เข้าร่วมกิลด์ผู้พิทักษ์

"ถ้าคุณคิดว่าการดูแลสัตว์พวกนี้เป็นเรื่องของเด็กเล่น ก็เชิญก้าวออกไปจากประตูบานนั้นได้เลยค่ะ เพราะที่ 'กิลด์ผู้พิทักษ์' เราไม่ได้ต้องการนักผจญภัยที่หวังเพียงค่าประสบการณ์ แต่เราต้องการหัวใจที่พร้อมจะรับฟังเสียงร้องไห้ของพวกมัน" เสียงเย็นเยียบของหัวหน้ากิลด์สาวผู้มีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้าซีกซ้ายดังก้องขึ้นในห้องโถงกว้าง เรย์สะดุ้งเล็กน้อย เขาขยับแว่นสายตาที่กำลังจะลื่นหล่นจากสันจมูก มือขวาที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมกำลังลูบขนอ่อนนุ่มของ 'ปุยฝ้าย' อย่างแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลมความตื่นตระหนกของมัน ปุยฝ้ายส่งเสียงจี๊ดเบาๆ ในอกเสื้อ ร่างก้อนกลมสีชมพูสั่นระริกราวกับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากหญิงสาวตรงหน้า ลูคัสที่ยืนอยู่ข้างๆ เรย์กระชับดาบไม้ข้างเอวแน่น ใบหน้าของอัศวินฝึกหัดเต็มไปด้วยความตึงเครียด เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้ แต่มาเพื่อสนับสนุนเพื่อนสนิทที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นแปลกประหลาด "ผม... ผมไม่ได้มองว่ามันเป็นเรื่องเล่นครับ" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาแผ่วเบาหากแต่หนักแน่นในแววตา เรย์เงยหน้าสบตาหญิงสาวตรงๆ "ผมได้ยิน... เสียงของพวกมัน เสียงที่คนอื่นมักจะมองข้ามไป ผมแค่อยากให้พวกเขามีที่ยืน ในโลกที่จ้องจะกำจัดผู้บุกรุกโดยไม่สนหัวใจของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น" ประโยคสุดท้ายของเรย์ทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที หญิงสาวผู้มีแผลเป็นชะงัก เธอวางปากกาขนนกในมือลงแล้วหันมามองเด็กหนุ่มอย่างพินิจพิเคราะห์ คำว่า 'ผู้บุกรุก' และการกล่าวถึงเหตุการณ์ประหลาดเมื่อคืนนี้ดูเหมือนจะไปสะกิดจุดสำคัญบางอย่างเข้า "นายรู้เรื่อง 'ผู้บุกรุกที่ไร้รหัส' งั้นเหรอ?" เธอถาม เสียงของเธอทุ้มต่ำและจริงจังกว่าเดิม เรย์กลืนน้ำลายลงคอ ลำคอของเขาแห้งผาก ภาพเงาดำที่พยายามแทรกซึมเข้าสู่ระบบ V-World และคำประกาศก้องที่เขายังจำได้ติดตา 'จงถูกลบเลือนเสีย' มันไม่ใช่แค่บั๊กของระบบ แต่มันเหมือนเจตจำนงที่ชั่วร้ายบางอย่าง "ผมเห็นมัน... ที่เขตป่าหมอกพรรณไม้" เรย์สารภาพ "และปุยฝ้าย... เพื่อนของผมคนนี้ ก็เป็นหนึ่งในคนที่ถูกพวกมันหมายหัว" ลูคัสขยับเข้าใกล้เรย์มากขึ้น เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ "เรย์ นายแน่ใจนะที่จะพูดเรื่องนี้ออกมา?" "ถ้าเรายังปิดบัง ทั้งกิลด์นี้และพวกมอนสเตอร์ที่พวกคุณดูแลอยู่จะตกอยู่ในอันตรายค่ะ" เรย์กล่าวเสริม หวังว่าความจริงใจจะช่วยให้เขาได้รับความไว้วางใจ หญิงสาวหัวหน้ากิลด์ถอนหายใจยาว เธอเดินอ้อมโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่มาหยุดตรงหน้าเรย์ กลิ่นอายของสมุนไพรอ่อนๆ โชยมาจากตัวเธอ เธอเอื้อมมือไปแตะที่หน้าอกของเรย์—ตรงจุดที่ปุยฝ้ายซ่อนตัวอยู่—แผ่วเบา กระต่ายน้อยสีชมพูไม่ได้หนี แต่กลับขยับตัวเข้าหาฝ่ามือนั้นอย่างประหลาด "สัมผัสของนายไม่เลวเลยนะ พ่อหนุ่ม 'ทูตแห่งสายสัมพันธ์'" เธอพึมพำ ก่อนจะหันไปหยิบตราสัญลักษณ์กิลด์ที่เป็นรูปอุ้งเท้าสัตว์ประดับด้วยปีกสีทองส่งให้เรย์ "ที่นี่มีกฎข้อเดียว... อย่าให้ใครมาพรากมิตรภาพระหว่างนายกับพวกมันไป ต่อให้ต้องแลกด้วยการเป็นศัตรูกับระบบ V-World ทั้งระบบก็ตาม" เรย์รับตราสัญลักษณ์นั้นมาด้วยมือที่สั่นเทา นี่ไม่ใช่แค่การสมัครกิลด์ทั่วไป แต่มันคือการประกาศสงครามกับเงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะขอบคุณ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังระงมไปทั่วโถงกิลด์ หน้าต่างโปร่งใสที่แสดงสถานะผู้เล่นกลางอากาศเริ่มแตกสลายกลายเป็นเศษเสี้ยวข้อมูลสีดำดุจหมึกที่กำลังหยดลงบนพื้นไม้ "ไม่จริงน่า..." หญิงสาวหน้าแผลเป็นอุทาน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตระหนก "ระบบไม่ได้แจ้งเตือน... พวกมันข้ามผ่าน Firewall ของกิลด์เข้ามาได้ยังไง?" ปุยฝ้ายกระโดดออกมาจากอกเสื้อของเรย์ ขนสีชมพูของมันเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่น ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังมุมมืดของห้องโถงที่ซึ่ง 'เงาดำ' ไร้ใบหน้ากำลังก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างที่คุ้นเคย มันคือชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาที่เรย์เคยเห็นในเหตุการณ์เมื่อคืน... คนที่บอกว่า 'จงถูกลบเลือนเสีย' "ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะ... เรนเดล" ชายปริศนาเอ่ยทักทาย เสียงของเขาก้องสะท้อนราวกับมีคนพูดพร้อมกันนับพันคน "นึกไม่ถึงเลยว่า 'ความผิดพลาด' อย่างแก จะกล้าพาตัวเองมาอยู่ในหลุมฝังศพที่น่ารื่นรมย์เช่นนี้" ขอขอบคุณทุกกำลังใจที่ร่วมเดินทางผจญภัยไปกับเจ้ามอนสเตอร์จิ๋วและเรย์ในโลก V-World แห่งนี้ด้วยนะคะ!