รวมพลังผองเพื่อน

ปลายดาบสีม่วงสั่นระริกอยู่ห่างจากหน้าอกของเรย์เพียงไม่กี่เซนติเมตร ละอองข้อมูลที่หลุดร่วงจากคมดาบราวกับเกล็ดหิมะพิษนั้น ส่งเสียงหวีดหวิวบาดแก้วหู มันไม่ใช่แค่คมเหล็ก แต่มันคือบัคของระบบที่พร้อมจะลบตัวตนของเรย์ให้หายไปจาก V-World ตลอดกาล "ถอยไป เรย์!" ลูคัสตวาดก้องพร้อมกับใช้โล่ประจำตัวกระแทกเข้าที่ข้อมือของนักฆ่าปริศนาจนเบี่ยงวิถีดาบออกไปได้ทันท่วงที แต่แรงปะทะนั้นมหาศาลจนทำให้ร่างกายของอัศวินหนุ่มกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำข้อมูล แรงสั่นสะเทือนทำให้พื้นที่รอบตัวเรย์เริ่มแตกร้าวเป็นรอยแยกสีดำมืดมิด 'ปุยฝ้าย... ห้ามออกมานะ!' เรย์สื่อสารผ่านจิตในขณะที่ร่างกายสั่นเทา มือของเขากำสร้อยคอที่ประดับด้วยอัญมณีแห่งสายสัมพันธ์แน่น เขาไม่ได้กลัวตาย แต่เขากลัว... กลัวว่าหากเขาหายไป มอนสเตอร์ตัวจิ๋วที่เขารักจะถูกปล่อยทิ้งไว้ในโลกที่บิดเบี้ยวนี่เพียงลำพัง "ลูคัส! เราต้านคนเดียวไม่ไหวหรอก!" เรย์ตะโกนขึ้นพร้อมกับหลบหลีกคมดาบที่วาดผ่านอากาศจนเกิดเป็นรอยแยกมิติ ลูคัสลุกขึ้นยืนพลางปาดเลือดที่มุมปาก ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่น เขาไม่ได้มองไปที่นักฆ่าตรงหน้า แต่เขามองกลับมาที่เรย์ด้วยแววตาที่หนักแน่น "งั้นก็อย่าต้านคนเดียวสิ เรย์ นายเป็น 'ทูต' ไม่ใช่เหรอ? เรียกพวกเขาทั้งหมดมาเลย... พวกเราจะปิดฉากเรื่องนี้ด้วยกันวันนี้!" เรย์กัดริมฝีปากจนห่อเลือด ก่อนจะหลับตาลงรวบรวมสมาธิ ท่ามกลางเสียงคำรามของรอยแยกที่กำลังขยายตัว เขาสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่คุ้นเคยจากก้นบึ้งของระบบ สัมผัสถึงจิตวิญญาณที่เขาสั่งสมมาจากการเลี้ยงดูและการดูแล *‘ทุกคน... ขอร้องล่ะ’* สิ้นกระแสจิต คลื่นพลังสีฟ้าครามระเบิดออกจาร่างของเรย์ มันไม่ใช่เวทมนตร์ทำลายล้าง แต่มันคือสัญญาณเรียกขานที่ฝังลึกอยู่ในระบบสมาชิกกิลด์ 'Guardian of Little Monsters' เพียงเสี้ยววินาที ข้อมูลรอบตัวที่เคยบิดเบี้ยวก็เริ่มหยุดนิ่ง! เงาร่างหนึ่งพุ่งตัวลงมาจากเพดานถ้ำด้วยความเร็วสูง เป็น 'กริฟฟินน้อย' ที่เรย์เคยช่วยจากการติดกับดักในป่าแห่งแสง มันโฉบผ่านหน้านักฆ่าจนอีกฝ่ายต้องถอยกรูด ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักแน่นของ 'โกเลมศิลา' ที่แหวกผนังถ้ำเข้ามาเหมือนกับเป็นทางผ่านปกติ และที่ขาดไม่ได้... เสียงกระดิ่งใสกังวานจากปุยฝ้ายที่ตัดสินใจกระโดดออกมาจากกระเป๋ามิติของเรย์ มันขยายร่างขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยว แสงสีชมพูละมุนห่อหุ้มเรย์ไว้เป็นเกราะป้องกัน "มากันครบแล้วนะ..." ลูคัสยิ้มกว้าง เขาชักดาบออกมารวมพลังกับมอนสเตอร์ที่รายล้อมรอบตัวเรย์ "ฉันไม่ได้มาคนเดียวสินะ" เรย์มองไปรอบๆ เพื่อนร่วมกิลด์แต่ละคนไม่ใช่แค่ตัวเลขในระบบ แต่มันคือเพื่อนที่เขาเคยร่วมผจญภัย รอยยิ้มที่เรย์มอบให้มอนสเตอร์ของเขาเริ่มเปลี่ยนจากความหวาดกลัวเป็นความกล้าหาญ "ทุกคน... จับจังหวะให้ดี! เราจะกำจัด 'บัค' ตัวนี้ด้วยสายสัมพันธ์ของเรา!" นักฆ่าในชุดคลุมสีดำที่ดูเหมือนจะเสียจังหวะ พยายามจะพุ่งตัวหนีเข้าสู่รอยแยกมิติ แต่ทว่า... ทันใดนั้น เงาหนึ่งที่มืดมิดยิ่งกว่าหลุมดำกลับโผล่ออกมาขวางทางหนีของมันเสียเอง ร่างนั้นสวมชุดเกราะที่คุ้นตา มันคืออวตารของใครบางคนที่เรย์รู้จักดี... ใครบางคนที่เขาคิดว่าสูญหายไปตั้งแต่วันที่กิลด์ก่อตั้ง "เกมจบลงแล้ว..." เสียงที่เย็นเยียบเอ่ยขึ้น "และคนที่จะลบข้อมูลพวกนายทิ้ง... ไม่ใช่มัน แต่เป็นฉันต่างหาก" ร่างในชุดเกราะยกหน้ากากขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้เรย์ถึงกับเข่าทรุด มือที่ถือดาบของเขาเริ่มสั่นจนไม่อาจประคองไว้ได้อีกต่อไป ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 38 ด้วยกันนะคะ หวังว่าตอนหน้าทุกคนจะไม่เกลียดผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนคนนี้ไปเสียก่อนนะคะ!