เสียงกระซิบจากไพ่ใบแรก

กลิ่นอับของกระดาษเก่าและฝุ่นละอองที่ลอยวนอยู่ในห้องเก็บของใต้ถุนอาคารสาม ไม่ใช่สิ่งที่ไอดอลหนุ่มประจำโรงเรียนอย่างกรณ์ควรจะมาสัมผัสในยามที่เพื่อนร่วมชั้นกำลังสนุกสนานกับงานโรงเรียน ปลายนิ้วเรียวยาวที่ผ่านการดูแลอย่างดีตามวิสัยของเด็กกิจกรรมระดับหน้าตาของโรงเรียน กำลังเขี่ยกองกล่องลังกระดาษสีน้ำตาลที่ทับถมกันเป็นชั้นๆ แสงไฟฉายจากสมาร์ทโฟนส่องกระทบเข้ากับวัตถุแปลกปลอมชิ้นหนึ่งที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุด มันคือกล่องไม้สักแกะสลักลายวิจิตรบรรจง ลวดลายบนนั้นไม่ใช่ศิลปะร่วมสมัย แต่เป็นสัญลักษณ์ทางเรขาคณิตและดาราศาสตร์โบราณที่ให้ความรู้สึกเย็นเยียบจนน่าขนลุก กรณ์ขยับแว่นสายตาไร้กรอบเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมฉายแววครุ่นคิดอย่างรอบคอบ เขารู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ดึงดูดราวกับมันกำลังกระซิบเรียกชื่อเขา "แปลกจริง... ของแบบนี้ถูกเก็บไว้ในที่อับทึบแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" น้ำเสียงนุ่มทุบพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมไปเปิดฝากล่องไม้นั้นออก ภายในไม่ได้บรรจุเครื่องประดับมีค่าอย่างที่จินตนาการ ทว่ามันกลับเป็นสำไพ่ทาโรต์สำรับหนึ่งที่ขอบไพ่เคลือบด้วยละอองสีทองอร่าม ทว่าทุกใบกลับคว่ำหน้าลงสนิท มีเพียงใบเดียวที่วางแยกออกมาต่างหาก ราวกับกำลังรอคอยการค้นพบ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสลงบนหลังไพ่ใบนั้น ความเย็นยะเยือกก็แล่นพล่านจากปลายนิ้วลามเลียขึ้นมาถึงกระดูกสันหลัง *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณใสราวกระดิ่งแก้วดังขึ้นในโสตประสาท ไม่ใช่เสียงจากโลกภายนอก แต่มันดังมาจากห้วงความคิดลึกๆ ของเขาเอง และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง อากาศรอบตัวก็บิดเบี้ยวคล้ายคลื่นความร้อน หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มที่มีลวดลายอักษรเวทมนตร์วิจิตรก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาของเขาอย่างกะทันหัน [ ตรวจพบผู้มีคุณสมบัติเหมาะสม: 'กรณ์' ] [ ระบบเชื่อมโยงไพ่ทาโรต์แห่งโชคชะตา (Arcana System) เริ่มต้นทำงาน ] [ ภารกิจเร่งด่วนระดับ: SSS (วิกฤตตายตัว) ถูกปลดล็อก ] กรณ์ชะงักค้าง ดวงตาสีนิลเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ แต่สัญชาตญาณความฉลาดรอบคอบทำให้เขาสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว เขากวาดสายตาอ่านข้อความที่ปรากฏบนหน้าต่างสถานะล่องล่องหนอย่างพินิจพิเคราะห์ [ คำเตือนจากไพ่ใบแรก: The Hanged Man (กลับหัว) ] [ สถานที่: โรงเรียนมัธยมปลายเซนต์ลูเชีย - อาคารกิจกรรม ] [ เวลาที่เหลือ: 12 ชั่วโมง ก่อนที่เหยื่อรายแรกจะสูญเสียลมหายใจ ] [ เป้าหมาย: คลี่คลายคณาจารย์และคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นภายในรั้วโรงเรียน มิฉะนั้น วิญญาณของท่านจะถูกผูกติดกับสำรับไพ่ไปชั่วนนิรันดร์ ] "ฆาตกรรม... ในโรงเรียนเนี่ยนะ?" กรณ์ทวนคำเบาๆ รอยยิ้มจางๆ ที่มักจะประดับบนใบหน้าของไอดอลหนุ่มยามอยู่ต่อหน้าแฟนคลับมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแววตานิ่งสงบที่วิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว