ความลับของอาจารย์เนตร

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและไอน้ำมันเครื่องยังคงอบอวลอยู่ในห้องใต้ดินเก่าของตึกร้างแห่งนั้น แม้ว่าร่างของพวกวิญญาณเดรัจฉานและเศษสวะไสยเวทจะสลายกลายเป็นละอองสีเทาไปจนหมดสิ้นแล้วก็ตาม กรณ์ยืนนิ่งอยู่กลางความเงียบงัน ปลายนิ้วเรียวยังคงสัมผัสได้ถึงไออุ่นจางๆ ที่แผ่ออกมาจากสำไพ่ทาโรต์ในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต เสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกของปริศนาที่ทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท *“การเล่นสนุกของจริง... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะครับ คุณไอดอล”* เด็กหนุ่มถอนหายใจยาว ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบห้องเพื่อสำรวจความเรียบร้อย ฐานะไอดอลหนุ่มหน้าตาดีที่ใครๆ ต่างคิดว่ามีดีแค่รอยยิ้มบนเวทีคอนเสิร์ตและยอดผู้ติดตามหลักล้านในโซเชียลมีเดีย คงไม่มีทางจินตนาการออกเลยว่า ในยามวิกาลเขาจะต้องมาเผชิญหน้ากับความมืดมนเบื้องหลังโลกใบนี้ร่วมกับ... อาจารย์เนตร เมื่อแน่ใจว่าไม่มีพลังงานหลงเหลือให้ต้องกังวล กรณ์จึงตัดสินใจเดินย้อนกลับมาทางประตูเหล็กบานเดิมเพื่อสมทบกับอาจารย์สาว แต่ทว่า... เสียงฝีเท้าที่ก้าวไปตามทางเดินหินอับชื้นกลับหยุดชะงักลง เมื่อเขาเห็นแสงเทียนสีครามลอดออกมาจากรอยแยกของประตูห้องเก็บอุปกรณ์เก่าที่ควรจะปิดตาย *แสงเทียนสีคราม?* ในทางไสยเวทและศาสตร์แห่งไพ่ทาโรต์ เปลวเทียนสีนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใช้จุดเพื่อความสว่างทั่วไป แต่มันคือ “อัคคีชำระวิญญาณ” ระดับสูง ที่จะถูกนำมาใช้ก็ต่อเมื่อผู้ทำพิธีต้องการขับไล่หรือเผา Drained Energy พลังงานด้านลบที่กัดกินจิตวิญญาณอย่างรุนแรงเท่านั้น ด้วยสัญชาตญาณความรอบคอบ กรณ์จึงค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ประตูบานนั้นอย่างเงียบเชียบที่สุด ปลายนิ้วแตะลงบนเนื้อไม้ผุกร่อนอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เกิดเสียง แล้วใช้ดวงตาแอบมองผ่านช่องว่างแคบๆ เข้าไปข้างใน ภาพที่ปรากฏเบื้องสายตาทำให้ลมหายใจของไอดอลหนุ่มสะดุดกึก อาจารย์เนตร อาจารย์สาวผู้มักจะรักษามาดนิ่ง เยชา และเยือกเย็นเสมอ ยามนี้เธอกำลังทรุดกายลงนั่งคุกเข่าอยู่กลางวงล้อมของอักขระโบราณที่เรืองแสงสีม่วงเข้ม เสื้อคลุมสีดำสนิทถูกถอดพาดไว้ที่พนักเก้าอี้ เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนละเอียด แต่ทว่า... บริเวณหัวไหล่ข้างขวาของเธอกลับมีรอยประทับของกลุ่มควันสีดำสนิทรูปทรงประหลาด ราวกับรอยแผลเป็นจากถูกเหล็กเผาไฟกำลังบิดเร้าและแผ่ไอความเจ็บปวดออกมาจนทำให้เรียวคิ้วของเธอย่นเข้าหากันด้วยความทรมาน นี่ไม่ใช่พลังงานจากภายนอกที่เพิ่งต่อสู้มา แต่มันคือ “คำสาป” ที่ฝังรากลึกอยู่ในตัวเธอมานานแสนนาน และดูเหมือนว่ามันกำลังจะตื่นขึ้นทุกครั้งที่เธอต้องใช้พลังญาณทิพย์ขั้นสูง กรณ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาไม่เคยรู้เลยว่าอาจารย์ผู้เก่งกาจและดูลึกลับคนนี้ จะต้องแบกรับภาระทางจิตวิญญาณที่หนักหน่วงถึงเพียงนี้ เสียงหอบหายใจแผ่วเบาของหญิงสาวสะท้อนก้องในห้องแคบๆ ยิ่งตอกย้ำว่าเธอกำลังฝืนทนอย่างถึงที่สุด ในจังหวะที่อาจารย์เนตรพยายามยกมือขึ้นเพื่อสะกดกลั้นรอยคำสาปด้วยการใช้นิ้วกดลงบนจุดชีพจร ภาพความทรงจำบางอย่างที่ไม่ใช่ของเขาเองก็แวบเข้ามาในหัวของกรณ์ ระบบไพ่ทาโรต์ปริศนาในจิตสำนึกส่งเสียงเตือนเบาๆ พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าโดยไม่มีเสียงเตือนใดๆ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบ "ร่องรอยอดีต" (Echo of the Past) ระดับความลับ A] [คำเตือน: ผู้ใช้อยู่ในขอบเขตการรับรู้พลังงานของเป้าหมาย โปรดระมัดระวังการเปิดเผยตัวตน] กรณ์รีบถอยหลังออกมาหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ แต่เพราะพื้นไม้เก่าเกิดส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขึ้นมาเบาๆ แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาที แต่มันก็มากพอที่จะทำให้คนด้านในไหวตัวทัน "ใครอยู่ตรงนั้น?" เสียงหวานทุ้มที่มักจะราบเรียบเสมอในเวลาปกติ ยามนี้กลับเจือไปด้วยความเฉียบคมและตื่นตัวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงวัตถุกระทบพื้นเบาๆ คล้ายกับคมมีดหรือไพ่โลหะที่ถูกชักออกจากสำรับ กรณ์กลืนน้ำลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและระแวงระวัง เขาไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเพื่อละลาบละล้วงความเป็นส่วนตัว แต่ภาพที่เห็นเมื่อครู่มันจุดประกายความสงสัยที่อัดแน่นอยู่ในใจมานานเกี่ยวกับอดีตเบื้องหลังแววตานิ่งเฉยของอาจารย์เนตร ก่อนที่ประตูไม้บานเก่าจะถูกกระชากเปิดออกโดยมือเรียวบางที่สั่นเทาเล็กน้อยจากพิธีกรรม ร่างบางในชุดอาจารย์สาวก็ยืนนิ่งสงفةอยู่ตรงหน้า สายตาคู่คมกริบที่มักจะซ่อนความรู้สึกเอาไว้ภายใต้กรอบแว่นใส ยามนี้กลับจ้องมองตรงมาที่เขาด้วยประกายความตกใจระคนความเย็นชาที่พยายามปกปิดไว้อย่างมิดชิด ไม่มีคำถามว่าเขามาทำไม และไม่มีเสียงตำหนิใดๆ มีเพียงความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจระหว่างคนทั้งคู่ในความสลัวของทางเดินอับชื้น อาจารย์เนตรค่อยๆ ลดมือที่ถือสำรับไพ่พิเศษลงช้าๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เย็นเยียบจนน่ากลัว "เธอเห็นอะไรมาบ้าง... กรณ์?" ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างกันเสมอค่ะ