บุกรังลับของศัตรู

นิ้วเรียวยาวของเรย์เคาะลงบนแผงควบคุมโฮโลแกรมสีครามอย่างแผ่วเบา เสียง "ติ๊ด" สั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับชุดโค้ดอักขระไสยเวทที่ไหลทะลักผ่านหน้าจอราวกับสายน้ำตกแห่งข้อมูล ลัทธิมืด "อุ้งมือทมิฬ" คิดว่าการซ่อนฐานปฏิบัติการไว้ใต้โรงงานฟอกหนังร้างนอกเมืองจะปลอดภัยจากการตรวจสอบด้วยตาเนื้อ แต่วิสัยทัศน์จากเนตรสีครามของเขากลับมองเห็นโครงข่ายพลังงานวิญญาณสีดำสนิทที่แผ่ขยายรากแก้วหยั่งลึกดั่งใยแมงมุม "ระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาดีนี่ครับ..." เรย์พึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก ดวงตาคู่คมกวาดมองลวดลายอักขระอาคมที่หมุนวนปกป้องประตูทางเข้าหลัก ซึ่งถูกออกแบบมาให้แผดเผาวิญญาณของผู้บุกรุกให้แหลقสลายภายในสามวินาทีหากถอดรหัสผิดพลาด "อย่ามัวแต่ชมความงามของพวกมันเลยเรย์..." เสียงทุ้มห้าวแต่เจือความกังวลเล็กน้อยของลินินดังขึ้นจากด้านหลัง หญิงสาวในชุดต่อสู้กระชับดาบปราบผีคู่ใจในมือแน่น ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบโถงทางเดินอับชื้นที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าของคราบเลือดและสารเคมี "ฉันสังหรณ์ใจไม่ดี... พลังงานวิญญาณข้างในนั้นหนาแน่นผิดปกติ ราวกับพวกมันกำลังรอให้เราเดินเข้าไปติดกับ" "ความกลัวของคุณหนูช่างน่ารักเสียจริงนะครับ" เรย์หันกลับมาส่งยิ้มกวนประสาทให้คู่หูตัวแสบ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับประตูเหล็กกล้าหนาเตอะที่สลักยันต์อาคมนับร้อย "ถ้าไม่มีกับดักที่ท้าทาย เราจะเสียเวลาเดินทางมาไกลถึงนี่ทำไมล่ะครับ จริงไหม?" พูดจบ เรย์ก็สะบัดข้อมือเบาๆ ปล่อยด้ายอาคมสีครามเส้นบางเฉียบพุ่งเข้าไปในช่องว่างระหว่างรอยต่อของกลไกอาคม ด้ายเส้นนั้นสั่นระริกด้วยความถี่สูงเพื่อทำหน้าที่ "แฮก" หรือเจาะระบบฐานข้อมูลพลังงานของลัทธิมืดโดยตรง นี่คือทักษะการประยุกต์ใช้เนตรวิญญาณผสานกับศาสตร์คำนวณที่เขาพัฒนาขึ้นใหม่ ซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวในมหานครแห่งนี้ที่ทำได้ ติ๊ด! ติ๊ด! เสียงเตือนภัยเบาๆ ดังขึ้นจากปลายนิ้ว อักขระสีแดงฉานที่เคยเรืองแสงขู่ขวัญบนประตูค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีครามทีละตัวอย่างเชื่องช้า ความตึงเครียดในอากาศพุ่งสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก ทุกวินาทีที่ผ่านไปคือการเดิมพันด้วยลมหายใจ หากเรย์คำนวณจังหวะการไหลเวียนของอาคมผิดพลาดแม้แต่มิลลิเมตรเดียว แรงสะท้อนย้อนกลับจะฉีกร่างของพวกเขาเป็นจุลทันที ลินินกั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว มือขวาที่กำด้ามดาบชุ่มไปด้วยเหงื่อ เธอไม่เคยชินกับการบุกรุกฐานศัตรูด้วยวิธีที่ "ละเมียดละไม" เช่นนี้เลยสักครั้ง ปกติแล้วสไตล์ของเธอคือการพังประตูเข้ามาแล้วกวาดล้างให้ราบคาบ แต่สำหรับรังลับแห่งนี้ แค่ทางเข้าก็ซับซ้อนเกินกว่าจะใช้กำลังแก้ปัญหาได้แล้ว "เสร็จแล้วครับ..." เสียงกระซิบเบาๆ ของเรย์ดังขึ้นพร้อมกับเสียง "คลิก" หนักแน่น ประตูเหล็กบานยักษ์ที่ถูกผนึกด้วยอาคมโบราณนับร้อยปีค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินมืดมิดที่ทอดยาวลงสู่เบื้องล่าง ลมเย็นยะเยือกพัดสวนขึ้นมาพร้อมกับเสียงกระซิบโหยหวนนับร้อยชีวิตที่ฟังไม่เป็นภาษา ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงฝีเท้าปริศนาดังก้องขึ้นจากความมืดเบื้องล่าง ราวกับกำลังต้อนรับผู้มาเยือนทั้งสองคนเข้าสู่หลุมพรางที่ถูกเตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย เนตรสีครามส่องประกายเจิดจ้าขึ้นท่ามกลางความมืดมิดเพื่อทะลวงผ่านหมอกควันอาคมที่ปกป้องชั้นในสุดของรังศัตรู [ติ๊ง! ตรวจพบโครงข่ายพลังงานระดับ SSS: "แท่นบูชาโลหิตหมื่นวิญญาณ" กำลังทำงาน...] [ระบบตรวจพบการปลุก "บอสลับ" ของลัทธิมืด: สำเร็จไปแล้ว 98%] [คำเตือน: ผู้เล่นกำลังก้าวเข้าสู่พื้นที่เขตอาคมมรณะ ความสามารถในการใช้เนตรวิญญาณจะลดลง 30% ชั่วคราว] เสียงแจ้งเตือนจากระบบพิเศษดังขึ้นในหัวของเรย์ทันทีที่ก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้าไป ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง พื้นเบื้องล่างที่พวกเขายืนอยู่ก็ยุบตัวลงอย่างไร้สัญญาณเตือน! "เรย์ระวัง!" ลินินพุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเด็กหนุ่มไว้สุดแรง พร้อมๆ กับที่เงาร่างมหึมาสีดำสนิทนับสิบลุกขึ้นยืนจากความมืดมิดเบื้องล่าง ดวงตาสีแดงฉานนับคู่จ้องมองมาที่พวกเขาราวกับปีศาจกระหายเลือดที่รอคอยเหยื่ออันโอชะมานานแสนนาน... แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาสายเลือดนี้ไปด้วยกันครับ