"หมอบลงค่ะ มาเรีย!"
เสียงทุ้มต่ำของลูคัสตวัดผ่านความโกลาหล พร้อมกับที่ฝ่ามือเรียวบางของเขาซัดเข้าใส่พื้นศิลาเบื้องหน้า วงแหวนเวทมนตร์สีครามสว่างวาบขึ้นในเสี้ยววินาที ธาตุดินถูกดึงดูดให้ยกตัวขึ้นเป็นกำแพงศิลาหนาทึบรับแรงปะทะจากคมหอกเงาดำที่พุ่งแหวกอากาศมาอย่างแม่นยำ เสียงกระแทกสนั่นหวั่นไหวจนเศษฝุ่นละอองฟุ้งกระจายไปทั่วหอคอยต้องห้าม
สถานการณ์คับขันตรงหน้าไม่ได้ทำให้เด็กหนุ่มหลังห้องผู้นี้เสียอาการแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขายังคงทอประกายความนิ่งสงบผิดกับอายุขัย ขณะที่อาจารย์สาวลึกลับอย่างมาเรียเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ—ไม่ใช่เพราะความอารักขาอันฉับไว แต่เป็นเพราะรูปแบบการประสานธาตุที่ซับซ้อนเกินกว่าเด็กปีหนึ่งจะทำได้โดยไร้ร่องรอยการร่ายคาถา
เงาดำนับสิบที่รายล้อมพวกเขานั้นไม่ใช่สิ่งมีชีวิต หากแต่เป็น "หุ่นเชิดเงาเวท" (Shadow Automaton) ที่ถูกสร้างขึ้นจากศิลาอาคมระดับสูง ปล่อยไอพลังความมืดระลอกแล้วระลอกเล่าจนบรรยากาศรอบตัวหนาทึบราวกับจมอยู่ใต้มหาสมุทร
"เจ้าเด็กนี่... ใช้เวทธาตุดินผสมผสานกับแรงโน้มถ่วงธาตุลมเพื่อลดแรงปะทะอย่างนั้นหรือ?" มาเรียพึมพำกับตัวเองขณะพริ้วกายหลบคมดาบเงาที่พุ่งเฉียดปลายเส้นผมสีเงินยวงของเธอไปอย่างเฉียดฉิว รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของอาจารย์สาว "ชักจะสนุกเกินไปแล้วนะคะ ลูคัส"
"ถ้ายังมัวแต่ชมเชยผมในใจ เราคงได้กลายเป็นปุ๋ยฝุ่นอยู่ในหอคอยนี่จริงๆ แน่ครับ... อ๊ะ ขออภัยครับ ผมหมายถึง 'นะคะ' อาจารย์" ลูคัสยิ้มแห้งๆ พรางพลิกข้อมือ วงแหวนธาตุไฟสีชาดสว่างวาบขึ้นที่ปลายนิ้ว ก่อนจะดีดออกไปเป็นกระแสเพลิงรูปทรงเกลียวคลื่นที่แผดเผาหุ่นเชิดเงาสามตัวแรกจนสลายกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา
การควบคุมมานารอบตัวของลูคัสมีความละเอียดอ่อนและแม่นยำอย่างไร้ที่ติ ในฐานะผู้ครอบครองพลังธาตุทั้งสี่ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) ที่ซ่อนเร้นไว้ภายใต้หน้ากากของเด็กแรงก์ F ผู้สอบตกวิชาพื้นฐาน เขารู้ดีว่าการเปิดเผยพลังทั้งหมดในที่แจ้งย่อมดึงดูดสายตาจากสภาเวทมนตร์ แต่สถานการณ์ปัจจุบันบีบบังคับให้เขาต้องใช้ "ไพ่ตาย" มากกว่าแค่การเอาตัวรอด
"ทางซ้ายมือ สามจุด อาคมผนึกกำลังกำลังก่อตัว!" มาเรียเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ร่างเพรียวบางของเธอขยับตัววับๆแวมๆ ราวกับภูตพราย มือเรียววาดลวดลายกลางอากาศสร้างม่านบาเรียธาตุน้ำแข็งเพื่อตรึงการเคลื่อนไหวของศัตรู
"รับทราบครับ—เอ๊ย รับทราบค่ะ!" ลูคัสพึมพำกับตัวเองเบาๆ ด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยที่เผลอหลุดสำนวนเดิมๆ ออกมาเมื่อยามคับขัน เขาหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมสมาธิ สัมผัสถึงการไหลเวียนของมานาในชั้นบรรยากาศ ก่อนจะประสานธาตุลมและธาตุไฟเข้าด้วยกันในเสี้ยววินาที
*“เพลิงพายุหมุนทมิฬ!”*
สิ้นเสียงกระซิบเบาๆ เปลวไฟสีฟ้าครามผสานกับกระแสลมพายุหมุนวนเป็นวงกว้าง กลืนกินร่างของหุ่นเชิดเงาทั้งหมดที่เหลืออยู่ให้มลายหายไปในพริบตา แรงระเบิดเบาๆ ส่งผลให้หอคอยต้องห้ามกลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง มีเพียงเศษฝุ่นและกลิ่นอายมานาที่ยังคงคละคลุ้งอยู่ในอากาศ
