คะแนนความนิยมพุ่งกระฉูด

"เธอเห็นอะไรมาบ้าง... กรณ์?" คำถามนั้นทิ้งน้ำหนักลงบนความเงียบงันภายในห้องชมรมไสยศาสตร์และวิชาลี้ลับอย่างเชื่องช้า อาจารย์เนตรยังคงถือสำรับไพ่ญาณทิพย์พิเศษไว้ในมือ ปลายนิ้วเรียวสวยที่มักจะสวมแหวนเงินโบราณลูบไล้ไปตามขอบไพ่ขอบสีทองคำเปลวเบาๆ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำคู่นั้นไม่ได้หลบเลี่ยง แต่กลับจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉันราวกับจะมองทะลุผ่านม่านความทรงจำทั้งหมด ฉัน—กรณ์—กลืนน้ำลงคออย่างยากลำบากเล็กน้อย กลิ่นอายของกำยานจันทน์หอมที่ลอยวนอยู่ในห้องผสมผสานกับความเย็นยะเยือกจากพลังงานลึกลับที่แผ่ออกมาจากไพ่ในมือของเธอ ทำให้บรรยากาศรอบตัวชวนให้หายใจไม่ทั่วท้อง ฉันเลือกที่จะไม่ตอบในทันที แต่ทิ้งช่วงจังหวะให้ลมหายใจสอดประสานกับจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะรัวกลอง ก่อนจะยิ้มรับด้วยรอยยิ้มแบบฉบับไอดอลเด็กดีที่แฟนคลับหลงใหล ทว่าแฝงไว้ด้วยความนิ่งสงบเกินวัย "เห็นสิ่งที่คุณอาจารย์ซ่อนเอาไว้ใต้สำรับนั้นไงล่ะครับ... เอ๊ย! หมายถึง เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอกควันธูปเมื่อคืนนี้ต่างหากล่ะคะ" ฉันเผลอหลุดปากใช้สรรพนามผิดไปเล็กน้อยด้วยความคุ้นชิน แต่รีบแก้คำลงท้ายให้กลับมาเป็นระเบียบเรียบร้อยตามสไตล์ที่ควรจะเป็น พร้อมกับก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานไม้สักเก่าคร่ำครึอีกหนึ่งก้าว อาจารย์เนตรหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากข้างหนึ่งยกขึ้นยิ้มจางๆ แบบที่ดูไม่ออกเลยว่ากำลังพอใจหรือกำลังจับผิด "ปากหวานเก่งขึ้นนี่... ตั้งแต่คลิปบ้าๆ นั่นถูกอัปโหลดลงเน็ต ชีวิตของไอดอลฝึกหัดอย่างเธอก็ดูจะวุ่นวายขึ้นเป็นกองนะ กรณ์" ว่าแล้วเธอก็สะบัดข้อมือเบาๆ สมาร์ตโฟนหน้าจอสีดำที่วางอยู่บนโต๊ะก็สว่างวาบขึ้นด้วยแรงเหวี่ยงของพลังงานเวทมนตร์ คลิปวิดีโอความยาวสามนาทีเศษกำลังเล่นซ้ำไปซ้ำมาบนหน้าจอ ในนั้นคือภาพเหตุการณ์เมื่อค่ำวานนี้... ภาพของฉันในชุดนักเรียนมัธยมปลายที่กำลังใช้ไพ่ทาโรต์สะบัดปัดเป่ากลุ่มก้อนพลังงานไสยเวทสีดำสนิทที่แผ่ออกมาจากตู้ล็อกเกอร์เก่าหลังอาคารเรียน แรงลมจากการปลดปล่อยอาคมทำให้เส้นผมสีดำสนิทของฉันปลิวไสว ดวงตาที่สะท้อนแสงสีฟ้าครามของไพ่ *The High Priestess* และท่วงท่าการเคลื่อนไหวที่งดงามราวกับนักรบเวทมนตร์ในอนิเมะ ทุกอย่างถูกบันทึกไว้ด้วยมุมกล้องที่สมบูรณ์แบบโดยฝีมือของใครบางคน และตอนนี้ ยอดวิวของมันบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียยอดฮิตกำลังทะยานผ่านหลักล้านวิวไปอย่างรวดเร็วกว่าไฟลามทุ่ง คอมเมนต์นับแสนรายการไหลทะลักเข้ามาดั่งพายุทราย— *[กรี๊ดดดด! นั่นมันน้องกรณ์วง Starlight หรือเปล่า ทำไมเท่ขนาดนี้!]* *[นี่มันไม่ใช่การแสดงมายากลแน่ๆ ฉันเห็นประกายแสงสีฟ้าจริงๆ นะ!]* *[พ่อหนุ่มไอดอลนักปราบผี ตัวจริงเสียงจริง! สมกับฉายาไอดอลเด็กดีผู้พิทักษ์ความสงบสุขของโรงเรียน]* *[ขอสมัครเป็นแฟนคลับตั้งแต่วินาทีนี้เลยค่ะ! รักกกกก]* ฉันถอนหายใจเบาๆ พลางมองหน้าจอโทรศัพท์เครื่องนั้น "ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้ใครถ่ายคลิปไว้หรอกนะครับ... เอ๊ย! นะคะ น่าจะเป็นฝีมือของรุ่นน้องปีหนึ่งที่แอบตามไปทำรายงานเรื่องเล่าลี้ลับแถวนั้นมากกว่า" "ความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ... โลกออนไลน์ไม่ได้สนใจหريكหรอกนะ" อาจารย์เนตรวางสำรับไพ่ลงบนโต๊ะเสียงดัง *ทึบ* ก่อนจะถอดแว่นสายตาออกแล้วใช้ปลายนิ้วนวดหว่างไทม์เบาๆ "สิ่งที่พวกเขาต้องการคือความบันเทิง ความตื่นเต้น และ... ความหวัง ในโลกที่เต็มไปด้วยความเน่าเฟะทางไสยเวทแบบนี้ การมีเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่ใช้ไพ่ทาโรต์ปราบวิญญาณได้โผล่ขึ้นมา มันก็ไม่ต่างอะไรกับการโยนชิ้นเนื้อชิ้นโตให้ฝูงหป่าหิวโหย" ทันทีที่อาจารย์เนตรพูดจบ เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของฉันทันที— *[ติ๊ง!]