อาจารย์ครับ อย่ามองผมด้วยไพ่สำรับนั้น•ตอนที่ 2

อาจารย์สาวกับคำทำนายแรก

ผลงานโดย ขวัญเนตรทายใจ
“ถ้าคุณจะมาเพื่อถามหาวิธีสอบผ่านวิชาประวัติศาสตร์ไสยเวท ฉันเกรงว่าคงเสียเวลาเปล่าค่ะ แต่ถ้าคุณมาเพราะไอ้กลิ่นสาบของคำสาปที่ติดตัวคุณมานี่... ก็เชิญนั่งลงได้เลย” น้ำเสียงราบเรียบดุจผิวน้ำในบึงลึกดังขึ้นทันทีที่ประตูไม้โอ๊กของห้องพักอาจารย์ถูกปิดลง กรณ์ชะงักฝีเท้า ความเย็นวาบแล่นปราดจากสันหลังขึ้นสู่ต้นคอ เขาไม่ทันได้เอ่ยปากสักคำ แต่ ‘อาจารย์เนตร’ กลับนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้ตัวเข้ม มือเรียวยาวที่สวมแหวนเงินลวดลายรูนกำลังกรีดไพ่ทาโรต์ในมืออย่างชำนาญ เสียงไพ่กระทบกันดั่งเสียงกระดูกลั่นในความเงียบ กรณ์สูดลมหายใจลึก เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มที่ตื่นตระหนกง่ายๆ ทว่าระบบ ‘ไพ่ทาโรต์ปริศนา’ ที่ติดตั้งอยู่ในดวงตาของเขากำลังสั่นไหว ตัวอักษรสีทองเรืองรองฉายชัดบนอากาศเบื้องหน้าอาจารย์สาว [คำเตือนจากระบบ: พลังงานอาถรรพ์หนาแน่นเกินค่ามาตรฐาน 80% คำแนะนำ – รักษาระยะห่าง หรือเผชิญหน้าเพื่อปลดล็อกเงื่อนไข] “อาจารย์ทราบได้ยังไงครับ... เอ้อ... ทราบได้ยังไงคะ” กรณ์รีบเปลี่ยนสรรพนามเมื่อเห็นสายตาคมกริบดุจมีดโกนของหญิงสาวตวัดมามอง “การเป็นไอดอลที่มีชื่อเสียงไม่ได้ช่วยให้คุณอ่านไพ่เป็นหรอกนะคะ คุณกรณ์” เธอวางไพ่ใบสุดท้ายลงบนโต๊ะ เป็นไพ่ *The Tower* ที่ภาพหอคอยกำลังพังทลายลงท่ามกลางสายฟ้าฟาด “คุณกำลังแบกบางอย่างที่ไม่ได้เป็นของมนุษย์เอาไว้ และถ้าฉันเดาไม่ผิด ระบบนั่น... กำลังพยายาม ‘กัดกิน’ เวลาชีวิตของคุณอยู่ใช่ไหมคะ?” กรณ์นิ่งงัน หัวใจเต้นรัวราวกับกลองรบ เขาไม่ได้บอกใครเรื่องที่ค่าความเหนื่อยล้าของเขามักจะพุ่งสูงผิดปกติหลังจากใช้ระบบคลี่คลายปริศนาในหอพักนักศึกษาเมื่อคืน ความฉลาดล้ำลึกของอาจารย์ตรงหน้าทำให้เขาประเมินสถานการณ์ใหม่ทันที เธอไม่ใช่แค่อาจารย์ธรรมดา แต่เป็น ‘ผู้คุมกฎ’ หรือ ‘นักอ่านไพ่ชั้นสูง’ ที่ซ่อนตัวอยู่ในสถาบันแห่งนี้ “ผม... ฉันต้องการคำตอบค่ะ” กรณ์ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน กลิ่นกำยานจางๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้อง เขากลืนน้ำลายลงคอ “ระบบนี้มันไม่ใช่แค่เครื่องมือ มันเหมือน... กุญแจที่เปิดประตูบานที่คนไม่ควรเปิด” อาจารย์เนตรเอนหลังพิงเก้าอี้ ดวงตาของเธอมีประกายสีม่วงจางๆ ยามมองทะลุผ่านตัวเขาไป “กุญแจไม่มีประโยชน์ถ้าคนถือมันไร้ความสามารถที่จะเปิดค่ะ แต่คุณมี ‘กระแสญาณ’ ที่หาได้ยาก ไพ่สำรับนี้ไม่ได้ถูกสร้างมาให้คนทั่วไปใช้ หากคุณอยากรู้ว่ามันต้องการอะไรจากคุณ ก็ลองหยิบไพ่ใบที่อยู่บนสุดขึ้นมาสิคะ” บนโต๊ะมีไพ่ใบหนึ่งวางคว่ำหน้าอยู่ มันส่งไอเย็นเยียบจนกรณ์รู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่านปลายนิ้ว เขาค่อยๆ ยื่นมือไปสัมผัส ทันทีที่ปลายนิ้วแตะลงบนขอบไพ่ โลกทั้งใบก็หมุนคว้าง ภาพนิมิตสีเทาดำปรากฏขึ้นเบื้องหน้า—ภาพของหอสมุดเก่าแก่ที่พังทลาย