ฟักไข่ในที่ปลอดภัย

"อย่าเพิ่งขยับตัวแรงนะคะลูคัส... เปลือกไข่นั่นมันกำลังสั่นรุนแรงเกินไปแล้ว!" เรย์กระซิบเสียงสั่น พลางใช้สองมือประคองไข่ใบโตที่วางอยู่บนแท่นศิลาใจกลางถ้ำลับลึกสุดเขตแดนหมอก ลูคัสที่ยืนคุมเชิงอยู่ใกล้ๆ รีบชักดาบที่เพิ่งตีเสร็จหมาดๆ กลับเข้าฝักทันที สีหน้าของอัศวินหนุ่มดูตึงเครียดไม่แพ้กัน ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังรอยร้าวสีทองที่ค่อยๆ แผ่ขยายบนผิวไข่หนาสีดำสนิท "ฉันไม่ได้จะขยับ แต่มันเหมือนจะมีแรงสั่นสะเทือนบางอย่างจากใต้ดิน... เรย์ นายแน่ใจนะว่ามอนสเตอร์ตัวนี้จะไม่ทำลายถ้ำของเราทิ้ง?" ลูคัสเอ่ยถาม น้ำเสียงแฝงความกังวลอย่างปิดไม่มิด "ฟินิกซ์ไม่ใช่แบบนั้น เขาแค่... เขากำลังตื่นเต้นที่ได้ออกมาเจอโลกกว้างเหมือนกับเรานั่นแหละค่ะ" เรย์ตอบพลางสูดหายใจลึก พรสวรรค์ 'ทูตแห่งสายสัมพันธ์' สั่นไหวอยู่ในอก เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากข้างในไข่ มันไม่ใช่ความร้อนที่แผดเผา แต่มันคือความอบอุ่นที่โหยหาความรักและที่พักพิง ปุยฝ้ายที่นอนขดตัวอยู่บนไหล่ของเรย์ถึงกับหูตั้งชัน ขนสีชมพูฟูฟ่องของมันพองตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อมีประกายไฟเล็กๆ แลกผ่านรอยร้าวออกมา มันส่งเสียง 'ฟืดฟาด' จมูกสั่นระริกเหมือนกำลังดมกลิ่นพลังงานบางอย่างที่แปลกปลอม *เปรี๊ยะ!* เสียงเปลือกไข่แตกออกเป็นทางยาวราวกับแก้วที่ถูกค้อนทุบ เรย์ไม่รอช้า เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด มือสั่นเทาเอื้อมไปแตะผิวไข่ที่เริ่มเปลี่ยนจากสีดำเย็นเยียบกลายเป็นสีแดงเพลิงที่ร้อนระอุ "ไม่ต้องกลัวนะ... โลกข้างนอกนี้สวยงามมาก รอให้เธอไปสัมผัสอยู่นะคะ" ทันใดนั้น แรงกระแทกจากภายในก็ระเบิดออกมา! เศษเปลือกไข่สีนิลกระจัดกระจายไปทั่วห้องโถงหิน ร่างเล็กจ้อยที่ดูเหมือนลูกนกตัวจิ๋วแต่กลับมีปีกเล็กๆ ที่หุ้มด้วยเกล็ดสีแดงฉานค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากกองซาก ออร่าสีส้มทองพวยพุ่งรอบตัวมันจนอากาศในห้องร้อนจัดขึ้นทันตาเห็น ดวงตากลมโตคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมขึ้น มันเป็นสีทองอำพันที่ดูดุดันแต่ทว่าว่างเปล่าและโดดเดี่ยว เรย์กั้นหายใจ หัวใจของเขาเต้นรัวเหมือนกลองรบ "แง้ว..." เสียงร้องแหลมเล็กดังขึ้นจากลำคอของมังกรไฟจิ๋ว แทนที่จะคำรามอย่างน่าเกรงขาม มันกลับเอียงคอจ้องมองมาที่เรย์ด้วยความสงสัย ก่อนจะกระพือปีกที่ยังพับอยู่อย่างเก้งกังแล้วถลาเข้ามาซุกอกของเรย์ทันที ความร้อนจากตัวมันทำให้ชุดของเด็กหนุ่มเริ่มมีควันจางๆ ลอยขึ้นมา "เฮ้ย! เรย์ ระวัง!" ลูคัสพุ่งตัวเข้ามาด้วยสัญชาตญาณอัศวิน แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เรย์ไม่ได้ตกใจ แต่เขากลับค่อยๆ โอบอุ้มมังกรจิ๋วตัวนั้นไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม ปุยฝ้ายที่ตอนแรกดูระแวง กลับค่อยๆ ขยับเข้าไปเอาหน้าถูไถกับหางเล็กๆ ที่มีเปลวไฟสีส้มเต้นระบำอยู่ปลายหางนั่นอย่างสนิทสนม "ดูนี่สิคะลูคัส... เขาไม่ได้ต้องการจะทำร้ายใครเลย เขาแค่ต้องการครอบครัว" เรย์ยิ้มออกมา ยิ้มที่ออกมาจากใจจริง ดวงตาของเด็กหนุ่มสะท้อนภาพมังกรไฟที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอด "นายเป็นคนประเภทไหนกันแน่เรย์..." ลูคัสถอนหายใจยาวพลางเก็บดาบเข้าฝักอย่างถาวร "มังกรไฟในตำนานที่ใครๆ ต่างก็เกรงขาม กลับมาอ้อนนายเหมือนแมวเชื่องๆ แบบนี้ ถ้าสมาคมจอมเวทรู้เข้า นายได้กลายเป็นเป้าหมายของคนทั้งเซิร์ฟเวอร์แน่" เรย์ชะงักไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มที่สดใสเริ่มเจือจางลง ความกังวลที่เขาพยายามกดไว้ใต้ความสุขเริ่มตีตื้นขึ้นมา ใช่แล้ว... โลก V-World นี้ไม่ได้ใจดีอย่างที่คิด การครอบครองสิ่งล้ำค่ามักแลกมาด้วยความขัดแย้งเสมอ *ครืน...* เสียงบางอย่างดังมาจากทางเข้าถ้ำ ไม่ใช่เสียงลม ไม่ใช่เสียงมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันเป็นเสียง 'ระบบแจ้งเตือนสีแดง' ที่ดังก้องอยู่ในหัวของเรย์ทันที [ระบบประกาศ: ผู้เล่นแปลกหน้ากลุ่มหนึ่งได้ตรวจพบร่องรอยพลังงานมหาศาล และกำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดปัจจุบันของคุณ...] เรย์เบิกตากว้าง เขาหันไปสบตาลูคัสที่สีหน้าเปลี่ยนไปเป็นดุดันในพริบตา พวกเขาถูกล้อมแล้ว... และคนที่นำทัพมานั้นคือชายในชุดเกราะสีดำที่เรย์จำได้แม่นจากเหตุการณ์แย่งชิงไอเทมในเมืองหลวงเมื่อสัปดาห์ก่อน "เรย์... พวกมันมาเร็วกว่าที่เราคิด" ลูคัสชักดาบออกมาอีกครั้ง แววตาสั่นไหวด้วยความเครียดแค้น "และดูเหมือนว่าเป้าหมายของพวกมัน ไม่ใช่แค่การกำจัดเรา แต่มันคือการพรากเจ้าตัวเล็กนี่ไปจากนาย!" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนนับสิบดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกของหัวหน้ากลุ่มศัตรูที่ตะโกนก้องเข้ามาในถ้ำ "ส่งของหายากนั่นมาให้เราเสียดีๆ เรนเดล! อย่าให้เราต้องทำให้เจ้ามังกรตัวนั้นเห็นเลือดของเจ้านายมันเลย!" เรย์กอดฟินิกซ์แน่นขึ้น สายตาของเขามุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในขณะที่ฟินิกซ์ที่อยู่ในอ้อมกอดค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสีทองอำพันของมันบัดนี้กลับมีประกายไฟสีดำสนิทแฝงอยู่ ราวกับว่ามันรับรู้ได้ถึงภัยคุกคามและพร้อมจะปลดปล่อยพลังบางอย่างที่แม้แต่เรย์ก็ยังไม่เคยล่วงรู้ หวังว่าทุกท่านจะยังคงเป็นกำลังใจให้เรย์และผองเพื่อนมอนสเตอร์ในศึกครั้งนี้ด้วยนะคะ!