ไพ่ The Hanged Man ปรากฏ

กลิ่นอายความอับชื้นผสมกลิ่นคาวสนิมเหล็กจางๆ ตลบอบอวลอยู่ในห้องแต่งตัวหมายเลขเจ็ด บานกระจกเงาบานใหญ่ที่ควรสะท้อนภาพเงาของพวกเรา บัดนี้กลับบิดเบี้ยวราวกับผืนน้ำยามถูกก้อนหินทุ่มลงไป เงาสะท้อนของริวไม่ได้ขยับตามการเคลื่อนไหวของเราอีกแล้ว รอยยิ้มฉีกกว้างถึงใบหูบนใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้ ดวงตาสสีดำสนิทไร้แววตาคู่นั้นจ้องมองทะลุกรอบกระจกออกมา ราวกับต้องการดึงวิญญาณของพวกเราให้หลุดเข้าไปติดอยู่ด้านใน "ถอยหลังไปหนึ่งก้าวค่ะกรณ์ อย่าละสายตาจากมันเด็ดขาด" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เยือกเย็นของอาจารย์เนตรดังขึ้นข้างกาย พร้อมกับปลายนิ้วเรียวยาวที่เอื้อมมาแตะข้อศอกของฉันไว้เบาๆ เพื่อส่งผ่านกระแสพลังงานอุ่นร้อนเข้ามาระงับสติอารมณ์ที่กำลังเต้นระรัวในอก กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะลิและกำยานที่มักติดตัวอาจารย์อยู่เสมอ ช่วยดึงสติฉันให้หลุดพ้นจากแรงดึงดูดประหลาดของเงาในกระจกนั้นได้ทันท่วงที ฉันพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว สมองส่วนหน้าทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินสถานการณ์ตรงหน้า ระบบไพ่ทาโรต์ปริศนาในห้วงความคิดส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็ว แสงสีแดงฉานกะพริบถี่เป็นจังหวะเตือนภัยระดับสูงสุด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะเขตแดนอาคมกระจกเงาดำ (Black Mirror Domain)] [ระดับภัยคุกคาม: SSS (วิกฤตขั้นสูงสุด)] [เงื่อนไขการเอาตัวรอด: ป้องกันไม่ให้จิตใต้สำนึกถูกดึงเข้าสู่มิติกระจก หากร่างต้นถูกสับเปลี่ยน สติสัมปชัญญะของเป้าหมายจะถูกผนึกไว้ชั่วนิรันดร์] "เด็กคนนั้น... ถูกความทะเยอทะยานกลืนกินจนไม่เหลือความเป็นมนุษย์แล้วค่ะ" อาจารย์เนตรเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบแต่แฝงไว้ด้วยประกายความโกรธกรุ่นที่ยากจะพบเห็น ร่างเพรียวในชุดสูทเข้ารูปขยับเข้าไปยืนขวางหน้าฉันไว้ครึ่งก้าว มือข้างขวาค่อยๆ เอื้อมหยิบสำรับไพ่ทาโรต์ขอบทองที่เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อนอกออกมาอย่างนุ่มนวล ทว่ามั่นคง ในเสี้ยววินาทีนั้น เงาในกระจกก็หัวเราะออกมา เสียงหัวเราะแหลมสูงเสียดแก้วหู ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องแต่งตัวที่ปิดทึบ ผนังห้องเริ่มมีรอยร้าวเป็นทางยาว ละอองสีดำทะมึนพวยพุ่งออกมาจากกรอบกระจกราวกับกลุ่มควันพิษ ร่างของริวที่ยืนอยู่ด้านนอกกระจกทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเทียนใกล้หมด2ดวง "ช่วย... ด้วย..." เสียงแหบพร่าเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ซีดเผือดของริว ดวงตาของเด็กหนุ่มไอดอลอนาคตไกลเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว ร่างกายของเขากำลังโปร่งแสงลงเรื่อยๆ ราวกับตัวตนกำลังถูกลบเลือนออกจากโลกใบนี้ทีละนิด "อาจารย์คะ! แบบนี้เท่ากับว่าตัวตนของริวบนโลกกำลังจะถูกแทนที่สมบูรณ์แล้วใช่ไหมคะ" ฉันถามด้วยความร้อนใจ แม้เราจะเคยผ่านคดีลี้ลับมาด้วยกันหลายครั้ง แต่ความกดดันระดับ SSS ครั้งนี้หนักหนาเกินกว่าจะรับมือได้ง่ายๆ "ใช่ค่ะ เขากำลังถูก 'แขวน' อยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นและความตายอย่างแท้จริง ระหว่างโลกแห่งความจริงกับโลกหลังกระจก หากเราทำลายกระจกสุ่มสี่สุ่มห้า วิญญาณของริวที่เชื่อมโยงอยู่ก็จะแตกสลายไปด้วย" อาจารย์เนตรกวาดสายตาคมกริบมองไปยังเงาประหลาดที่กำลังพยายามดันมือทะลุกระจกออกมา "มีทางเดียวเท่านั้น... เราต้องดึงเขาออกมาจากฝั่งนั้นด้วยการเปิดไพ่พิธีกรรม" อาจารย์เนตรสะบัดข้อมือเบาๆ ไพ่ทาโรต์สามใบถูกดึงออกมาจากสำรับด้วยความเร็วสูงราวกับสายลมพัดผ่าน ก่อนจะถูกซัดลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ ไพ่ทั้งสามใบเปล่งแสงเรืองรองสีครามเข้ม ขับไล่ไอความมืดมนรอบตัวให้ถอยร่นไปชั่วขณะ "ด้วยอำนาจแห่งญาณทิพย์และพันธIสัญญาแห่งไพ่ทาโรต์ ข้าขอใช้สิทธิ์แห่งผู้ชี้นำ เปิดเผยความจริงที่ถูกปิด 30เปอร์เซ็นต์... 