อาจารย์สาวแห่งหอคอยต้องห้าม

กลิ่นอายของกระดาษโบราณผสมผสานกับละอองเวทมนตร์กลิ่นดอกการ์ดิเนียลอยอบอวลอยู่รอบตัว ทว่าบรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวของอาจารย์มาเรียกลับไม่ได้หอมหวานชวนฝันอย่างที่กลิ่นนั้นควรจะเป็น แรงดันมานาบริสุทธิ์ระดับสามวงแหวนที่แผ่ออกมาจากร่างเพรียวบางของหญิงสาวผู้ครอบครองตำแหน่งผู้ดูแลหอคอยต้องห้าม กำลังกดทับบรรยากาศโดยรอบให้หนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ลูคัสยืนเอามือซุกกระเป๋าเสื้อคลุมนักเรียนสีเทาเข้ม สายตาของเขาไม่ได้แสดงความหวาดกลัวต่อแรงกดดันนั้นแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เด็กหนุ่มกลับกวาดตามองชั้นหนังสือสูงจรดเพดานที่อัดแน่นไปด้วยตำราเวทมนตร์ต้องห้าม ก่อนจะหยุดสายตาอยู่ที่ขวดแก้วบรรจุของเหลวสีครามเรืองแสงบนโต๊ะทำงาน "เธอรู้ตัวไหมคะ ว่าวันนี้เธอทำอะไรลงไปในคาบประวัติศาสตร์เวทมนตร์ภาคปฏิบัติ?" น้ำเสียงหวานใสแต่เยียบเย็นเอ่ยขึ้น มาเรียนั่งไขว่หางอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กโบราณ ปลายนิเรียวเรียวยาวของเธอกำลังเคาะลงบนหน้ากระดาษบันทึกเหตุการณ์ที่มีรอยไหม้เกรียมเป็นวงกลมสมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงที่ลูคัสฝากไว้เมื่อช่วงเช้า "ผมแค่ช่วยอาจารย์เวลล์พิสูจน์ทฤษฎีการหมุนเวียนของธาตุไฟและธาตุดินในเวลาเดียวกันค่ะ... เอ้ย ครับ... เอ่อ หมายถึง แบบที่ผมเข้าใจน่ะค่ะ" ลูคัสกะพริบตาปริบๆ แกล้งทำเป็นเอียงคอด้วยท่าทางไร้เดียงสา รอยยิ้มมุมปากที่ซ่อนความเจ้าเล่ห์เอาไว้ถูกปิดบังด้วยใบหน้าซื่อบื้อที่มักใช้เอาตัวรอดจากอาจารย์ฝ่ายปกครองเสมอ มาเรียแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาสสีอเทอรัลคู่คมกริบราวกับมองทะลุปรุโปร่งถึงโครงสร้างมานาภายในร่างกายของเด็กหนุ่ม "ช่วยพิสูจน์งั้นหรือคะ? จนห้องเรียนเกือบกลายเป็นเตาเผาถ่าน และแผ่นศิลาโบราณอายุสามร้อยปีร้าวเป็นทางยาวเนี่ยนะ ลูคัส... เธอคิดว่าฉันไม่รู้หรือคะว่าเธอกำลังซ่อนอะไรไว้" นิเวศวิทยาเวทมนตร์ของสถาบันแห่งนี้ถูกออกแบบมาเพื่อตรวจสอบความหนาแน่นของธาตุทั้งสี่อย่างเคร่งครัด ระบบวงแหวนเวทมนตร์ใต้พื้นอาคารจะบันทึกทุกการเคลื่อนไหวของมานา และเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา อุปกรณ์ตรวจจับในหอคอยต้องห้ามถึงกับส่งเสียงเตือนแหลมสูงด้วยความตื่นตระหนก เนื่องจากมีคลื่นพลังงานธาตุลมบริสุทธิ์ผสมผสานกับธาตุน้ำไหลวนอยู่ในตัวของเด็กหลังห้องคนนี้อย่างไร้รอยต่อ ซึ่งเป็นสิ่งที่ "มนุษย์ทั่วไป" ตามหลักพันธุศาสตร์เวทมนตร์ไม่มีทางทำได้ ลูคัสถอนหายใจเบาๆ เขายอมเลิกแกล้งตีหน้าซื่อ ยืนตรงขึ้นพลางปรับน้ำเสียงให้จริงจังขึ้นเล็กน้อย "อาจารย์ก็รู้ดีนี่คะว่าตำราเรียนหลักสูตรมาตรฐานมันล้าสมัยแค่ไหน การท่องจำสูตรการประสานธาตุแบบเดิมๆ ไม่ทางทำให้เราเข้าใจแก่นแท้ของมานาได้หรอกค่ะ ถ้าไม่ลองทดลองด้วยตัวเอง" "ความอยากรู้อยากเห็นเป็นคุณสมบัติของนักวิจัยที่ดีค่ะ ลูคัส..." มาเรียลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างระหงก้าวเดินเข้ามาใกล้เด็กหนุ่มทีละน้อย เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินดังสะท้อนก้อง