบพลังงานจิตวิญญาณตกค้างระดับสูงจากการต่อสู้ครั้งก่อน!] [เงื่อนไขพิเศษถูกปลดล็อก: ท่านได้รับสิทธิ์ในการสุ่ม 'ทักษะพิเศษระดับสูง' เนื่องจากความสามารถในการพลิกสถานการณ์ด้วยมันสมองและสัญชาตญาณ] [ท่านต้องการดำเนินการสุ่มรับรางวัลพิเศษทันทีหรือไม่? (Y/N)] หัวใจของเรย์กระตุกวูบเล็กน้อย แม้ภายนอกเขาจะยังคงรักษาท่าทีสุขุมนุ่มลึกเอาไว้ได้เป็นอย่างดี แต่ในใจกลับตื่นตัวขึ้นมาทันที ทักษะพิเศษระดับสูงงั้นหรือ? สำหรับนักปราบวิญญาณมือใหม่แล้ว สิ่งเหล่านี้คืออาวุธชิ้นสำคัญที่จะช่วยให้รอดชีวิตจากคดีที่อันตรายยิ่งกว่านี้ในอนาคต "มีอะไรเหรอ เรย์? ทำไมจู่ๆ หน้าซีดลง... หรือว่าเงินยังไม่เข้า?" ลินินเอ่ยถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นเด็กหนุ่มนิ่งเงียบไปผิดปกติ ดวงตาสองสีที่เคยกวนประสาทตอนนี้กลับเพ่งมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า "เปล่าครับ... แค่กำลังคิดว่า เงินจำนวนนี้ควรเอาไปลงทุนกับอะไรดีถึงจะคุ้มค่าที่สุด" เรย์ตอบเสียงเรียบ ก่อนจะยกมือขึ้นแตะอากาศเบื้องหน้าเพื่อยืนยันคำสั่ง [Y] ในใจ *วูบ!* พริบตานั้น อากาศรอบตัวของห้องรับแขกหรูหราก็เย็นเยיתลงอย่างกะทันหัน เปลวไฟในตะเกียงอโรมาไหววูบราวกับถูกกระแสลมที่มองไม่เห็นพัดผ่าน ลินินสะดุ้งเฮือก เผลอขยับตัวเข้าไปใกล้เรย์โดยไม่รู้ตัว มือเรียวคว้าชายเสื้อสูทของเขาไว้แน่น "เกิดอะไรขึ้น... บรรยากาศนี่มันอะไรกัน?" ลินินกระซิบถาม เสียงของเธอเริ่มสั่นระริกด้วยสัญชาตญาณการรับรู้ถึงอันตราย เรย์ไม่ได้ตอบคำถาม เธอสัมผัสได้ถึงความหนาแน่นของพลังงานที่กำลังไหลทะลักเข้าสู่ร่างกาย มันไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปตามเส้นประสาททุกเส้น ดวงตาข้างซ้ายที่ซ่อนอยู่ภายใต้กรอบแว่นเปล่งประกายสีครามเข้มจัดจนเกือบเป็นสีดำ ลวดลายอักขระโบราณสีครามปรากฏขึ้นชั่วขณะบนหลังมือขวาของเขา ก่อนจะจางหายไปใต้ผิวหนัง [ระบบทำการประมวลผลเสร็จสิ้น...] [ขอแสดงeยินดีกับท่าน! ท่านได้รับทักษะพิเศษเฉพาะตัว: 'อักขระพันธนาการ (Binding Runes)' ระดับ A] [รายละเอียดทักษะ: สามารถวาดอักขระไสยเวทด้วยพลังจิตวิญญาณเพื่อตรึง พพันธนาการ หรือปิดผนึกวิญญาณและอาคมทุกรูปแบบได้ตามต้องการ ความแข็งแกร่งและระยะเวลาในการตรึงขึ้นอยู่กับปริมาณจิตที่ใช้และระดับของเป้าหมาย] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ พลังงานมหาศาลที่เพิ่งหลอมรวมเข้ากับร่างกายทำให้เขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ประสาทสัมผัสทั้งห้าเฉียบคมยิ่งกว่าเดิม เสียงลมหายใจของลินิน กลิ่นจางๆ ของชาอู่หลง หรือแม้แต่การเคลื่อนไหวของแมลงวันที่เกาะอยู่บนกรอบหน้าต่าง ทุกอย่างถูกบันทึกไว้ในหัวอย่างแม่นยำ นี่คือพลัง... พลังที่จะทำให้เขาไม่ต้องเป็นฝ่ายวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนอีกต่อไป "เรย์... นายเป็นอะไรทำไมนัยน์ตาถึง..." ลินินเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความตกตะลึง เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวเด็กหนุ่ม มันไม่ใช่ความน่ากลัว แต่เป็นความน่าเกรงขามที่ไม่อาจละสายตาได้ เรย์หันกลับมาสบตา เธอคลี่ยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่ไม่ได้กวนประสาทเหมือนทุกที แต่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่ล้นปรี่จนน่ากลัว "ไม่มีอะไรหครับคุณหนู... แค่บังเอิญได้ 'ของเล่นชิ้นใหม่' มาทดลองใช้เท่านั้นเอง" เขายื่นมือขวาที่เพิ่งได้รับพลังใหม่ไปข้างหน้า นิ้วเรียววาดผ่านอากาศว่างเปล่าช้าๆ ทันใดนั้น ประกายแสงสีครามเรืองรองก็ปรากฏขึ้นเป็นเส้นสายอักขระลึกลับกลางอากาศ ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงโปรยปรายลงมาอย่างงดงามแต่ทรงพลัง ลินินเบิกตากว้าง เธอคือนักปราบผีสายเลือดแท้ ย่อมดูออกทันทีว่าสิ่งที่เรย์เพิ่งทำลงไปนั้นไม่ใช่เวทมนตร์ดาษดื่น แต่มันคือศาสตร์โบราณที่สาบสูญไปนานนับร้อยปี! "นั่นมัน... อักขระโบราณของตระกูล... นายไปเรียนมาจากไหน?!" ลินินอุทานลั่น ลุกพรวดขึ้นจากโซฟาจนเกือบทำถ้วยชาคว่ำ แต่ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากอธิบายอะไร เสียงเคาะประตูก็กร่อนดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะจากด้านนอกห้องรับแขก ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นของพ่อบ้านประจำตระกูลที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด "คุณหนูครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" พ่อบ้านโค้งคำนับด้วยความร้อนรน "ทางสำนักงานตำรวจนครบาลส่งเรื่องด่วนมา แจ้งว่าเกิดเหตุคดีฆาตกรรมปริศนาที่มหาวิทยาลัย M สภาพศพ... ถูกควักวิญญาณออกไปอย่างไร้ร่องรอย และ... และที่ผนังห้องเกิดเหตุ มีรอยเลือดเขียนสัญลักษณ์ประหลาดที่ทางตำรวจยืนยันว่า... ตรงกับคดีเมื่อสิบปีก่อนเป๊ะๆ ครับ!" เรย์หรี่ตาลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความฉลาดเฉลียว สัญลักษณ์เมื่อสิบปีก่อนงั้นหรือ? ดูเหมือนว่าคดีนี้จะไม่ได้จบลงแค่การปราบวิญญาณกระจอกๆ อีกต่อไปแล้ว นิ้วมือขวาของเรย์ที่เพิ่งได้รับ 'อักขระพันธนาการ' ขยับเข้าหากันเล็กน้อย ความเย็นเฉียบของพลังงานจิตเริ่มไหลเวียนขึ้นมาที่ปลายนิ้วอีกครั้ง ขณะที่หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานเริ่มปรากฏขึ้นทับซ้อนกับโลกแห่งความเป็นจริงตรงหน้า [แจ้งเตือนภารกิจใหม่: ปริศนาอักขระเลือดแห่งมหาวิทยาลัย M (ระดับ S)] [คำเตือน: ผู้บงการเบื้องหลังกำลังรอการมาเยือนของท่าน...] -------------------------------------------------- เข็มทิศมองวิญญาณ - ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในคดีนี้นะครับ! แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