60เปอร์เซ็นต์... 100เปอร์เซ็นต์!" สิ้นเสียงประกาศอันทรงพลังของอาจารย์เนตร ไพ่ใบแรกถูกพลิกคว่ำลงกลางอากาศ ภาพวาดบนหน้าไพ่ปรากฏเป็นรูปของชายหนุ่มที่ถูกห้อยหัวกลับด้านลงมาขาข้างหนึ่งถูกผูกไว้ด้วยเชือกเส้นเล็กกับกิ่งไม้ที่ไร้ใบ ทว่าใบหน้าของเขากลับสงบนิ่ง ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อมองเห็นสัญลักษณ์นั้นชัดเจน "นั่นมัน... ไพ่ The Hanged Man!" "ถูกต้องค่ะกรณ์" อาจารย์เนตรปรายตามามองฉันเล็กน้อย นัยน์ตาสีรัตติกาลของเธอสะท้อนภาพไพ่ใบนั้นอย่างเด่นชัด "ไพ่ The Hanged Man ไม่ได้หมายถึงความตายหรือความสิ้นหวังอย่างที่ใครเข้าใจ แต่มันคือการ 'ยอมเสียสละ' มุมมองใหม่ และการอดทนรอคอยช่วงเวลาที่เหมาะสมเพื่อพลิกสถานการณ์ สถานการณ์ของริวตอนนี้ ตรงกับความหมายของไพ่ใบนี้อย่างไรที่ติ..." คำถามของอาจารย์ทำให้สมองของฉันประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง ฉันมองสลับระหว่างร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของริวบนพื้น กับเงาในกระจกที่กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับแสงสว่างจากไพ่ของอาจารย์ "เข้าใจแล้วค่ะ!" ฉันอุทานออกมาด้วยความตื่นตัว นัยน์ตาทอประกายความมั่นใจขึ้นมาวับหนึ่ง "การที่ริวถูกดึงเข้าไปติดในกระจก เป็นเพราะความยึดติดและความอยากเอาชนะจนยอมขายวิญญาณให้ความมืด แต่ถ้าเราทำให้เขายอมรับ 'ความจริง' ในด้านที่ตนเองเคยปฏิเสธ ยอมปล่อยวางอัตตา และมองโลกจากมุมกลับกัน... ความเชื่อมโยงระหว่างเขากับเงาในกระจกก็จะขาดสะบั้นลง!" "ฉลาดมากค่ะ สมเป็นผู้ช่วยของขวัญเนตรคนนี้" อาจารย์เนตรมุมปากหยักขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มหายากที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ "ถ้าอย่างนั้น... ช่วยสนับสนุนพลังงานจิตให้ฉันทีค่ะกรณ์ เราจะทำพิธีกรรม 'ปลดแอกคนบาป' พร้อมกัน" ฉันพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมสมาธิทั้งหมดที่มียื่นมือทั้งสองข้างออกไปเบื้องหน้า ระบบไพ่ทาโรต์ในจิตใต้สำนึกตอบสนองทันที พลังงานออร่าสีทองอร่ามพวยพุ่งออกจากฝ่ามือของฉัน ไหลเวียนเข้าไปหล่อเลี้ยงไพ่ The Hanged Man ที่ลอยอยู่กลางอากาศจนมันเปล่งแสงเจิดจ้าเสียดแทงความมืดมิดในห้องแต่งตัวจนสลายกลายเป็นละอองแสง เงาในกระจกกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด รอยร้าวบนกระจกขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดเสียงดัง 'เพล้ง!' ราวกับเสียงแตกสลายของโลกทั้งใบ แต่ทว่า... ในวินาทีที่กระจกกำลังจะแตกละเอียดและร่างของริวถูกดึงกลับมายังฝั่งนี้ เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นจากด้านนอกประตูห้องแต่งตัวที่ถูกล็อกไว้จากด้านใน เสียงทุบประตูดังโครมครามพร้อมกับเสียงตะโกนเรียกชื่อริวด้วยความตกใจของทีมงานและผู้จัดการวง ไม่ใช่แค่นั้น... บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะแต่งหน้าที่ควรจะปิดเครื่องไปแล้ว กลับสว่างวาบขึ้นมาเองอย่างไร้สาเหตุ ข้อความแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอด้วยตัวอักษรสีแดงฉานที่สั่นระริก [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบตัวตนที่สามกำลังแทรกแซง...] [ผู้บงการที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ในห้องนี้... แต่กำลังยืนอยู่ด้านหลังคุณ] ความเย็นเยียบแล่นพล่านตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาถึงต้นคอ ขนทั่วร่างลุกชันขึ้นพร้อมกันอย่างควบคุมไม่ได้ อาจารย์เนตรชะงักมือที่กำลังจะสะบัดไพ่ใบสุดท้าย ดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก ยังไม่ทันที่เราจะหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ มือเย็นเฉียบราวน้ำแข็งคู่หนึ่งก็วางทับลงมาบนไหล่ทั้งสองข้างของฉัน พร้อมกับลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอแผ่วเบา พร้อมเสียงกระซิบกระซาบที่คุ้นเคยดังขึ้นชิดใบหู... "หา... ใครอยู่เหรอครับ?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมไขปริศนาไปด้วยกันนะคะ