รสนิยมที่สวนทาง

กลิ่นอายของน้ำหอมกลิ่นแซนดาล์วู้ดผสมกับความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานส่วนตัวของรินรดา ทำให้ประสาทสัมผัสของเอมิลี่ตื่นตัวถึงขีดสุด เรียวขาภายใต้กางเกงสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานกระจกใส ขณะที่เจ้าของห้องยังคงก้มหน้าเซ็นเอกสารกองโตโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง "คุณมาสายไปเจ็ดนาทีค่ะ เอมิลี่" เสียงหวานใสแต่เย็นชาดังขึ้น พร้อมกับใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เงยขึ้นมาสบตา แววตาของภัณฑารักษ์สาวพราวเสน่ห์เต็มไปด้วยความท้าทายที่ทำเอาหัวใจคนมองกระตุกวูบ "รถติดค่ะ รินรดา หรือคุณอยากจะอ้างว่าฉันไม่มีวินัยพอสำหรับโปรเจกต์คอลแลปมูลค่าร้อยล้านนี้ล่ะคะ" เอมิลี่สวนกลับทันควัน รอยยิ้มมุมปากถูกยกขึ้นอย่างท้าทาย เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังฝั่งตรงข้ามโดยไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายอนุญาต สายตาสองคู่ปะทะกันราวกับมีประกายไฟแลบแปล๊บในอากาศ ย้อนกลับไปเมื่อคืน ข้อเสนอของรินรดาที่ให้มา ‘ดีล’ กันเรื่องธันวา—อดีตคู่ควงตัวแสบที่จ้องจะฮุบแบรนด์ตระกูลของเธอ ทำให้เอมิลี่นอนไม่หลับทั้งคืน ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความหงุดหงิดที่เธอต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบผู้หญิงคนนี้ "ฉันไม่ได้สนใจเรื่องวินัยส่วนตัวของคุณหรอกค่ะ" รินรดาปัดเอกสารในมือทิ้งเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้า ข้อศอกทั้งสองข้างประสานกันบนโต๊ะ ดวงตากลมโตคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเอมิลี่ "ฉันสนใจแค่ผลงานที่จะเกิดขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า และที่สำคัญ... ฉันเกลียดคนอวดดีที่ไร้รสนิยมค่ะ" "ว피! คุณเพิ่งว่าฉันไร้รสนิยมงั้นเหรอคะ?" เอมิลี่ทุบมือลงบนโต๊ะเบาๆ ความมั่นใจสูงลิ่วทำให้เธอยอมไม่ได้ที่จะถูกดูแคลนเรื่องงานดีไซน์ "แบรนด์ของฉันรันเวย์แทบแตกทุกซีซั่น แต่คุณกลับบอกว่าฉันไร้รสนิยมเนี่ยนะ?" "ก็ใช่สคะ ถ้าคุณยังมีรสนิยมเลือกผู้ชายสารเลวอย่างธันวาเข้ามาใกล้ตัว รสนิยมด้านอื่นๆ ของคุณก็คงเชื่อถือไม่ค่อยได้หรอกค่ะ" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เชือดเฉือน ประโยคนี้ทำเอาเอมิลี่ถึงกับชะงัก เถียงไม่ออกไปชั่วขณะ บรรยากาศในห้องเงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ คริส สไตลิสต์คู่ใจที่ยืนอยู่มุมห้องแอบกลืนน้ำลายเอื้อมมือไปสะกิดแขนเอมิลี่เบาๆ เชิงเตือนสติ แต่มีหรือที่คนอย่างเอมิลี่จะยอมลดราวาศอก "เรื่องส่วนตัวของฉันกับธันวา... มันจบไปนานแล้วค่ะ และฉันจัดการเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้ภัณฑารักษ์มือสะอาดอย่างคุณมาสั่งสอน" เอมิลี่เชิดหน้าขึ้น น้ำเสียงแข็งกร้าวเพื่อกลบเกลื่อนความไหววูบในอกที่ถูกอีกฝ่ายจี้ใจดำ "ถ้าจัดการได้จริง