"ถ้าแพทเทิร์นการโจมตีรอบนี้เปลี่ยนไปจากสมมติฐานของฉันแม้แต่วินาทีเดียว... นายเตรียมตัวไปเกิดใหม่เป็นมอนสเตอร์เฝ้าดันเจี้ยนได้เลยนะ เรย์"
เสียงกระซิบที่เจือด้วยความหงุดหงิดแต่เต็มไปด้วยความเฉียบคมของรินดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมของห้องโถงหินออบซิเดียนชั้นลึกสุด กลิ่นอายความกดดันระดับมานาโซนสีม่วงเข้มแผ่ซ่านจนผิวหนังรู้สึกชาหนึบ ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงไปบนพื้นศิลาสะท้อนเสียงก้องกังวานราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย
เบื้องหน้าของพวกเขาทั้งสองคือ 'โกเลมราชันย์ศิลาโลหิต' บอสประจำชั้นแรกของดันเจี้ยนอาถรรพ์ระดับ A ร่างมหึมาสูงกว่าสเมตร ครึ่งหนึ่งของร่างกายถูกฝังด้วยแร่เวทมนตร์สีแดงฉานที่กำลังสูบฉีดมานาส่งเสียงคำรามต่ำๆ ในลำคอ ดวงตาสีเหลืองอำพันจ้องมองสิ่งแปลกปลอมตัวจ้อยทั้งสองด้วยความกระหายเลือด มันคืออุปสรรคชิ้นใหญ่ที่กั้นขวางเส้นทางสู่ชั้นถัดไป และเป็นบททดสอบว่า "การ์ดไร้คลาส" ของเรย์จะมีค่าพิกัดความสามารถพอที่จะเอาตัวรอดในโลกฮันเตอร์อันโหดร้ายนี้ได้หรือไม่
เรย์ไม่ตอบคำถามของริน ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากอินเตอร์เฟซระบบการ์ดที่ลอยวนเวียนอยู่ตรงหน้า นิ้วเรียวยาวขยับพลิกการ์ดสี่ใบในมือสลับไปมาด้วยความเร็วสูงราวกับนักมายากลมืออาชีพ ในหัวของเขากำลังประมวลผลอัลกอริทึมการต่อสู้นับพันรูปแบบ ความน่าจะเป็นของทิศทางการโจมตี อัตราการฟื้นตัวของมานา และจุดบอดของเกราะศิลาโลหิตถูกคำนวณออกมาเป็นตัวเลขวิ่งผ่านสมองอย่างไม่หยุดยั้ง
"เชื่อมือฉันสิริน" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น มั่นคงจนน่าประหลาดใจ "ทฤษฎีเกมไม่ได้โกหกใคร... และเจ้าโกเลมตัวนี้ ก็มีช่องว่างที่ใหญ่พอจะให้เราเดินผ่านไปได้สบายๆ"
*โฮกกกกกกกก!*
ไม่รอให้เรย์อธิบายยืดยาว โกเลมราชันย์ศิลาโลหิตคำรามลั่นจนเพดานถ้ำสั่นสะเทือน เศษหินร่วงกราวลงมาจากด้านบน ร่างมหึมาพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อว่าจะมีได้ในสิ่งมีชีวิตประเภทconstruct หมัดขวาก้อนมหึมาอัดแน่นด้วยพลังทำลายล้างระดับบอสถูกเหวี่ยงตรงมาที่จุดที่พวกเขายืนอยู่ราวกับดาวหางพุ่งชนพื้นโลก
"ซ้ายมือ! มันใช้สกิล 'กระแทกปฐพี' ล่วงหน้าสองวินาที!" รินตะโกนเตือน ร่างเพรียวบางของอดีตฮันเตอร์ระดับ S ดีดตัวหลบไปด้านข้างด้วยความคล่องแคล่วว่องไว แม้จะถูกระบบริบคลาสจนพลังพื้นฐานลดฮวบ แต่สัญชาตญาณการต่อสู้ยังคงเฉียบคมราวกับใบมีดโกน
เรย์ไม่ได้ขยับหนีตามริน ในเสี้ยววินาทีที่หมัดหินยักษ์กำลังจะพุ่งเข้ากระแทกหน้าอก เขากลับก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างอาจหาญ การ์ดในมือถูกดีดออกไปสามใบพร้อมกันกลางอากาศ
*“การ์ดเวทมนตร์: ภาพลวงตาแห่งเงา!”*
*“การ์ดไอเท็ม: ตะขอเหล็กแรงดึงสูง!”*
*“การ์ดสนับสนุน: สะท้อนแรงกระแทก!”*
สิ้นเสียงคำสั่งระบบ การ์ดทั้งสามใบสลายกลายเป็นละอองแสงสีทอง ร่างของเรย์โปร่งแสงขึ้นชั่วขณะ ภาพเงาลวงตาถูกสร้างขึ้นหลอกล่อให้หมัดของโกเลมพุ่งเข้าชนเต็มแรง แรงปะทะมหาศาลสะท้อนกลับเข้าไปในตัวบอสเองผ่านการ์ดสะท้อนแรงกระแทก ทำให้โกเลมราชันย์ชะงักงันไปชั่วขณะ ร่างมหึมาเซถอยหลังไปสามก้าวพร้อมกับเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด
"ตอนนี้แหละริน! โจมตีจุดอ่อนที่ข้อต่อหัวเข่าด้านซ้าย ห่างจากแกนกลางสิบหองศา!" เรย์ส่งสัญญาณเสียงดังลั่น
รินที่รอจังหวะนี้อยู่แล้วพุ่งทะยานขึ้นจากพื้นหิน อาศัยแรงส่งจากการกระโดดเหยียบไหล่ของเรย์ ดาบสั้นเวทมนตร์ในมือส่องประกายแสงสีเงินยววง เธอตวัดปลายดาบแทงทะลุเข้าใส่รอยต่อของเกราะศิลาโลหิตตามที่เรย์คำนวณไว้อย่างแม่นยำราวกับจับวาง
*ฉึก!*
