ตลาดนัดแลกเปลี่ยน

“หลบไปเรย์!” เสียงตะโกนของลูคัสกรีดผ่านอากาศพร้อมกับเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น แรงปะทะทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายจนเรย์ต้องรีบหลับตาแน่น ทว่าแทนที่จะเป็นความเจ็บปวดจากกรงเล็บมรณะ เรย์กลับสัมผัสได้ถึงไออุ่นนุ่มนิ่มที่พุ่งเข้าซุกที่หน้าอกเขา เมื่อลืมตาขึ้น ภาพที่เห็นคือ ‘เจ้ากระต่ายเมฆาสีดำ’ ที่หมายจะจู่โจมเมื่อครู่ กำลังหดตัวสั่นเทาอยู่ในอ้อมแขนของเขา ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นไม่ได้มีแววอำมหิต แต่มันกลับฉายความหวาดกลัวและหิวโหยอย่างถึงที่สุด “มันไม่ได้จะทำร้ายนาย...” เรย์พึมพำขณะลูบขนสีดำสนิทที่เปียกชื้นด้วยละอองหมอก “มันแค่... หิวจนหน้ามืดไปหมดแล้ว” ลูคัสลดดาบลงอย่างช้าๆ แต่ยังคงเว้นระยะห่าง ดวงตาคมคายจ้องมองมอนสเตอร์ตัวจ้อยด้วยความระแวง “หิว? มอนสเตอร์ระดับหายากขนาดนี้ออกล่าโดยใช้ไอหมอกมรณะเป็นกับดักเนี่ยนะ? นายอย่ามองโลกในแง่ดีเกินไปหน่อยเลยเรย์” เรย์ไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาหยิบ ‘แครอทวิเศษ’ ออกมาจากกระเป๋ามิติ ส่งกลิ่นหอมหวลของพืชพรรณเวทมนตร์ฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ทันทีที่กลิ่นนั้นแตะจมูก เจ้ากระต่ายสีดำก็เลิกสั่นเทา มันพุ่งเข้าหาแครอทในมือเรย์ราวกับคนอดอยากมานานปี เสียงเคี้ยวกร้วมๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ลูคัสถอนหายใจยาวก่อนจะเก็บดาบเข้าฝัก “ถ้ามันกินอิ่มแล้ว เราคงต้องรีบไป ‘ตลาดนัดแลกเปลี่ยน’ ของเมืองลอยฟ้ากันเสียที ไม่อย่างนั้นของดีๆ ที่ฉันจองไว้คงถูกคนอื่นตัดหน้าไปหมด” ลูคัสว่าพลางปัดฝุ่นออกจากชุดเกราะ ตลาดนัดแลกเปลี่ยนคือหัวใจของโลก V-World มันไม่ใช่แค่สถานที่ซื้อขายไอเทม แต่มันคือแหล่งรวมข่าวสารและวัตถุดิบหายากที่ผู้เล่นระดับสูงมักนำมาแลกเปลี่ยนกัน เรย์เดินตามลูคัสเข้าไปในฝูงชนที่ขวักไขว่ กลิ่นเครื่องเทศแปลกตาและเสียงการต่อรองราคาดังเซ็งแซ่ “ปุยฝ้าย... อย่าไปซนแถวนั้นนะ” เรย์ปรามเจ้ากระต่ายสีชมพูที่พยายามจะมุดเข้าไปในตะกร้าผลไม้ของพ่อค้า NPC แถวนั้น ขณะที่เดินสำรวจร้านรวงต่างๆ สายตาของเรย์ก็สะดุดเข้ากับแผงลอยเก่าๆ ร้านหนึ่งที่ตั้งอยู่มุมอับ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่ไม่เคยเห็นที่ไหนลอยมาแตะจมูก เรย์หยุดชะงัก ร่างกายของเขารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่เชื่อมโยงกับ ‘ทูตแห่งสายสัมพันธ์’ ของเขาโดยตรง “คุณลุงครับ ดอกไม้นี่... คืออะไรหรือครับ?” เรย์เอ่ยถามพ่อค้าชราผู้สวมผ้าคลุมสีตุ่น ชายชราเงยหน้าขึ้น ดวงตาขุ่นมัวของเขามองผ่านแว่นหนาเตอะ ก่อนจะคลี่ยิ้มแห้งๆ “ช่างตาถึงนี่เจ้าหนุ่ม... นี่คือ ‘รากแก้วแห่งดารา’ มอนสเตอร์สายพันธุ์ป่ามืดเท่านั้นที่ต้องการมัน แต่ระวังให้ดีนะ... ของที่ดูมีค่าที่สุด มักมีราคาที่จ่ายด้วยสิ่งที่คาดไม่ถึงเสมอ” เรย์ยังไม่ทันได้สอบถามราคา เสียงระเบิดตูมใหญ่ก็ดังมาจากทางเข้าตลาด ผู้คนแตกตื่นวิ่งหนีจ้าละหวั่น ไอหมอกสีดำมืดมิดเริ่มไหลทะลักเข้ามาปกคลุมไปทั่วพื้นที่ ท้องฟ้าที่เคยสดใสกลับกลายเป็นสีม่วงหม่น ลูคัสชักดาบออกมาทันทีท่าทีเคร่งเครียดกลับมาเยือนอีกครั้ง “เรย์! อย่าห่างจากฉัน! ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่ไม่ได้รับเชิญบุกเข้ามา!” เรย์คว้ากระเป๋ามิติไว้แน่น ทว่าในขณะนั้นเอง มือที่หยาบกร้านของพ่อค้าชรากลับคว้าข้อมือเขาไว้แน่น แรงบีบนั้นมหาศาลเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะทำได้ เรย์หันกลับไปมองพ่อค้าคนนั้นด้วยความตกใจ แต่ทว่า... ร่างของชายชรากลับสลายกลายเป็นละอองทรายสีดำ เหลือเพียงวัตถุชิ้นหนึ่งที่ถูกยัดใส่มือของเขา มันคือตราประทับโลหะสีทองที่เย็นจัดราวกับน้ำแข็ง “ในที่สุด... ผู้สืบทอดแห่งสายสัมพันธ์ก็ปรากฏตัว” เสียงกระซิบที่ไม่ได้มาจากทิศทางใดทิศทางหนึ่งก้องอยู่ในโสตประสาทของเรย์ “อย่าให้ใครเห็นตรานั่น... โดยเฉพาะ ‘เขา’ ที่กำลังตามล่าพวกเจ้าอยู่” ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เงียบสงัดลงอย่างประหลาด ลูคัสและผู้คนรอบข้างดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ราวกับกาลเวลาถูกกดปุ่มหยุดไว้ แล้วเงาดำทมิฬขนาดมหึมาก็ค่อยๆ ยื่นออกมาจากรอยแยกของมิติ เบื้องหลังกำแพงตลาดนัด ดวงตาสีอำพันคู่นั้นจ้องมองมาที่เรย์เพียงผู้เดียว ความกดดันมหาศาลบีบอัดจนเขาสูดหายใจไม่ออก เรย์กำตราประทับในมือแน่นจนเลือดซิบ นี่ไม่ใช่ภารกิจตามหาของกินให้มอนสเตอร์อย่างที่เขาคิดไว้แต่แรกเสียแล้ว ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเหล่ามอนสเตอร์จิ๋วและเรย์นะคะ หวังว่าตอนหน้าทุกคนจะรอคอยการเผชิญหน้าครั้งสำคัญนี้ไปพร้อมกับผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนนะคะ