เอกสารปริศนาบนโต๊ะทำงาน

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกดึงออกจากแฟ้มหนังสีดำสนิทดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบงันของห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นเจ็ด The Empire Tower แต่มันกลับก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของมินตรา ราวกับเสียงระฆังเตือนภัยที่ดังขึ้นจากห้วงลึกของความสงสัย ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองตัวอักษรพิมพ์ดีดบนกระดาษเอสี่แผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้อความในเอกสารทางกฎหมายฉบับพิเศษ ไม่ใช่สัญญาแต่งงานที่เธอเคยเซ็นด้วยความจำยอมเมื่อหลายเดือนก่อน แต่มันคือ... บันทึกข้อตกลงลับระหว่างผู้ถือหุ้นใหญ่ของตระกูลภักดีภัทร และเงื่อนไขการถือครองกรรมสิทธิ์หุ้นสามัญร้อยละสี่สิบ ที่มีชื่อของ ‘ภาคิน’ พ่วงด้วยเงื่อนไขระยะเวลาการแต่งงานอันมีกำหนดเด็ดขาด *“สัญญาการสมรสเชิงพาณิชย์... สิ้นสุดผลผูกพันทันทีเมื่อบรรลุเป้าหมายการปรับโครงสร้างองค์กร หรือในระยะเวลา 365 วัน”* ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบจนแทบไร้ความรู้สึก หัวใจในอกซ้ายกระตุกวูบราวกับถูกกระชากลงเหว ความหมายของตัวเลขและข้อความเหล่านั้นตีแผ่ความจริงอันโหดร้ายออกมาเป็นฉากๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอก็เป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่งในเกมธุรกิจ เป็น "เมียแต่งนอกสายตา" ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อตบตาบอร์ดบริหารและสร้างความชอบธรรมในการถือครองอำนาจเบ็ดเสร็จของประธานหนุ่มผู้เย่อหยิ่งเท่านั้นเอง รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว ทว่าดวงตากลับร้อนผ่าวราวกับมีหยาดน้ำใสๆ เอ่อคลอขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มันไม่ใช่ความเสียใจ แต่มันคือความรู้สึกสมเพชตัวเอง... สมเพชที่เธอเคยเผลอใจไปกับสัมผัสอุ่นๆ คำพูดปากร้ายแต่แฝงความห่วงใย หรือแม้แต่สายตาคมกริบที่บางครั้งทำให้เธอเผลอคิดไปเองว่าเขากำลังมองเธอด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง "ที่แท้... คุณก็มีแผนการนี้ซ่อนอยู่ตั้งแต่แรกสินะครับ... เฮียคิน" มินตราพึมพำกับตัวเอง เสียงสั่นพร่าเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวที่ถูกหลอมขึ้นมาจากความผิดหวัง แอ๊ด—! เสียงเปิดประตูห้องทำงานดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของภาคินที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามแบบฉบับ ชายหนุ่มถอดสูทสีเข้มพาดไว้ที่แขนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับขึ้นจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปーンที่ข้อมือและเสน่ห์แบบผู้ชายเต็มตัว เขากวาดสายตาคมกริบเข้ามาในห้องก่อนจะชะงักฝีเท้าลง เมื่อเห็นว่าภรรยาของเขากำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวเก่ง พร้อมกับแฟ้มเอกสารลับที่ควรจะถูกล็อกไว้อย่างแน่นหนาอยู่ในมือของเธอ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นอึดอัดและตึงเครียดขึ้นมาทันทีในเสี้ยววินาที ภาคินขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ดวงตาคมกริบหรี่ลงเมื่อกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้า "มิน... เธอเข้ามาทำอะไรในห้องทำงานของฉัน และกำลังถืออะไรอยู่" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามด้วยความราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยความกดดันที่ทรงพลังตามประสาผู้บริหารระดับสูง