และเงาร่างของใครบางคนที่ยืนอยู่บนกองซากปรักหักพัง พร้อมกับเข็มนาฬิกาที่หมุนย้อนกลับอย่างบ้าคลั่ง [แจ้งเตือน: ตรวจพบ ‘ไพ่ชะตากรรมที่หายไป’ ต้องการผสานเข้าสู่สำรับหลักใช่หรือไม่?] กรณ์รีบชักมือกลับ หน้าผากของเขาซึมไปด้วยเหงื่อเย็น “มันคืออะไรคะ... ภาพเมื่อกี้” อาจารย์เนตรลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา กลิ่นหอมจางๆ จากตัวอาจารย์ทำให้กรณ์รู้สึกสงบลงอย่างประหลาด ทว่าแววตาของเธอยังคงทิ้งความฉงนไว้ “นั่นคือจุดจบของสิ่งที่เรียกว่า ‘ความถูกต้อง’ ค่ะ คุณกรณ์ คุณเพิ่งก้าวขาข้างหนึ่งเข้าสู่เกมที่เดิมพันด้วยจิตวิญญาณ และน่าเสียดายที่กฎของเกมนี้ไม่มีปุ่มกด ‘ยกเลิก’ สำหรับไอดอลหน้าใหม่แบบคุณ” เธอยื่นมือมาคว้าข้อมือของเขาไว้ แผ่วเบาแต่หนักแน่น สายตาของอาจารย์สาวจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา “จงฟังให้ดี ระบบของคุณไม่ได้กำลังพาคุณไปสู่การเป็นซูเปอร์สตาร์ แต่มันกำลังพาคุณไปพบกับ ‘ความตายที่ถูกเขียนไว้ใหม่’ ในคดีฆาตกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นที่หอพักชายในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า” หัวใจของกรณ์กระตุกวูบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวในหัวจนแสบแก้วหู [ภารกิจระดับ SSS: ขัดขวางพิธีกรรมสังเวยวิญญาณ ‘ผู้เฝ้าหอสมุดนิรนาม’] [เงื่อนไข: หากล้มเหลว ค่าสถานะทั้งหมดจะกลายเป็นศูนย์ และตัวตนของคุณจะถูกลบออกจากความทรงจำของทุกคนตลอดกาล] ก่อนที่กรณ์จะได้เอ่ยปากถามรายละเอียดเพิ่มเติม ประตูห้องพักอาจารย์ก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ลมพายุหมุนวนหอบเอาเศษกระดาษและไพ่ในห้องปลิวว่อน ร่างของชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบประหลาดที่เขายังไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนก้าวเข้ามาพร้อมมีดสั้นที่อาบไปด้วยเลือดสีดำสนิท “อาจารย์เนตร... สัญญาที่ให้ไว้กับท่านจ้าวไพ่กำลังจะครบกำหนดแล้วนะครับ” ชายคนนั้นแสยะยิ้มกว้างจนเห็นฟันที่เรียงตัวผิดปกติ “และเด็กคนนี้... ดูท่าจะเป็นเครื่องสังเวยชั้นดีที่จะทำให้ภารกิจของคุณสมบูรณ์เสียที” อาจารย์เนตรขยับตัวยืนบังหน้ากรณ์ไว้อย่างรวดเร็ว ไพ่สำรับหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเธอในพริบตา ทว่าเธอกลับไม่ได้หันไปมองศัตรู แต่หันมาสบตากรณ์ด้วยสายตาที่เย็นเยียบและเต็มไปด้วยความนัย “กรณ์... วิ่งไปที่หอสมุดเดี๋ยวนี้” เธอเอ่ยเสียงเบาแต่เฉียบขาด “และจำไว้ว่า ไพ่ใบเดียวที่คุณถืออยู่ตอนนี้... คือใบเดียวที่จะช่วยให้คุณรอดชีวิตจากความตายที่กำลังจะเกิดขึ้นนับจากวินาทีนี้ไป!” ขวัญเนตรทายใจหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะร่วมลุ้นไปกับก้าวแรกของกรณ์ในตอนหน้านะคะ
สารจากนักเขียน (ขวัญเนตรทายใจ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อาจารย์ครับ อย่ามองผมด้วยไพ่สำรับนั้น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%