วิเคราะห์หลักฐานชิ้นโบว์แดง

"ถอยไป." เสียงกระซิบที่ราบเรียบแต่เฉียบคมราใบมีดโกนของอาจารย์เนตรดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของลานจอดรถใต้ดินที่ไฟนีออนกำลังกะพริบไหวราวกับจะหมดอายุขัย กรณ์ไม่จำเป็นต้องคิดซ้ำสอง ร่างสูงโปร่งในชุดไปรท์สบายตาแต่ซ่อนมัดกล้ามเนื้อจากการฝึกฝนไสยเวทเคลื่อนตัวไปด้านข้างอย่างคล่องแคล่ว สัญชาตญาณไอดอลหนุ่มที่ถูกฝึกให้รับมือกับสถานการณ์เฉพาะหน้าเฉียบคมยิ่งกว่าครั้งไหนๆ สายตาของเขากวาดมองเงาร่างนับสิบที่ค่อยๆ ก้าวออกจากเสาปูนทีละคน... ทีละคน... ทว่า สิ่งที่ทำให้หัวใจของกรณ์กระตุกวูบไม่ใช่จำนวนของคนที่ปิดล้อม แต่เป็นเครื่องแบบที่พวกเขาสวมใส่ สัญลักษณ์รูปดวงตาเร้นลับที่ปักด้วยด้ายสีเงินบนปกเสื้อ... มันคือเครื่องแบบของเจ้าหน้าที่หน่วยตรวจสอบภายในแห่งสมาคมผู้ใช้ไสยเวทโดยตรง "ไม่คิดเลยนะคะว่าพวกเราจะต้องมาต้อนรับผู้ตรวจการพิเศษและเด็กฝึกงานคนโปรด ในสถานที่อับอากาศและไร้ซึ่งกล้องวงจรปิดแบบนี้" น้ำเสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากชายร่างสูงใหญ่ที่ก้าวออกมาจากแถวหน้าสุด ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งถูกซ่อนอยู่ภายใต้เงาหมวกฮู้ด แต่ดวงตาคู่คมที่จ้องมองมากลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความเหี้ยมเกราะกรณ์จำได้ทันที เขาคือ 'ภาคิน' รองหัวหน้าฝ่ายกิจการพิเศษผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จรองจากประธานสมาคม กรณ์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ระบบไพ่ทาโรต์ในห้วงความคิดสั่นไหวอย่างรุนแรง หน้าจอสีทองโปร่งใสปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนเต้นเร่าในหัว *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบเจตంటฆ่าระดับสูงจากกลุ่มเป้าหมาย (สมาคมผู้ใช้ไสยเวท - ฝ่ายสืบสวนภายใน) คำแนะนำ: ห้ามปะทะโดยตรง ให้ใช้ 'หลักฐานชิ้นโบว์แดง' ที่เพิ่งค้นพบในการพลิกสถานการณ์]* กรณ์เหลือบมองกระเป๋าเอกสารหนังสีดำที่ตนเองหนีบไว้ใต้แขน ข้อมูลลับสุดยอด รายชื่อบัญชีดำ และเส้นทางการเงินที่เชื่อมโยงระหว่างสมาคมกับกลุ่มผู้ใช้ไสยเวทนอกรีต หลักฐานชิ้นสำคัญที่อาจารย์เนตรเสี่ยงชีวิตเข้าไปขโมยมาจากห้องนิรภัยชั้นใต้ดินระดับสามเมื่อชั่วโมงก่อนอยู่ในนั้น... ชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ยืนยันว่า 'หนอนบ่อนไส้' ตัวใหญ่ที่สุดไม่ได้อยู่ไกลจากตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงเลย "อาจารย์คะ ดูเหมือนว่าเราจะต้อนรับขับสู้แขกบ้านแขกเมืองไม่ดีพอเสียแล้วสิคะ" กรณ์กระซิบเสียงเบา พลางขยับตัวยืนขนาบข้างอาจารย์สาวอย่างรู้ใจ อาจารย์เนตรไม่ได้ตอบคำถาม มือเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังสีดำค่อยๆ เอื้อมไปหยิบสำไพ่ทาโรต์สำรับประจำตัวออกจากกระเป๋าเสื้อคลุม ไพ่แต่ละใบเปล่งแสงสีม่วงเรืองรองตัดกับความมืดมิดของลานจอดรถ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของภูตผีและพลังวิญญาณระดับสูงแผ่พุ่งออกมากดทับจนเจ้าหน้าที่สมาคมหลายคนถึงกับหน้าถอดสี "คิดจะขัดขืนคำสั่งของสมาคมอย่างนั้นหรือครับ อาจารย์เนตร" ภาคินแค่น หัวเราะในลำคอ พร้อมกับสะบัดมือเรียกกริชอาคมสีดำสนิทออกมาจากความว่างเปล่า "หลักฐานในมือคุณเป็นภัยต่อความมั่นคงของสมาคม... ส่งมันมาเสียดีๆ แล้วผมจะไว้ชีวิตพวกคุณ หรือถ้าเลือกทางที่ยาก... ศศิธรคนนี้ก็ไม่เกี่ยงที่จะจัดการกวาดล้างขยะนอกคอกด้วยมือตัวเอง" "ขยะหรือคะ?" อาจารย์เนตรทวนคำ น้ำเสียงของเธอยังคงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นมองตรงไปยังภาคินราวกับกำลังมองดูซากศพที่เดินได้ "คนที่ทรยศต่อพันธะสัญญาแห่งไสยเวทและขายวิญญาณให้ความโลภ... น่าจะเป็นพวกคุณเสียมากกว่านะคะ ที่สมควรถูกเรียกว่าขยะเปียกในกองเพลิง" สิ้นคำพูดของอาจารย์เนตร ไพ่ใบแรกก็ถูกดีดออกไปด้วยความเร็วสูงราวกับกระสุนปืน! *ฉับ!* ประกายไฟสีม่วงสว่างวาบเมื่อไพ่ทาโรต์กรีดผ่านอากาศและปักลงที่พื้นห่างจากเท้าของภาคินเพียงไม่กี่เซนติเมตร แรงระเบิดจากอาคมสร้างคลื่นกระแทกจนพื้นคอนกรีตร้าวเป็นทางยาว เจ้าหน้าที่รอบด้านผงถอยหลังไปคนละก้าวด้วยความตกใจ "จัดการพวกมัน!" ภาคินคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว สัญญาณการโจมตีเริ่มต้นขึ้นทันที ความโกลาหลบังเกิดในเสี้ยววินาที เงาร่างของเจ้าหน้าที่สมาคมพุ่งเข้าใส่จากทุกทิศทางด้วยวิชาเคลื่อนย้ายเงาและอาวุธอาคมครบมือ แต่สำหรับกรณ์และอาจารย์เนตรแล้ว นี่ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดธรรมดา หากแต่มันคือ 'พิธีกรรม' แห่งการเปิดโปงความจริง กรณ์อาศัยความคล่องแคล่วว่องไวจากการเป็นไอดอลหนุ่มที่ผ่านการฝึกฝนร่างกายอย่างหนักหน่วง เขาหมุนตัวหลบคมกริชที่พุ่งเข้าใส่ได้อย่างเฉียดฉิว มือขวาตวัดออกไปพร้อมกับการ์ดพลังงานที่สร้างขึ้นจากระบบไพ่ทาโรต์กระแทกเข้าที่อกของเจ้าหน้าที่คนหนึ่งจนกระเด็นไปชนเสาปูนสลบคาที่ "อาจารย์คะ ทางนี้เรียบร้อยดีค่ะ!" กรณ์ตะโกนบอก พร้อมกับใช้สายตาสอดส่องหาช่องว่าง ในขณะเดียวกัน อาจารย์เนตรเคลื่อนไหวราวกับภูตพราย ไพ่ในมือของเธอหมุนวนเป็นวงกลมสร้างเป็นม่านพลังงานป้องกันการโจมตีทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่า สายตาของอาจารย์สาวไม่ได้อยู่ที่คู่ต่อสู้รอบตัว เธอกำลังจ้องมองตรงไปที่ภาคินที่กำลังร่ายคาถาบทใหญ่อยู่ด้านหลัง "รู้ไหมคะ... ทำไมดิฉันถึงเลือกขโมยเอกสารชุดนั้นออกมา" อาจารย์เนตรเอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงการต่อสู้ ภาคินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาหรี่ลงด้วยความระแวง "แกพูดเรื่องอะไร" "เพราะดิฉันรู้ค่ะว่า... ต่อให้พวกคุณทำลายเอกสารในมือดิฉันจนหมดสิ้น ความจริงก็ไม่มีวันถูกลบเลือน" อาจารย์เนตรยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งและชวนให้สันหลังวาบหวิว "เพราะในขณะที่พวกคุณกำลังส่งคนมาปิดปากพวกเราที่นี่... ข้อมูลทั้งหมดถูกอัปโหลดตรงไปยังเครือข่ายหลักของสภาผู้เฒ่าสูงสุดเรียบร้อยแล้วค่ะ" ร่างของภาคินแข็งค้างทันที ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก "อะไรนะ! เป็นไปไม่ได้!" "ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับไพ่ที่ทำนายอนาคตหรอกนะคะ" กรณ์เสริมขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใสแบบไอดอล แต่แววตากลับคมกริบไม่แพ้อาจารย์ของตน