ความจริงเกี่ยวกับตระกูลของลินิน

"ถ้าเส้นเลือดในคอของเธอเต้นแรงอีกแค่สามครั้ง... อาคมผนึกตระกูลวรโชติก็จะสลายไปตลอดกาลนะครับ คุณหนู" เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นชิดริมใบหู ท่าىมกลางความมืดมิดที่หนาแน่นราวกับน้ำหมึก ความเย็นเยียบของไสยเวทระดับสูงแผ่ซ่านเสียดกระดูกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เรย์ไม่ได้ถอยหลังหนี เขากลับก้าวเท้าเข้าประชิดร่างที่กำลังสั่นเทาของลินิน ดวงตาคู่คมกริบเปล่งประกายสีครามเจิดจ้าท่ามกลางความมืด ทะลุทะลวงผ่านภาพลวงตาอันซับซ้อนเพื่อมองเห็นแกแท้ของสิ่งที่กำลังกัดกินร่างของหญิงสาว ลินินกัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือด หยาดเหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผมขาวโพลน มือเรียว2ข้างกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้า เนื้อเน้นๆ ความเจ็บปวดไม่ได้มาจากบาดแผลทางกาย แต่มันคือ "ความทรงจำ" ที่กำลังไหลทะลักย้อนศรเข้าสู่ห้วงสำนึก ราวกับเขื่อนกั้นน้ำขนาดมหึมาที่พังทลายลงในชั่วพริบตา "อึก... เรย์... ฉัน... ฉันรู้สึกเหมือน... ตัวเองกำลังจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ" เสียงของเธอขาดห้วง ลมหายใจหอบกระชั้น ร่างกายทรุดฮวบลงเกือบติดพื้น แต่เรย์ไวพกว่า มือหนาคว้าเอวบางเอาไว้มั่น ประคองร่างที่ไร้เรี่ยวแรงนั้นแนบอก ความอบอุ่นจากตัวเขาปะทะเข้ากับความหนาวเหน็บของคำสาป เกิดเป็นเสียงซ่าประหลาดคล้ายกระแสไฟฟ้าช็อต ระบบแจ้งเตือนที่ถูกตัดขาดไปเมื่อครู่ กลับมาติดสว่างวาบอีกครั้งด้วยแสงสีแดงฉานกระพริบถี่รัว พร้อมเสียงปี๊บแหลมสูงที่บาดแก้วหู [คำเตือน! ตรวจพบการตื่นตัวของสายเลือดตระกูลหลัก (ระดับ SSS)] [เงื่อนไขการปลดล็อกคำสาปบรรพบุรุษ: 78%... 84%... 91%...] [คำเตือน: หากผู้ใช้สายเลือดไม่สามารถควบคุมจิตใจได้ภายใน 180 วินาที จิตวิญญาณจะถูกกลืนกินโดย 'อาถรรพ์จันทราโลหิต'] "ใจเย็นๆ ครับคุณหนู มองหน้าผม" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด มืออีกข้างยกขึ้นแตะที่กลางหน้าผากของเธอ นิ้วเรียววาดอักขระคาถาปราบวิญญาณอย่างรวดเร็วเพื่อสกัดกั้นไอทมิฬที่กำลังพยายามแทรกซึมเข้าสู่สมองส่วนกลาง ลินินเงยหน้าขึ้นสบตา เนตรสีครามของเรย์สะท้อนภาพใบหน้าอันซีดเผือดของเธอ มันเต็มไปด้วยความมั่นคงที่ทำให้พายุอารมณ์ในอกสงบลงทีละน้อย เธอกัดฟันกรอด ข่มความเจ็บปวดแล้วเค้นเสียงลอดไรฟัน "นาย... นายรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม ว่าตระกูลของฉันไม่ได้แค่... ปราบผีธรรมดา" "ตระกูลวรโชติสะสมบาปกรรมจากการผนึกวิญญาณระดับภัยพิบัติมาเป็นเวลาสามร้อยปีครับ" เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แม้สถานการณ์จะคับขัน แต่แววตาของเขากลับฉายประกายความเจ้าเล่ห์เช่นเคย "สิ่งที่คุณปู่ของคุณทิ้งไว้ให้ ไม่ใช่แค่คัมภีร์ไสยเวท แต่เป็น 'หนี้เลือด' ที่พวกมันต้องตามมาชดใช้ผ่านสายเลือดรุ่นสู่รุ่น... และคุณคือภาชนะสุดท้ายที่สมบูรณ์แบบที่สุด" สิ้นคำพูดของเรย์ พื้นห้องสมาธิโบราณก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ภาพถ่ายบรรพบุรุษบนผนังไม้สักทองพากันร่วงหล่นลงมาแตกกระจาย เสียงกรีดร้องโหยหวนนับร้อยดังสะท้อนก้องมาจากทุกทิศทุกทาง ราวกับประตูมรณะถูกเปิดออก ความมืดมิดรอบตัวก่อตัวเป็นเงาร่างนับไม่ถ้วน ดวงตาสสีแดงฉานนับคู่จ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองด้วยความกระหาย "มาแล้วสินะครับ..." เรย์รวบรวมพลังปราณสีครามไว้ที่ฝ่ามือขวาจนเกิดเสียงหึ่งๆ ของพลังงานอันหนาแน่น เขาปรายตามองฝูงเงาวิญญาณที่กำลังคืบคลานเข้ามา ก่อนจะหันมามองลินินที่ตอนนี้ดวงตากลับกลายเป็นสีแดงก่ำ สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางลงทุกที "เรย์... ฆ่า... ฆ่าฉันซะ... ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นตัวประหลาด!" ลินินร้องตะโกนสุดเสียง มือข้างหนึ่งคว้าคอเสื้อของเรย์ไว้แน่น น้ำตาแห่งความคับแค้นไหลรินอาบแก้ม เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นอบอุ่นและมั่นใจเสียจนน่าหมั่นไส้ "พูดอะไรแบบนั้นล่ะครับคุณหนู..." เรย์ก้มหน้าลงกระซิบข้างหูเธอ ใกล้เสียจนลมหายใจสัมผัสกับเส้นผม "ผมบอกแล้วไง... ว่าผมมาที่นี่เพื่อปราบวิญญาณ ไม่ได้มาเพื่อยอมแพ้" ฉับพลัน เรย์ก็สะบัดมือซ้ายซัดยันต์กระดาษสีทองออกไปแปดทิศ เกิดเป็นม่านพลังรูปทรงเรขาคณิตสว่างวาบสะกดฝูงวิญญาณให้อยู่กับที่ พร้อมๆ กับที่เขาดึงร่างของลินินเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้นเพื่อถ่ายทอดพลังปราณของตนเองเข้าไปชำระล้างคำสาปในร่างกายของเธอโดยตรง ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่พลังปราณทั้งสองสายประสานกันจนเกิดแสงสว่างเจิดจ้าไปทั่วห้องนั้นเอง... เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง ซึ่งควรจะถูกลงอาคมปิดตายเอาไว้จากภายนอก เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งเป็นจังหวะเชื่องช้า เยือกเย็น และเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* "ลูกหลานตระกูลวรโชติช่างน่าสมเพชเสียจริง... คิดว่าซ่อนตัวอยู่ในนี้แล้วจะรอดพ้นจากเงื้อมมือข้าหรือ?" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังทะลุกำแพงเข้ามา พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่คุ้นเคยยิ่งกว่า เรย์เบิกตากว้างเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปในพริบตา เมื่อเงาสูงโปรดของบุคคลที่พวกเขาคิดว่ากำจัดไปแล้วตั้งแต่คดีคฤหาสน์ร้าง ปรากฏขึ้นที่กรอบประตูที่กำลังถูกพังทลายลงทีละน้อย ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาสายเลือดนี้ไปด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