ภารกิจแรก: ตามรอยเงาปริศนา

กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและฝุ่นละอองที่ลอยเคว้งคว้างท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวในหอสมุด ยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูกของฉัน... ไม่สิ ของกรณ์ในตอนนี้ค่ะ หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายที่หอสมุดเมื่อครู่ เสียงระฆังเตือนหมดยคาบเรียนสุดท้ายได้ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน กรณ์ยังคงยืนหอบหายใจโยนตัวพิงชั้นหนังสือไม้สักโบราณ ในมือของเขา ไพ่ทาโรต์สำรับสีดำสนิทขอบทองที่เพิ่งปรากฏขึ้นจากระบบปริศนายังคงส่งไอความเย็นเยียบทะลุถุงมือหนังออกมาอย่างต่อเนื่อง "ตั้งสติให้ดีค่ะกรณ์ การรอดชีวิตจากเงาเมื่อครู่เป็นแค่บททดสอบแรกเท่านั้น" เสียงเรียบแต่นุ่มนวลของอาจารย์เนตรดังขึ้นจากมุมมืดของแถวชั้นหนังสือ เธอเดินออกมาในชุดเสื้อคลุมยาวสีเข้ม กลิ่นหอมจางๆ ของกำยานและดอกไม้แห้งลอยมาแตะจมูกพร้อมกับไพ่ทาโรต์ญาณทิพย์ในมือเรียวบางที่กำลังสับไพ่อย่างคล่องแคล่ว "คุณอ่านความหมายของไพ่ *The Fool* ที่ถืออยู่ตอนนี้ออกหรือยังคะ ว่ามันกำลังบอกอะไรเรา" กรณ์ก้มลงมองไพ่ในมือ ดวงตาคมกริบฉายแววครุ่นคิดอย่างรอบคอบ สมองอันฉลาดหลักแหลมของไอดอลหนุ่มประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าโลกหลังเลิกเรียนของโรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้มีแค่การซ้อมเต้นหรือการเตรียมตัวสอบ แต่มีความลับดำมืดของคดีคนหายที่นักเรียนหลายคนต่างหวาดกลัวซ่อนอยู่ "ผมคิดว่า... มันไม่ได้แปลว่าความโง่เขลาหรอกครับ... เอ๊ย หมายถึงค่ะ" กรณ์เกือบเผลอหลุดปากพูดสรรพนามชายหนุ่มออกมาตามความเคยชิน แต่รีบเปลี่ยนเสียงให้เป็นปรกติเมื่อเห็นสายตาดุๆ ที่ตักเตือนมาจากดวงตาสีดำสนิทภายใต้กรอบแว่นทรงวินเทจของอาจารย์สาว "ดิฉัน... หมายถึงผมเข้าใจแล้วครับ... ค่ะ! ไพ่ใบนี้กำลังบอกว่าเราต้องก้าวออกไปสู่ความเสี่ยงใหม่ที่ไร้การป้องกันต่างหาก" อาจารย์เนตรมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อยคล้ายกำลังอมยิ้มกับความพยายามปรับตัวของเด็กหนุ่ม "ฉลาดมากค่ะ... และเพราะความ 'กล้าหาญ' ที่ออกจะบ้าบิ่นนิดๆ ของคุณนี่แหละค่ะ ที่ทำให้ระบบเลือกคุณ" ทันใดนั้น หน้าต่างโฮโลแกรมใสสีฟ้าเรืองแสงก็เด้งขึ้นตรงหน้ากรณ์โดยที่ไม่มีใครอื่นมองเห็น [ติ๊ง! ระบบตรวจพบความเข้ากันได้ระหว่างผู้ใช้และสำรับไพ่บรรพกาลสมบูรณ์แบบ] [ภารกิจระดับ E ถูกปลดล็อก: "เงาแห่งห้องนาฏศิลป์"] [รายละเอียด: สำรวจห้องนาฏศิลป์อาคาร 3 หลังเลิกเรียน ค้นหาเบาะแสการหายตัวไปของนักเรียนชมรมนาฏศิลป์เมื่อสามวันก่อน ระวังตัวให้ดี... ที่นั่นไม่ใช่สถานที่สำหรับการซ้อมรำอีกต่อไป] [รางวัล: แต้มวิญญาณ +100, ปลดล็อกไพ่สำรับรอง (Minor Arcana) 3 ใบแรก, และทักษะ 'เนตรทิพย์ระดับเริ่มต้น'] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับคดีนี้ไปตลอดกาล] กรณ์กวาดสายตาอ่านข้อความในระบบอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นผสมความหวาดหวั่น