ลูคัสถอนหายใจยาวเหยียด ปัดเศษฝุ่นตามเสื้อคลุมนักเรียนสีเทาซีดของตนเองอย่างไม่ี่ใส่ใจนัก ก่อนจะหันไปสบตากับมาเรียที่กำลังยืนกอดอกพิจารณาเขาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา
"เธอซ่อนเร้นฝีมือระดับนี้ไว้ เพื่อรอเวลาที่จะสร้างความตกใจให้คนทั้งโรงเรียนในวันประกาศผลสอบกลางภาคสินะคะ ลูคัส" มาเรียหรี่ตามองเด็กหนุ่มอย่างจับผิด รอยยิ้มเจ้าเลื้อยปรากฏบนใบหน้าสะสวย "พลังธาตุทั้งสี่ที่สมบูรณ์แบบ... แถมยังมีการประยุกต์ใช้คาถาที่แม้แต่ศาสตราจารย์อาวุโสยังทำไม่ได้ น่าสนใจจริงๆ"
"ผมก็แค่นักเรียนหลังห้องที่อยากเรียนจบไปเงียบๆ เท่านั้นเองค่ะ อาจารย์มาเรีย" ลูคัสตอบด้วยน้ำเสียงเจือรอยยิ้มกวนๆ ตามสไตล์ แต่ในใจกลับเริ่มสังหรณ์ใจถึงบางสิ่ง
ทันใดนั้น เสียงระฆังเวทมนตร์ประกาศศักดาประจำสถาบันก็ดังสนั่นกังวานไปทั่วทุกตึกเรียน เป็นสัญญาณเตือนว่า "การประกาศผลคะแนนสอบกลางภาค" ประจำปีการศึกษาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว และบอร์ดประกาศผลกลางสนามใหญ่กำลังจะแสดงรายชื่อของนักเรียนทุกคน รวมถึงการจัดอันดับแรงก์ที่ทุกคนรอคอย
ณ ลานกว้างหน้าอาคารอำนวยการ เหล่านักเรียนนับพันชีวิตต่างยืนเบียดเสียดกันเพื่อรอคอยผลการประเมิน เสียงพูดคุยจอแจดังระเบิดขึ้นทันทีที่รายชื่อปรากฏบนจอเวทมนตร์ขนาดมหึมาลอยเคคว้างอยู่กลางอากาศ
"เฮ้ย! ดูนั่นสิ! เมอร์ลิน ลูกชายดยุกแห่งตระกูลอัคคี ได้ที่หนึ่งร่วมกับเลดี้เซเฟอร์จากตระกูลวายุ!" เสียงอุทานด้วยความตื่นตะลึงดังขึ้นจากกลุ่มนักเรียนแถวหน้า
"สมเป็นพวกคุณหนูคุณชายจากตระกูลใหญ่จริงๆ... เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ!" นักเรียนอีกคนขยี้ตาตัวเองอย่างแรง สีหน้าของเขาซีดเผือดราวกับเห็นผี "แล้ว... แล้วข้างล่างนั่นมันอะไรกันวะ?!"
ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมชั่วขณะ ทุกสายตาค่อยๆ เลื่อนลงมามองที่รายชื่อลำดับสุดท้าย—และชื่อที่ปรากฏอยู่ ณ จุดสูงสุดของตารางคะแนนรวมแบบเบ็ดเสร็จ ชนิดที่ทิ้งห่างที่หนึ่งร่วมแบบไม่เห็นฝุ่น กลับไม่ใช่ทายาทขุนนางผู้สูงศักดิ์ หรืออัจฉริยะจากตระกูลเวทมนตร์โบราณ
แต่มันคือชื่อของเด็กหนุ่มผู้ครองสถิติสอบตกทุกรายวิชามาตลอดครึ่งปีแรก...
**[ ลูคัส ฟอน แดนเวิร์ด : คะแนนรวม 999 คะแนนเต็ม (แรงก์ F ➔ ทยานสู่อันดับ 1 ของสถาบัน) ]**
บรรยากาศรอบลานกว้างหยุดชะงักลงในทันที ทุกคนอ้าปากค้าง สมองของเหล่าคณาจารย์และนักเรียนนับพันราวกับหยุดทำงานไปชั่วขณะ เสียงลมพัดผ่านราวกับเป็นเสียงเดียวที่เหลืออยู่
ในวินาทีนั้นเอง ม่านพลังเวทมนตร์รอบบอร์ดประกาศผลก็สั่นกระพืออย่างรุนแรง ตัวอักษรสีทองบนรายชื่อของลูคัสพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนปริศนาที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคนในโรงเรียน—
**[ ตรวจพบความผิดปกติของมานาระดับตำนาน : ปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'ผู้กอบกู้หอคอยต้องห้าม' สภาเวทมนตร์และกองอัศวินหลวงกำลังมุ่งหน้ามายังจุดนี้เพื่อ... ]**
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความลับของลูคัสนะคะ
ท่านประธานครับ นักเรียนหลังห้องคนนี้เก่งเกินไปแล้ว•ตอนที่ 7
คะแนนสอบกลางภาคที่พลิกโผ
ผลงานโดย แอสทริดธาตุมนต์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แอสทริดธาตุมนต์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ท่านประธานครับ นักเรียนหลังห้องคนนี้เก่งเกินไปแล้ว นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!