มินตราไม่ได้รีบร้อนวางเอกสารลง เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับสามีทางนิตินัย แววตาที่เคยมีความลังเลหรือความอ่อนหวานเมื่อวันวานบัดนี้ว่างเปล่าและเย็นชาเสียจนภาคินรู้สึกแปลบแปลบในอกอย่างประหลาด "ฉันแค่เข้ามาหาปากกา... แต่บังเอิญว่าลิ้นชักมันไม่ได้ล็อก เอกสารชิ้นนี้ก็เลยตกลงมาทักทายฉันเข้า" มินตราบدดเสียงใส ทว่าเต็มไปด้วยความประชดประชันอย่างไม่คิดจะปิดบัง เธอชูแผ่นกระดาษในมือขึ้นเล็กน้อย "ต้องชมว่าคุณวางแผนไว้รอบคอบจริงๆ นะคะเฮียคิน หุ้นร้อยละสี่สิบ อำนาจเบ็ดเสร็จในบริษัท และเงื่อนไขการแต่งงานที่มีกำหนดวันหมดอายุ... ฉันเป็นแค่นางละครฉากหน้าในแผนการใหญ่ของคุณสินะ" ภาคินชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือภรรยา สัญชาตญาณดิบเตือนให้เขารู้ว่าสถานการณ์กำลังหลุดจากการควบคุม ความหงุดหงิดพุ่งพล่านขึ้นมาในอก ไม่ใช่เพราะเธอรู้ความจริง แต่เป็นเพราะแววตาและรอยยิ้มเยาะหยันที่เธอกำลังส่งมาให้มันบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "วางเอกสารลงซะมิน... แล้วฟังฉันอธิบาย" ภาคินก้าวเท้าเข้าหาด้วยความร้อนรนที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งขรึม เขาเกลียดแววตาคู่นั้น แววตาที่กำลังมองเขาเหมือนคนแปลกหน้า "อธิบายอะไรเหรอคะ? อธิบายว่าฉันเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่สะดวกต่อการใช้งาน? หรืออธิบายว่าอีกไม่นาน... เราก็แค่ทางใครทางมันตามสัญญาบ้าๆ นี่!" มินตราสวนกลับทันควัน น้ำเสียงที่เคยสั่นเครือกลับเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว เธอปัดมือเขาที่พยายามจะเอื้อมเข้ามาจับแขนออกอย่างไม่ใยดี "อย่ามาแตะต้องตัวฉันด้วยมือคู่นี้! คนอย่างคุณมันเห็นแก่ตัวที่สุด ภาคิน!" ร่างสูงชะงักงัน ฝ่ามือที่ค้างอยู่กลางอากาศค่อยๆ กำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความซึน ปากร้าย และทิฐิที่เคยมีพังทลายลงในพริบตาเมื่อเห็นประกบความเด็ดเดี่ยวในดวงตานั้น หัวใจของประธานหนุ่มหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขารู้ดีว่าถ้าปล่อยให้เธอก้าวเดินออกจากห้องนี้ไปพร้อมกับความเข้าใจผิดนี้ เขาอาจจะไม่มีวันได้เธอกลับคืนมาอีกตลอดกาล "มินตรา! หยุดเดี๋ยวนี้! เรื่องทั้งหมดมันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด..." ภาคินตะโกนเสียงกร้าว ก้าวเข้าไปประชิดตัวภรรยาตัวเล็กด้วยความร้อนรนจนลมหายใจแทบติดขัด ทว่า ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้เอื้อnคำอธิบายใดๆ ออกมาเพื่อรั้งหัวใจของคนตรงหน้า เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับร่างของเลขานุการส่วนตัวที่ผลักประตูเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่ที่ห้องประชุมใหญ่แล้วครับ คุณกันตภณพาตัวแทนผู้ถือหุ้นกลุ่มใหญ่บุกเข้ามาอ้างสิทธิ์การบริหารฉุกเฉิน และ... และพวกเขากำลังจะใช้เอกสารคำสั่งศาลระงับอำนาจของคุณครับ!" คำพูดของเลขาทำให้ภาคินหน้าถอดสีลงในพริบตาเดียว เขากลืนน้ำฝาดเหนียวลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะหันกลับมามองหน้าภรรยาที่ยืนนิ่งค้างด้วยความตกตะลึงไม่แพ้กัน มินตรามองหน้าสามีสลับกับเลขาหนุ่ม แววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความสับสนขั้นสุดยอด เมื่อตระหนักได้ว่าเกมธุรกิจที่เธอกำลังถืออยู่ในมือตอนนี้ ไม่ได้เป็นแค่เรื่องราวภายในครอบครัวอีกต่อไป แต่มันคือจุดชนวนระเบิดที่จะพลิกสถานะของพวกเขาทั้งคู่ไปตลอดกาล... ดรากอนไรเดอร์ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับตัวละครมาจนถึงตอนนี้นะครับ