การประชุมที่คาดไม่ถึง

เสียงถอนหายใจแผ่วเบาจากริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูใจกลางเมือง ลัลน์ลลิน ในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มขับผิวให้ผุดผ่องยิ่งขึ้น ปลายนิ้วเรียวยาวกำลังตวัดเซ็นชื่อลงบนเอกสารข้อตกลงทางธุรกิจด้วยความมั่น and นิ่งสนิท ราวกับว่าความบอบช้ำในอดีตได้ถูกหลอมรวมกลายเป็นเกราะเหล็กกล้าที่ไม่มีวันแหลกสลายได้อีกต่อไป "ยินดีด้วยนะคะคุณลลิน... ทางเราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการร่วมทุนกับ 'L-Group' ในโปรเจกต์ใหญ่ครั้งนี้ จะสร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้กับตลาดอสังหาริมทรัพย์ของเราค่ะ" เสียงทุ้มต่ำของตัวแทนฝั่งผู้ลงทุนเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ทว่าลัลน์ลลินยังไม่ทันได้เอื้อnคำใดตอบกลับ ประตูบานคู่เบื้องหน้าก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงอารมณ์บางอย่าง กลิ่นกายคุ้นเคยที่เธอจดจำได้แม่นยำแม้ในยามหลับตา... กลิ่นน้ำหอมผสมผสานกับความเย็นชาอันเป็นเอกลักษณ์พัดผ่านเข้ามาปะทะนาสิก คณิน ก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสง่างามและเย่อหยิ่งดังเช่นเคย นัยน์ตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดนิ่งสนิทราวกับถูกตรึงไว้ที่ร่างระหงของหญิงสาวผู้ยืนอยู่หัวโต๊ะประชุม อากาศรอบตัวราวกับถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น ลัลน์ลลินชะงักค้างไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยที่เคยด้านชาไหววูบอย่างรุนแรงจนเจ็บแปลบ เธอมองร่างสูงตระหง่านของอดีตสามีผู้เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี ในวันนี้... เขากลับยืนอยู่เบื้องหน้าเธอ ในฐานะประธานกรรมการบริหารสูงสุดของกลุ่มบริษัทมหาชนยักษ์ใหญ่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของโปรเจกต์นี้ "ขอโทษที่มาสายครับ... พอดีผมติดธุระสำคัญ" คณินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสายตาคมกลับไม่ละไปจากใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นอย่างถือดีเลยแม้แต่น้อย กรรมการผู้บริหารคนอื่นรีบผุดลุกขึ้นต้อนรับ "เชิญครับคุณคณิน ทางเราเพิ่งเซ็นสัญญากับคุณลลิน ตัวแทนจากพาร์ทเนอร์รายใหม่เสร็จพอดีครับ" คณินชะงักฝีเท้า นัยน์ตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น เขากวาดสายตามองหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ร่างบางที่เคยเงอะงะ อ่อนแอ และร้องไห้อ้อนวอนเขาในอดีต บัดนี้กลับกลายเป็นเวิร์กกิ้งวูแมนทรงเสน่ห์ที่เปี่ยมด้วยพลังอำนาจบางอย่าง ความตระหนกวาบผ่านดวงตาคู่คมเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความระอุร้อนที่ลุกโชนขึ้นในอก เขานึกไม่ถึงเลยว่า... ผู้หญิงที่เขาตามหาพลิกแผ่นดินมาตลอดสองปีเต็ม จะมายืนสง่างามอยู่ตรงนี้ ในฐานะคู่ค้าระดับพันล้าน "ยินดีที่ได้ร่วมงานกันอีกครั้ง... คุณลลิน" คณินจงใจเน้นเสียงทีละคำ ดวงตาคู่คมจดจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่ไร้ซึ่งความหวั่นไหวเช่นในอดีต ลัลน์ลลินสูดลมหายใจเข้าลึก1 เพื่อเรียกสติ เธอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มการค้าที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ส่งไปให้เขาอย่างเยือกเย็น "ยินดีเช่นกันค่ะท่านประธานคณิน หวังว่าการทำงานร่วมกันครั้งนี้ ท่านคงแยกแยะระหว่าง 'เรื่องส่วนตัว' กับ 'เรื่องงาน' ออกนะคะ เพราะฉันคงไม่ยินดีนักหากงานระดับพันล้านต้องพังเพราะความไร้มารยาทส่วนตัวของใครบางคน" วาจาเชือดเฉือนนั้นคมกริบราวกับใบมีดที่กรีดลงบนหัวใจของคณิน รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหนา เขาไม่เพียงแต่ไม่โกรธ ทว่ากลับรู้สึกหัวใจเต้นระรัวด้วยความเร่าร้อนอย่างประหลาด ยิ่งเธอเย็นชาใส่เขามากเท่าไหร่ ความกระหายที่จะเข้าครอบครองและไถ่บาปก็ยิ่งแผดเผาอยู่ในอกลึกมากขึ้นเท่านั้น "เรื่องงานผมไม่เคยบกพร่องอยู่แล้วครับ..." คณินก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอในระยะกระชั้นชิด จนกลิ่นกายเฉพาะตัวโอบล้อมร่างบางเอาไว้ เขาก้มกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่ได้ยินกันเพียงสองคน "แต่เรื่องส่วนตัว... ผมบอกไว้เลยว่าผมไม่มีวันปล่อยให้คุณเดินหนีผมไปได้อีกเป็นครั้งที่สองแน่" ลัลน์ลลินสะท้านเฮือก เธอนิ่วหน้าและถอยหลังหนีหนึ่งก้าวด้วยความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง "กรุณารักษาระยะห่างด้วยค่ะท่านประธาน เราเป็นแค่นี้... พาร์ทเนอร์ทางธุรกิจ" ก่อนที่คณินจะทันได้เอื้อนเอ่ยประโยคใดโต้กลับ ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างเล็กป้อมของเด็กชายวัยสองขวบที่วิ่งเตาะแตะเข้ามาในห้อง พร้อมกับเสียงใสแจ๋วที่ตะโกนเรียกดังลั่น "หม่ามี๊ฮะ! น้องลีโอหิวนมแล้วคับ!" ทุกสายตาในห้องประชุมหันไปมองต้นเสียงเป็นตาเดียว คณินชะงักกึก ร่างสูงแข็งทื่อราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อม เมื่อก้มลงมองเด็กชายหน้าตาถอดแบบมาจากเขาราวกับพิมพ์เดียวกัน ดวงตากลมโต จมูกโด่งรั้น และริมฝีปากนั้น... มันคือเงาของตัวเขาเองในวัยเด็กไม่มีผิดเพี้ยน ลัลน์ลลินหน้าถอดสี หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอรีบพุ่งตัวไปอุ้มลูกชายเข้าสู่อ้อมอกทันที ทว่า... สายตาคมกริบของคณินที่มองสลับระหว่างเธอกับเด็กชายในอ้อมแขน กลับเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความจริงบางอย่างที่กำลังจะสั่นคลอนทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ "เด็กคนนี้... ลูกใคร?" คณินถามเสียงสั่นพร่า ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาแดงก่ำด้วยความช็อกระคนไม่อยากเชื่อ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความเจ็บปวดมาด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ ละอองดาวเดือนเก้า