การเติบโตผ่านระบบแฟนตาซีไอดอลผสมไสยเวทนี้ช่างท้าทายเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากนัก แต่ในเมื่อก้าวขาเข้ามาแล้ว ถอยหลังกลับไม่ได้อย่างแน่นอน "ห้องนาฏศิลป์อาคาร 3..." กรณ์พึมพำเบาๆ "สถานที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องเสียงดนตรีไทยหลอนหูยามวิกาลนั่นน่ะเหรอคะ... เอ๊ย นะคะ!" อาจารย์เนตรเก็บไพ่ในมือเข้ากระเป๋าเสื้อคลุมอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะหันหลังเดินนำไปยังทาง "ถูกต้องค่ะ อาคาร 3 อยู่ท้ายโรงเรียนที่ถูกปิดตายบางส่วนหลังจากเกิดเรื่อง... เตรียมตัวให้พร้อม เพราะสิ่งที่เรากำลังจะไปเจอ ไม่ใช่แค่เรื่องเล่าลือของเด็กนักเรียนธรรมดา แต่เป็นร่องรอยของพิธีกรรมต้องห้ามที่ถูกปัดฝุ่นขึ้นมาอีกครั้ง" ทางเดินระหว่างอาคารเรียนในช่วงเวลาโพล้เพล้เงียบสงบจนน่าขนลุก แสงอาทิตย์สีส้มอมแดงสาดส่องผ่านกระจกหน้าต่างทอดยาวเป็นเงาประหลาด กรณ์เดินตามหลังอาจารย์เนตรอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวประสาทสัมผัสของเขาถูกกระตุ้นด้วยพลังงานลี้ลับที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ไพ่ในกระเป๋าเสื้อเริ่มสั่นเบาๆ ราวกับจะเตือนภัย เมื่อมาถึงหน้าประตูกระจกฝ้าของห้องนาฏศิลป์อาคาร 3 กลิ่นอายความเย็นยะเยือกก็พวยพุ่งออกมาจากรอยแยกระหว่างบานประตูทันที ป้ายชื่อห้องสีทองขึ้นสนิมจนแทบอ่านไม่ออก บรรยากาศรอบตัวเงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน อาจารย์เนตรหยุดยืนอยู่หน้าประตู มือเรียวบางยกขึ้นแตะเบาๆ ที่กลอนประตูที่ขึ้นสนิม เธอหันกลับมามองกรณ์ด้วยสายตาที่ลุ่มลึกและจริงจังเป็นพิเศษ "จำไว้นะคะกรณ์... ในห้องนี้ อย่าไว้ใจเสียงที่คุณได้ยินเด็ดขาด และต่อให้ใครเรียกชื่อคุณจากความมืด คุณก็ห้ามหันหลังกลับเด็ดขาด จนกว่าดิฉันจะบอก..." อาจารย์เนตรเอื้อมมือผลักประตูห้องนาฏศิลป์ให้เปิดออกช้าๆ เสียงเอี๊ยดอาร์ดของบานพับดังบาดแก้วหู ท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวลอดผ่านหน้าต่าง กลิ่นธูปเก่าๆ และกลิ่นคาวจางๆ ลอยอบอวลชวนคลื่นไส้ แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของกรณ์สะดุดกึก... ไม่ใช่ความมืด หรือกลิ่นประหลาดนั้น ...รอยเท้าเปื้อนเลือดนับสิบคู่ที่ปรากฏอยู่บนพื้นไม้ปาร์เกต์ขัดมัน กำลังเดินวนเป็นวงกลมรอบฟิกเกอร์หุ่นเชิดนางรำโบราณกลางห้อง และที่น่ากลัวที่สุดคือ... รอยเท้าเหล่านั้นกำลังขยับเดินเคลื่อนไหวได้เอง ทั้งที่ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้นเลยแม้แต่คนเดียว! [ติ๊ง! แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบพลังงานวิญญาณระดับระดับอาฆาตพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน!] [ระบบตรวจพบผู้บุกรุกปริศนา... กำลังปิดกั้นเส้นทางหนีทั้งหมด!] "อาจารย์คะ..." กรณ์เอ่ยเสียงสั่น พยายามดึงสติกลับมาท่ามกลางบรรยากาศที่บีบคั้น "ประตูข้างหลังเรา... มันหายไปไหนแล้วล่ะคะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความลับของไพ่ทาโรต์ในตอนนี้นะคะ