กลิ่นอายความเป็นผู้ใหญ่อันตรายแผ่ซ่านออกมาจนลูคัสต้องถอยหลังไปครึ่งก้าว "แต่ความอวดดีและประมาทเลินเล่อ... คือตั๋วเที่ยวเดียวไปสู่การถูกรีไทร์" ระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว มาเรียโน้มตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าสวยคมโน้มเข้าไปใกล้จนลูคัสได้กลิ่นหอมจางๆ จากเส้นผมสีเงินยวงที่ทิ้งตัวลงมาสัมผัสกับปกเสื้อของเขา ดวงตากลมโตของอาจารย์สาวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ราวกับต้องการค้นหาความลับทั้งหมดที่ถูกฝังไว้ใต้หน้ากากเด็กหลังห้อง "เธอใช้ธาตุทั้งสี่ในการสร้างการระเบิดครั้งนั้น... โดยไม่มีวงแหวนเวทมนตร์สนับสนุนแม้แต่เส้นเดียว ลูคัส เธอกล้าอธิบายให้ฉันฟังไหมคะ ว่าเด็กหลังห้องเกรดเฉลี่ยคาบเส้นคนนี้ ไปเรียนรู้วิธีการบีบอัดมานาขั้นสูงแบบนั้นมาจากไหน" หัวใจของลูคัสกระตุกวูบไปชั่วขณะ ไหวพริบระดับอัจฉริยะสั่งให้เขาประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว มาเรียไม่ได้โกรธเรื่องที่เขาทำห้องเรียนพัง แต่เธอ "รู้" ว่าเขาทำอะไรลงไป และเธอกำลังตรวจสอบความตั้งใจของเขา ก่อนที่ลูคัสจะได้ทันอ้าปากแก้ตัว เสียงระฆังเตือนภัยระดับฉุกเฉินก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถาบันเวทมนตร์ แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องผ่านกระจกสีสเตนลาสของหอคอยต้องห้าม เสียงกรีดร้องและแรงสั่นสะเทือนมหาศาลพุ่งทะยานมาจาก "ห้องใต้ดินต้องห้าม" ซึ่งเป็นสถานที่เก็บผนึกโบราณ มาเรียผละถอยหลัง สีหน้าเย้ายวนเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดในเสี้ยววินาที เธอยกมือขึ้นแตะสร้อยคอรูปวงแหวนเวทมนตร์ที่ต้นคอ "เกิดอะไรขึ้น..." ลูคัสขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณเตือนภัยในหัวร้องเตือนเสียงดังลั่น "ผนึกชั้นที่สาม... ถูกทำลายแล้วค่ะ" มาเรียหันมามองหน้าเขา แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่พยายามควบคุมไว้ "มีสิ่งบางอย่างกำลังลืมตาตื่นขึ้นมาใต้ดิน และเป้าหมายของมัน... คือมานาในตัวของเธอ ลูคัส!" สิ้นเสียงคำประกาศนั้น หน้าต่างกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานก็แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงระเบิดจากเบื้องล่าง เงาสสีดำสนิทพุ่งทะยานขึ้นมาจากความมืดมิด พร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นประสาททุกชีวิตในรัศมีร้อยเมตร และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งใสสีทองอร่ามที่ลูคัสคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมเสียงแจ้งเตือนที่ดังสะท้อนก้องในโสตประสาท [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเหตุการณ์ความวิกฤตระดับ SSS - "ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญาโบราณ" ได้ตื่นจากการหลับใหล เงื่อนไขพิเศษทำงาน: ปกป้องอาจารย์มาเรียและคลี่คลายปริศนากลไกผนึกภายใน 180 วินาที หรือเผชิญกับการรีเซ็ตข้อมูลตัวละคร!] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับความลับของหอคอยต้องห้ามในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!