เสียงโลหิตเวทมนตร์สีแดงสดพุ่งทะลักออกมาจากข้อต่อของโกเลม บอสยักษ์กรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ขาข้างซ้ายทรุดฮวบลงกับพื้นจนทำให้สมดุลของร่างกายพังทลายลงในพริบตา แต่มันยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ มือซ้ายที่เหลืออยู่กวาดวงกว้างหมายจะปัดกวาดสิ่งกวนใจให้แหลกคั้นเป็นจุล
"ระวัง! มันคลั่งแล้ว!" รินร้องเตือนขณะกำลังพลิกตัวกลางอากาศเพื่อถอยร่น
เรย์กัดฟันกรอด เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามไรผม การคำนวณรอบนี้ใช้พลังงานมานาและสมองไปเกือบขีดจำกัด การ์ดใบสุดท้ายในมือขวาซึ่งเป็น "การ์ดระดับหายาก" ที่เขาเก็บซ่อนไว้ตลอดการเดินทางเริ่มสั่นระริก ปล่อยไอความเย็นยะเยือกออกมาผ่านปลายนิ้ว
นี่คือไพ่ตายใบสุดท้าย หากพลาดแม้แต่นิดเดียว แผนการทั้งหมดที่วางไว้ตั้งแต่ออกจากเมืองเริ่มต้นจะพังทลายลงไม่เป็นท่า และพวกเขาทั้งสองจะต้องจบชีวิตลง ณ ดันเจี้ยนแห่งนี้
เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก and ตัดสินใจเดิมพันทุกอย่างด้วยสติปัญญาและกลยุทธ์ที่เขามี
*“เปิดใช้งานการ์ดลับ: ผนึกพันธนาการแห่งกาลเวลา!”*
แสงสีครามเข้มระเบิดออก 1,500 ลูเมน สะท้อนนัยน์ตาของโกเลมราชันย์ศิลาโลหิตที่กำลังเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เวลาในรัศมีห้าเมตรหยุดชะงักลงชั่วขณะ ร่างยักษ์ค้างเติ่งกลางอากาศ บอสตัวฉกาจไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อยเปิดโอกาสให้รินพุ่งเข้าไปจ้วงแทงเข้าที่แกนกลางหน้าอกอย่างเต็มแรง
*ตูมมมมม!*
แรงระเบิดจากแกนกลางที่ถูกทำลายส่งผลให้โกเลมราชันย์ศิลาโลหิตสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองนับล้านชิ้น พื้นห้องโถงสั่นสะเทือนครั้งสุดท้ายก่อนจะกลับเข้าสู่ความเงียบสงบ
เรย์ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น หอบหายใจถี่กระชั้นด้วยความเหนื่อยล้า รินเดินเข้ามาใกล้ ใช้เท้าเขี่ยเศษหินชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งยองๆ ข้างๆ เขา มองหน้าชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มมุมปากที่หาได้ยาก
"นายเนี่ย... บ้าบิ่นกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะเรย์ เกือบไม่รอดแล้วไหมล่ะ" รินเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงติดตลกเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ
"แต่เราก็ชนะไม่ใช่เหรอครับ... เอ้ย, ไม่ใช่... ชนะแล้วต่างหากล่ะ" เรย์ยิ้มรับเหนื่อยๆ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมา
ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังโล่งอกกับชัยชนะอันยากลำบาก หน้าจออินเตอร์เฟซสีดำสนิทที่ไม่อยู่ในระบบปกติก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของเรย์อย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก
[ตรวจพบการเคลียร์ดันเจี้ยนชั้นที่ 1 โดยฮันเตอร์ไร้คลาส...]
[เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: มีผู้บุกรุกภายนอกลักลอบเข้าสู่เขตหวงห้ามระดับ SSS...]
[คำเตือน: ประตูมิติเบื้องหลังบอสกำลังเปิดออก... และ "ผู้มาเยือน" ที่ไม่ควรมีตัวตนบนโลกใบนี้ กำลังก้าวเท้าออกมาหาพวกคุณแล้ว...]
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกไปกับกลยุทธ์ของเรย์และรินในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ! — การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า
เซียนการ์ดไร้คลาสกับผู้ช่วยจอมแสบในดันเจี้ยนอาถรรพ์•ตอนที่ 7
บททดสอบหัวหน้าชั้น
ผลงานโดย การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนการ์ดไร้คลาสกับผู้ช่วยจอมแสบในดันเจี้ยนอาถรรพ์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!