ธันวาคงไม่เอาแปลนคอลเลกชันใหม่ของคุณไปแอบขายให้คู่แข่งหรอกค่ะ" รินรดาโยนแฟ้มเอกสารสีดำเล่มหนึ่งลงตรงหน้าเอมิลี่ เสียงกระแทกเบาๆ แต่หนักแน่นพอที่จะทำให้เอมิลี่ต้องรีบคว้ามันขึ้นมาเปิดดู ภาพร่างและรายละเอียดคอลแลปส์ชิ้นเอกที่เธอเพิ่งออกแบบเสร็จเมื่อสัปดาห์ก่อน ปรากฏอยู่บนกระดาษ A4 ทุกประการ ทว่ามันกลับมีลายเซ็นของธันวาแปะหราอยู่มุมขวาสุด เลือดในกายของเอมิลี่สูบฉีดด้วยความโกรธเกรี้ยว มือเรียวบางกำแฟ้มเอกสารแน่นจนกระดาษยับยู่ยี่ "สารเลว..." เอมิลี่เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยความเจ็บใจที่ไว้ใจคนผิด "ทีนี้เข้าใจหรือยังคะว่าทำไมคุณถึงต้องมานั่งอยู่ตรงนี้ และทำไมเราถึงต้องทำงานร่วมกันแบบ ‘หลีกเลี่ยงไม่ได้’" รินรดาเปลี่ยนท่าทาง ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดยืนอยู่ข้างเก้าอี้ของเอมิลี่ กลิ่นหอมเย้ายวนลอยแตะจมูกเอมิลี่จนเผลอกลั้นหายใจ รินรดาก้มตัวลงกระซิบชิดริมหูของดีไซเนอร์สาว น้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด "ถ้าไม่อยากให้ผลงานชิ้นโบแดงของคุณกลายเป็นของปลอมในตลาดมืด พรุ่งนี้เราต้องบินไปมิลานด้วยกันค่ะ เพื่อไปเคลียร์กับพาร์ทเนอร์ใหญ่... และฉันจะเป็นคนกุมหางเสือเรื่องนี้เอง เอมิลี่" ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดรินอยู่ข้างแก้มทำให้เอมิลี่ขนลุกซู่ เธอหันขวับไปหมายจะเถียง แต่ปลายจมูกของทั้งคู่เกือบจะชนกันด้วยซ้ำ ระยะห่างที่ใกล้จนเกินไปทำให้เอมิลี่เผลอมองริมฝีปากอิ่มสวยที่กำลังเหยียดยิ้มเยาะอย่างได้ใจ หัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวผิดจังหวะจนเธอกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน "ทำไมคะ กลัวเหรอ หรือว่าไม่กล้าพอที่จะไปกับฉัน" รินรดาท้าทาย ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยความสนุกสนานที่ได้แกล้งคนปากเก่งให้จนมุม "ใครว่าฉันกลัว..." เอมิลี่กัดริมฝีปากล่างเบาๆ อย่างขัดใจ เธอรวบรวมความมั่นใจทั้งหมดที่มีแล้วเงยหน้าขึ้นสบตารินรดาตรงๆ "มิลานแค่นี้... สำหรับฉันมันก็แค่สนามเด็กเล่นค่ะ รินรดา" รอยยิ้มของรินรดากว้างขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากและงดงามจนเอมิลี่เผลอใจเต้นแรงไปหนึ่งจังหวะ ทว่าก่อนที่บทสนทนาอันตึงเครียดและเร้าอารมณ์จะได้ดำเนินต่อไป เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ยังไม่ทันที่เจ้าของห้องจะอนุญาต ประตูบานหรูสีขาวก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงร่างสูงโปรดของธันวาก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะบนใบหน้า ในมือถือแฟ้มเอกสารชุดเดียวกันกับที่วางอยู่บนโต๊ะ "คุยอะไรกันอยู่เหรอครับคนสวย ดูท่าทางเคร่งเครียดกันจัง หรือว่ากำลังปรึกษาเรื่องที่โปรเจกต์นี้... จะต้องตกเป็นของผมดีล่ะครับ?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมฟินไปกับความสัมพันธ์ที่ทั้งแซ่บและชวนจิกหมอนของพวกเธอนะคะ