* *[ระบบไวยากรณ์แห่งโชคชะตา (Fate Tarot System) ทำงานสมบูรณ์!]* *[ตรวจพบกระแสความศรัทธาและพลังงานความนิยม (Hype Energy) พุ่งทะยานเกินขีดจำกัดระดับ B]* *[สถานะปัจจุบันของโฮสต์: ไอดอลผู้มีชื่อเสียงระดับประเทศ (Local Idol Level 2)]* *[ยอดผู้ติดตามในระบบ: 154,820 คน (กำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง)]* แสงสีทองจางๆ ปรากฏขึ้นลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศเบื้องหน้าฉัน เป็นหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงที่แสดงสถานะและแต้มพลังงานที่พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด หัวใจของฉันเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้น การเติบโตนี้เร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้ในแผนงานของระบบเสียอีก *[ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: "หอคอยแห่งการหยั่งรู้ (Tower of Insight)" สำเร็จ!]* *[ปลดล็อกระบบสุ่มไพ่ระดับสูง (Major Arcana Exclusive Draw) - สามารถใช้แต้มความนิยมแลกเปลี่ยนเพื่อรับไพ่ระดับตำนานได้แล้ว]* รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นที่มุมปากของฉัน ถึงแม้ภายนอกฉันจะยังคงรักษากิริยาสำรวมและมีความนอบน้อมตามแบบฉบับสุภาพสตรีที่อาจารย์เนตรคุ้นตา (แม้ในใจจะแอบสวมบทบาทเป็นไอดอลหนุ่มพาร์ทไทม์ก็ตามที) แต่ภายในสมองกำลังคำนวณตัวเลขและทรัพยากรใหม่ที่เพิ่งได้รับมาอย่างรวดเร็ว "ดูเหมือนว่า... คะแนนความนิยมจะพุ่งกระฉูดจนระบบของเราเริ่มทำงานเต็มรูปแบบแล้วสินะคะ อาจารย์เนตร" ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมกับปรายตามองหน้าต่างโฮโลแกรมที่ซ่อนอยู่ พลางเอียงคอเล็กน้อยอย่างน่ารัก อาจารย์เนตรเงยหน้าขึ้นมองฉัน ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนแสงสีทองจางๆ จากหน้าต่างระบบที่ฉันมองเห็น เธอยิ้มเยาะเล็กน้อยราวกับรู้ทันทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลนี้ "ระวังตัวไว้เถอะกรณ์... แสงสว่างที่เจิดจ้าเกินไป มักจะดึงดูดแมลงเม่าและเงาที่ดำมืดที่สุดให้เข้ามาหาเสมอ ยอดวิวหลักล้านไม่ได้นำมาแค่ชื่อเสียงและแต้มระบบที่เธอต้องการหรอกนะ แต่มันกำลังลากเอา... 'บางสิ่ง' ที่หลับใหลอยู่ใต้ดิน ให้เงยหน้าขึ้นมามองหาเธอด้วยเช่นกัน" บรรยากาศในห้องชมรมพลوالเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา กลิ่นกำยานที่เคยหอมหวานกลับกลายเป็นกลิ่นอายของสนิมเหล็กและดินชื้นแฉะ ลมภายนอกหน้าต่างหยุดนิ่งสนิท ราวกับว่าเวลาถูกแช่แข็งไว้ชั่วขณะ ก่อนที่ฉันจะได้เอ่ยปากถามอะไรเพิ่มเติม เสียงเคาะประตูก็กรีดร้องขึ้น—*ก๊อก ก๊อก ก๊อก*—สามครั้งด้วยจังหวะที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่จังหวะของการมาเคาะขออนุญาตเข้าห้องธรรมดา แต่เป็นจังหวะที่คล้ายกับรหัสลับโบราณ อาจารย์เนตรชะงักมือที่กำลังจะหยิบแว่นขึ้นมาสวม ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นประกายสีเงินยวงวับวาบ "มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ..." เธอยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น พลางพยักเพยิดให้ฉันหันไปมองที่ประตูห้อง "ไปเปิดดูสิ กรณ์... แขกผู้มาเยือนคนแรก ที่ถูกดึงดูดเข้ามาด้วย 'คะแนนความนิยม' ของเธอในคลิปนั้นไงล่ะ" ฉันหันกลับไปมองบานประตูไม้เก่าที่สั่นไหวเบาๆ พร้อมกับที่เงาดำทมิฬทาบทับลงบนผ้าม่านโปร่งแสงหน้าห้อง และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างระบบก็เด้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมาตรงหน้าด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่— *[คำเตือนระดับ SSS: ตรวจพบคลื่นพลังงานไสยเวทระดับภัยพิบัติอยู่นอกประตู กรุณาเตรียมพร้อมรับมือ!]* ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของน้องกรณ์และอาจารย์เนตรมาจนถึงตอนนี้ด้วยนะคะ