ระบบแฟนตาซีไอดอลเด็กดีที่เขาควรจะมีในฐานะเด็กกิจกรรมยอดเยี่ยม กลับกลายเป็นระบบไสยเวทเดิมพันด้วยชีวิตเสียอย่างนั้น ทว่า ก่อนที่เขาจะได้คิดวิเคราะห์อะไรไปมากกว่านั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังแว่วมาจากทางบันไดทางลงห้องเก็บของ เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นปูนดังเป็นจังหวะจะโคน ทว่าไร้ซึ่งเงาของผู้ส่งเสียงสะท้อน *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* เงาร่างโปร่งบางในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทก้าวพ้นขอบประตูเข้ามา แสงไฟนีออนริบหรี่ในห้องสาดกระทบเข้ากับเส้นผมสีดำสนิทที่ปล่อยยาวสลวย และใบหน้าเรียบเฉย เย็นชา ไร้อารมณ์ ราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบชั้นดี ทว่านัยน์ตาคู่คมกลับฉายประกายบางอย่างที่ลึกล้ำเกินกว่าจะหยั่งถึง อาจารย์เนตร อาจารย์ประจำชมรมไสยศาสตร์และวิชาลี้ลับ ผู้มีชื่อเสียงในเรื่องความแปลกแยกและเข้าถึงยากที่สุดในโรงเรียน กำลังยืนกอดอกมองตรงมาที่เขา รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเธอมันช่างชวนให้รู้สึกหนสันหลังวาบเสียยิ่งกว่าหน้าต่างระบบตรงหน้า "เด็กดีที่เอาแต่สร้างภาพลักษณ์สดใสไบรท์ในตอนกลางวัน... แอบมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ ในห้องเก็บของเก่าแก่ที่ปิดตายมาสามปีเหรอคะ, คุณกรณ์" เสียงหวานใสเอ่ยทักขึ้น ทว่าน้ำเสียงนั้นกลับราบเรียบจนน่ากลัว ราวกับเธอรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าเขาจะมาที่นี่ และรู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่ กรณ์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะหัวใจที่เต้นรำคาญใจ เขารีบปิดฝากล่องไม้ลงอย่างแนบเนียน พร้อมกับหน้าต่างระบบที่เลือนหายไปในอากาศชั่วพริบตา เขาส่งยิ้มที่เป็นมิตรตามสัญชาตญาณไอดอลออกไป แม้จะรู้ว่ามันใช้ไม่ได้ผลกับผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ก็ตาม "ผมก็แค่... มาหาของประกอบฉากสำหรับการแสดงละครเวทีของชมรมศิลปะน่ะครับ อาจารย์เนตร" กรณ์ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราบ3รื่น ไร้พิรุธใดๆ อาจารย์สาวหรี่ตามองเขาเล็กน้อย เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นอายจางๆ ของธูปหอมโบราณและดอกมะลิโชยแตะจมูก ก่อนที่เธอจะหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่เอื้อมมือ นิ้วเรียวสวยภายใต้ถุงมือผ้าลูกไม้สีดำชี้ตรงมาที่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของเขา ซึ่งเป็นจุดที่ซ่อนไพ่ใบแรกเอาไว้ "โกหกไม่เนียนเลยนะคะ... และที่สำคัญที่สุด" อาจารย์เนตรโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบา นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นราวกับมองทะลุปรุโปร่งไปถึงวิญญาณข้างใน "กลิ่นอายของ 'ความตาย' ที่ติดตัวคุณมา... มันเหม็นสาบจนอาจารย์ทนไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ" กรณ์ชะงักกึก หัวใจกระตุกวูบเมื่อตระหนักได้ว่า เขากำลังก้าวเข้าสู่เกมเดิมพันชีวิตที่อันตรายที่สุด โดยมีอาจารย์สาวลึกลับคนนี้เป็นผู้กุมกุญแจสำคัญ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกด้วยกันนะคะ!