สกิลลับที่ซ่อนอยู่ใต้พรม

“ถ้าพวกเธอเลือกจะเดินถอยหลังตอนนี้ เกราะศิลาเวทมนตร์ของห้องสี่จะกลายเป็นโลงศพถาวรฝังพวกเธอไว้ใต้ซากปรักหักพังค่ะ” เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบดั่งน้ำค้างแข็งกลางฤดูใบไม้ร่วงของอาจารย์มาเรีย ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงทดสอบใต้ดินชั้นที่สาม กลิ่นอายของละอองฝุ่นเวทมนตร์และคราบเขม่าดินปืนคละคลุ้งจนแสบจมูก เบื้องหน้าของกลุ่มนักเรียนชั้นปีที่สองคือประตูเหล็กกล้าโบราณที่สลักลวดลายอสูรพฤกษา มันกำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากแรงกระแทกมหาศาลด้านใน รอยร้าวราวดั่งใยแมงมุมบนบาตรป้องกันธาตุดินกำลังขยายตัวเพิ่มขึ้นทุก ๆ สามวินาที ลูคัสยืนพิงเสาศิลาเก่าคร่ำคร่าอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน มือข้างหนึ่งซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อคลุมนักเรียนตัวโคร่ง อีกข้างกำลังหมุนวนเศษเหรียญเงินเวทมนตร์เล่นไปมา ดวงตาสองชั้นหลุบต่ำลงเล็กน้อยเพื่อคำนวณความน่าจะเป็นของโครงสร้างเวทมนตร์ที่กำลังพังทลาย “อาจารย์มาเรียใจร้ายจังเลยนะคะ ขู่เด็กตาดำ ๆ แบบนี้ เดี๋ยวพวกหนูก็ขวัญกระเจิงจนสอบตกกันหมดหรอกครับ... เอ้ย, หรอกค่ะ” ลูคัสรีบแก้คำพูดเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาคมกริบดั่งใบมีดที่ส่งตรงมาจากอาจารย์สาวผู้ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมมืด นางปรายตามองเขาด้วยความหมั่นไส้ระคนระคนเอ็นดูเล็กน้อย “ปากกล้าเสียจริงนะ ลูคัส... หวังว่าความสามารถยามคับขันของเธอจะคมคายเท่าคำพูดนะ ไม่อย่างนั้นฉันคงต้องเขียนใบรายงานส่งเธอกลับไปนั่งแถวหลังสุดของห้องเรียนพิเศษตลอดกาลแน่ ๆ” มาเรียเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตากลับพราวระยับด้วยประกายความคาดหวัง นางรู้ดีว่าเด็กหนุ่มหลังห้องคนนี้ซ่อนกลไกเวทมนตร์อะไรไว้ใต้รอยยิ้มกวนประสาท *โครม!* เสียงคำรามต่ำดังสนั่นหวั่นไหว แรงดันอากาศมหาศาลทะลักผ่านรอยแยกของประตูหินออกมาจนพวกนักเรียนแนวหน้าเซถอยหลัง หัวหน้าห้องสาวผู้รับผิดชอบแนวป้องกันกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง บาตรศิลาพังทลายลงในพริบตา! “แนวหน้าแตกแล้ว! วิ่งหนีเร็วเข้า!” เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกดังระงม ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง โลกราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา ลูคัสถอนหายใจยาวเหยียด เขาขยับตัวก้าวออกมาจากมุมมืดอย่างเชื่องช้า ฝ่ามือเรียวบางปัดฝุ่นบนไหล่เสื้อออกเบื้องต้น ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะเปลี่ยนเป็นประกายสีครามเข้มระยับยับราวกับท้องฟ้ายามวิกาลที่อัดแน่นด้วยพายุหมุน [ติ๊ง! ระบบตรวจพบสภาวะวิกฤตระดับสูง เงื่อนไขการปลดล็อกสกิลลับบรรพกาล ‘ห้วงพายุสุริยันธาตุลม’ (Ancient Zephyr’s Gale) สำเร็จ] [คำเตือน: นี่คือพลังงานธาตุลมโบราณที่อยู่นอกเหนือตำราเรียนหลวง หากควบคุมไม่ดี อาจฉีกกระชากมิติรอบตัวให้เสียหาย ผู้ใช้โปรดใช้ด้วยความระมัดระวัง] หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเรืองรองปรากฏขึ้นตรงหน้าลูคัสเพียงผู้เดียว เขาไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่จุดประกายขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ “ธาตุลมโบราณงั้นเหรอ... ก็น่าสนใจดีนี่” ลูคัสสะบัดข้อมือเบา ๆ ทว่าอากาศรอบตัวกลับบิดเบี้ยวทันที แรงกดดันมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานหิน เกิดเสียงหวีดหวิวของสายลมหมุนวนราวกับพายุทอร์นาโดขนาดย่อมก่อตัวขึ้นในฝ่ามือของเด็กหนุ่ม กระแสลมไม่ได้เกรี้ยวกราดทำลายล้างอย่างไร้ทิศทาง แต่มันคมกริบและละเอียดอ่อนราวกับเส้นใยแก้วที่ถักทอด้วยความแม่นยำระดับปรมาจารย์ “ทุกคน ก้มหัวลง!” ลูคัสตะโกนสั่งเสียงดังฟังชัด เพื่อนร่วมทีมที่กำลังสิ้นหวังต่างพากันหมอบลงตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้น ร่างของลูคัสก็เลือนหายไปจากจุดเดิม กลายเป็นเพียงเงาสີครามที่พุ่งทะยานผ่านกลางวงล้อมของฝุ่นควันอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ *ฟรึ่บ! ฟรึ่บ!* กระแสลมโบราณพัดพาเอาออกซิเจนทั้งหมดออกจากพื้นที่ปะทะ สร้างสุญญากาศชั่วขณะที่ทำให้เงาอสูรพฤกษาด้านหลังประตูชะงักงัน ลูคัสยกมือขึ้นประสานกันกลางอากาศ นิ้วเรียวยาววาดอักขระโบราณสามตัวที่เขาเพิ่งอ่านผ่านตาจากตำราต้องห้ามในห้องสมุดใต้ดินเมื่อสัปดาห์ก่อน ลมพายุหมุนวนรวมตัวกันเป็น ‘ใบมีดสุริยัน’ ขนาดมหึมา พุ่งเข้าตัดผ่านบานประตูเหล็กหนาเตอะสี่นิ้วราวกับมีดตัดเนย *ฉับ!* เสียงโลหะขาดสะบั้นดังสนั่น บานประตูเหล็กหนักหลายตันสลายกลายเป็นผุยผงด้วยแรงลมหมุนความเร็วสูง แรงอัดอากาศย้อนกลับพัดพากลิ่นอายของอสูรร้ายให้ปลิวหายไปในพริบตา เหลือไว้เพียงความเงียบงันที่ปกคลุมไปทั่วห้องโถงทดสอบ นักเรียนทุกคนอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเด็กหนุ่มผู้มักจะนอนหลับคาโต๊ะเรียนหลังห้อง และส่งการบ้านแบบเฉียดฉิวทุกครั้ง จะครอบครองพลังระดับที่สามารถพลิกสถานการณ์วิกฤตให้กลายเป็นเรื่องง่ายดายได้ภายในพริบตาเดียว อาจารย์มาเรียที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดจากมุมห้อง เผลอยกมือขึ้นปิดริมฝีปากที่แย้มยิ้มด้วยความพึงพอใจ ดวงตาสีมรกตของนางเป็นประกายระยิบระยับ นางพึมพำกับตัวเองเบื้องล่าง “เด็กคนนี้... ซ่อนเร้นอะไรไว้ใต้พรมกันแน่นะ ชักจะสนุกเกินไปเสียแล้วสิ...” ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังโล่งอกและทึ่งกับผลงานของลูคัส บรรยากาศรอบตัวกลับลดฮวบลงจนอุณหภูมิติดลบ ไอหมอกสีดำทมิฬเริ่มซึมออกมาจากรอยแยกของพื้นห้องใต้ดินที่ถูกตัดขาด [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมระดับ SSS กำลังตื่นจากการหลับใหลใต้พื้นห้องทดสอบ] [เป้าหมาย: บอสลับแห่งหอคอยต้องห้าม ‘ราชันอสูรเงา’ ได้รับรู้ถึงการใช้พลังธาตุลมโบราณ และกำลังพุ่งตรงมายังจุดที่ท่านยืนอยู่...] ลูคัสหุบยิ้มทันที ดวงตาสีครามเข้มกวาดมองพื้นศิลาที่กำลังแตกร้าวออกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมกับเสียงคำรามก้องกังวานจากใต้พิภพที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับภารกิจสุดระทึกในตอนนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!