เขาชูกระเป๋าเอกสารในมือขึ้นสูง "และที่สำคัญ... เอกสารในนี้ไม่ใช่ต้นฉบับหรอกค่ะ แต่มันคือ 'เหยื่อล่อ' ต่างหาก!" ทันทีที่สิ้นเสียงของกรณ์ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งลานจอดรถ และไม่ใช่แค่ที่นี่ที่เดียว แต่เสียงประกาศจากระบบส่วนกลางของสมาคมผู้ใช้ไสยเวทก็ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของทุกคน *[ประกาศจากสภาผู้เฒ่าสูงสุด: ตรวจพบการทุจริตและการใช้อำนาจโดยมิชอบในฝ่ายกิจการพิเศษ... ขอให้เจ้าหน้าที่ทุกคนหยุดปฏิบัติการ และควบคุมตัวรองหัวหน้าภาคินเพื่อสอบสวนทันที]* สีหน้าของภาคินเปลี่ยนเป็นซีดเผือด ไร้ซึ่งสีเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อ เขากวาดสายตามองกรณ์และอาจารย์เนตรสลับกันด้วยความเคียดแค้น "พวกแก... วางแผนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้วสินะ!" ภาคินคำรามเสียงดังลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง พลังอาคมสีดำมืดมิดทะตู้มพุ่งออกจากร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง หมายจะระเบิดพื้นที่ทั้งหมดทิ้งเพื่อทำลายหลักฐานและพาตัวเองหนีตาย "สายไปแล้วค่ะ" อาจารย์เนตรพูดเสียงเย็นเยียบ พร้อมกับสะบัดมือขวาครั้งสุดท้าย ไพ่ใบสุดท้ายหลุดจากปลายนิ้วและพุ่งปักลงที่เงาของภาคินอย่างแม่นยำ *แคว่ก!* เงาของภาคินถูกตรึงติดไว้กับพื้นคอนกรีตโดยสมบูรณ์ แรงกดดันมหาศาลจากไสยเวทระดับสูงกดทับร่างของเขาจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น กระอักเลือดออกมาคำโต ความเงียบสงบเริ่มกลับคืนสู่ลานจอดรถใต้ดินทีละน้อย เสียงฝีเท้าหนักแน่นจำนวนมากกำลังวิ่งใกล้เข้ามาจากทางทางเข้าหลัก... ไม่ใช่เสียงของคนจากฝ่ายสืบสวนภายในอีกต่อไป แต่เป็นกองกำลังรักษาความปลอดภัยสูงสุดของสภาผู้เฒ่าที่มาตามคำสั่งของระบบ กรณ์ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เขาเก็บหน้าจอระบบไพ่ทาโรต์ที่กำลังแสดงสถานะภารกิจสำเร็จลง พลางหันไปส่งยิ้มหวานให้อาจารย์สาวที่ยืนอยู่เคียงข้าง "ภารกิจลุล่วงด้วยดีนะคะ อาจารย์เนตร พวกเราทำสำเร็จแล้วค่ะ" กรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสตามแบบฉบับไอดอล อาจารย์เนตรเก็บสำรับไพ่เข้ากระเป๋าเสื้อ ใบหน้าที่เคยเย็นชาผ่อนคลายลงเล็กน้อย เธอกำลังจะเอ่ยปากตอบคำถามของลูกศิษย์คนโปรด ทว่า... จู่ๆ ไฟนีออนที่กะพริบอยู่เหนือหัวของพวกเขาก็ดับวูบลงพร้อมกันทั้งหมด ความมืดมิดสนิทเข้าปกคลุมทั่วบริเวณในเสี้ยววินาที ตามมาด้วยความหนาแน่นของอากาศที่กดทับลงมาจนหายใจไม่ออก กลิ่นอายของไสยเวทที่ไม่ใช่ของมนุษย์... แผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกมิติที่กำลังเปิดออกกลางอากาศเหนือร่างของภาคินที่นอนหมดแรงอยู่บนพื้น และก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว มือสีดำสนิทคู่หนึ่งที่มีเล็บแหลมคมราวกรงเล็บสัตว์ร้าย ก็พุ่งทะลุออกมาจากรอยแยกมิตินั้น กระชากคอเสื้อของภาคินแล้วดึงหายเข้าไปในความมืดมิดอย่างไร้ร่องรอย พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของกรณ์และอาจารย์เนตร *“ขอบใจที่ช่วยเปิดทางให้... เหยื่อชิ้นนี้... หอมหวานเสียจริง”* - ขวัญเนตรทายใจ -