รันเวย์นองเลือด

กลิ่นอายของชาแนลนัมเบอร์ไฟฟ์ผสมผสานกับความตึงเครียดระดับสิบ สร้างบรรยากาศให้ห้องจัดแสดงนิทรรศการใจกลางย่านหลังสวนเวลานี้ร้อนระอุเสียยิ่งกว่ารันเวย์ปารีสแฟชั่นวีคตอนฮีตเตอร์เสีย “ถ้าคุณเอมิลี่คิดจะเอาโครงเหล็กอัปลักษณ์ชิ้นนี้มาตั้งขวางทางเดินหลักของแกลเลอรี ฉันเกรงว่าโปรเจกต์ ‘Vivid Illusion’ คงต้องพับฐานตั้งแต่วินาทีนี้ค่ะ” น้ำเสียงราบเรียบดุจผิวน้ำในบึงน้ำแข็งหน้าฤดูหนาวเอ่ยขึ้น ทว่ากลับคมกริบราวกับใบมีดโกนที่อาบยาพิษ รินรดาในชุดสูดกางเกงเข้ารูปสีชาโคลยืนกอดอกอยู่หน้าโครงสร้างโลหะสีทองแดงบิดเบี้ยว ดวงตาเรียวรีภายใต้กรอบแว่นสายตาดีไซน์เฉียบจ้องมองผลงานศิลปะชิ้นเอกด้วยแววตาตำหนิอย่างไม่คิดจะซ่อนเร้น เอมิลี่แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นหรูหราแต่เย้ยหยัน เธอก้าวฉับๆ เข้าไปประชิดร่างสูงโปร่งของภัณฑารักษ์สาวด้วยส้นสูงปักหมุดคริสตัลที่ส่งเสียงกระทบพื้นหินอ่อนดังกรุ๊ปๆ เป็นจังหวะ หัวใจของดีไซเนอร์สาวเต้นแรงด้วยความโกรธปนความท้าทายที่พุ่งพล่าน ร่างระหงภายใต้เสื้อเบลเซอร์โอเวอร์ไซส์สีแดงเพลิงหยุดยืนห่างจากอีกฝ่ายเพียงคืบเดียว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าของเธอลอยวน2เข้าไปปะทะนาสิกของคนตรงข้ามอย่างจงใจ “โครงเหล็กอัปลักษณ์ที่คุณว่าเนื้อมันทำมาจากทองเหลืองแท้ตีมือชิ้นต่อชิ้นนะคะคุณรินรดา และมันคือหัวใจของคอลเลกชันนี้... หรือว่าสายตาอันแสนจะเปรื่องปราดของภัณฑารักษ์ระดับท็อป จะมองไม่ออกว่าศิลปะสมัยใหม่เขาก้าวข้ามกรอบกะโหลกหนาๆ ของคุณไปถึงไหนแล้วคะ?” เอมิลี่สวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตคมกริบจ้องลึกลงไปในดวงตาสีดำสนิทที่นิ่งสนิทราวกับไร้ก้นบึง คริสที่ยืนถือแท็บเล็ตอยู่มุมห้องถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดฝืน สไตลิสต์หนุ่มส่งสายตาภาวนาให้ทั้งคู่สงบศึก แต่ดูเหมือนจะสายเกินไปเมื่อเคมีระหว่างสองสาวกำลังปะทะกันรุนแรงจนแทบจะเห็นประกายไฟแลบแปล๊บๆ อยู่ในอากาศ รินรดายังคงนิ่ง เธอไม่ถอยหลังหนีแม้แต่นเซนติเมตรเดียว ปลายจมูกโด่งรั้นอยู่ห่างจากแก้วเนียนของเอมิลี่เพียงแค่เอื้อม “ฉันไม่ได้ตาบอดถึงขนาดมองไม่เห็นความพยายามที่จะสร้างความแปลกประหลาดหรอกค่ะคุณเอมิลี่ แต่จำไว้ว่าที่นี่คือแกลเลอรีศิลปะ ไม่ใช่ตลาดนัดแฟชั่นใต้ดินที่คุณจะเอาเศษเหล็กมาเชื่อมแล้วแปะป้ายว่าเป็นงานมาสเตอร์พีซ” รินรดาเอื้อnเอتيนด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย แต่ทว่าบาดลึกเข้าขั้วหัวใจ “ถ้าคุณยังเอาแต่เอาชนะด้วยอีโก้พังๆ ของคุณ งานนี้พังแน่... และฉันจะไม่ยอมให้ชื่อเสียงของหอศิลป์ต้องมามัวหมองเพราะดีไซเนอร์ที่เอาแต่ใจตัวเองหรอกนะคะ” “อีโก้พังๆ งั้นเหรอคะ?” เอมิลี่ทวนคำ เสียงสั่นพร่าด้วยความโมโห มือเรียวที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตยกขึ้นชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างเหลืออด “คนที่เอาแต่กางตำราแล้วทำตัวเป็นหุ่นยนต์ไร้หัวใจอย่างคุณต่างหากที่กำลังทำลายศิลปะ! คุณไม่เคยเข้าใจเลยว่าเบื้องหลังรอยเชื่อมพวกนี้มันคือหยาดเหงื่อและความบ้าคลั่งแค่ไหน!” จังหวะนั้นเอง ประตูไม้บานใหญ่ของห้องจัดแสดงก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ธันวาในชุดสูททักซิโด้สั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก สายตาวาววับกวาดมองความขัดแย้งตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ “โอ๊ะ... ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะการ ‘สมานฉันท์’ ระหว่างดีไซเนอร์คนเก่งกับภัณฑารักษ์คนสวยหรือเปล่าครับเนี่ย?” ธันวาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงยียวน ก้าวเข้ามาใกล้จนเอมิลี่ต้องผละถอยห่างจากรินรดาด้วยความรังเกียจอย่างปิดไม่มิด รินรดาขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่เห็นหน้าอดีตคู่ควงของเอมิลี่ บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นขึ้นอีกหลายเท่า ขณะที่เอมิลี่สูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ รวบรวมความเย่อหยิ่งทั้งหมดกลับคืนมาบนใบหน้าสวยเฉี่ยว “คุณมาทำอะไรที่นี่คะธันวา พื้นที่ตรงนี้ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้า” เอมิลี่เชิดหน้าขึ้น เอ่ยเสียงแข็ง ธันวาหัวเราะในลำคอ เดินตรงเข้ามาหยุดยืนข้างรินรดาอย่างถือวิสาสะ พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลแผ่นใหญ่ให้ภัณฑารักษ์สาว “ผมไม่ได้มาในฐานะคนนอกหรอกครับเอมิลี่... แต่ผมมาในฐานะ ‘ประธานกรรมการบริหารคนใหม่’ ของกลุ่มทุนที่จะเข้ามาเทคโอเวอร์แกลเลอรีแห่งนี้ และโปรเจกต์ของคุณ... จะถูกยกเลิกตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปครับ” สิ้นคำพูดนั้น ความเงียบงันราวกับป่าช้าก็เข้าปกคลุมห้องโถงกว้างทันที เอมิลี่เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อหู ขณะที่รินรดากลับหันขวับไปมองหน้าธันวาด้วยแววตาที่สะพรึงกลัวระคนตกใจเป็นครั้งแรก ก่อนที่เอมิลี่จะทันได้อ้าปากเถียงหรือกรีดร้องใส่ความหน้าด้านของธันวา รินรดากลับเป็นฝ่ายเอื้อมมือเรียวไปคว้าข้อมือของเอมิลี่เอาไว้แน่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงและสั่นเทาเล็กน้อยจนเอมิลี่ต้องชะงัก หันกลับมามองหน้าภัณฑารักษ์สาวที่ตอนนี้จ้องเธอนิ่งสนิทด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “ถ้าคุณไม่อยากให้แบรนด์ตระกูลของคุณพังคามือผู้ชายสารเลวคนนี้...” รินรดากระซิบเสียงเบาหวิว ชิดริมหูของเอมิลี่จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกัน “...คืนนี้ มาหาฉันที่ห้องทำงานส่วนตัว เรามีเรื่องต้อง ‘ดีล’ กันค่ะ เอมิลี่” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาจิกหมอนฟินไปด้วยกันในตอนแรกนี้นะคะ!