ความทรงจำที่หายไป

ตราสัญลักษณ์เวสเทิร์นสีทองอร่ามบนแฟ้มเอกสารหนังแท้ไม่ได้ทำให้เอวาลินน์ตื่นตระหนกเท่ากับรอยประทับตราลับของธนาคารกลางสวิสที่ซ่อนอยู่ใต้ลายเซ็นนั้น ดวงตาคู่คมกวาดสายตาผ่านตัวเลขมูลค่าหลายแสนล้านที่ถูกโอนถ่ายอย่างไร้ร่องรอย รวดเร็วและเด็ดขาดราวกับคมมีดที่กรีดลงบนกระดาษทิชชู "คุณมาช้าไปสามนาทีค่ะ เซดริก" เอวาลินน์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่ากดดันจนบรรยากาศในห้องประชุมใหญ่ลดฮวบลงทันที บรรดาบอร์ดบริหารตระกูลคาร์ไลล์ที่เคยส่งสายตากู้อำนาจใส่เธอก่อนหน้านี้ บัดนี้ต่างพากันกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอเมื่อเห็นร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเก้าอี้ของเธอ เซดริก เวสเทิร์น ไม่ได้ตอบคำถามในทันที ดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นกวาดมองผู้คนที่เคยเหยียดหยามหญิงสาวด้วยความเย็นชาไร้ก้นบึ้ง เขาเพียงแค่วางเอกสารอีกฉบับลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระดาษกระทบผิวโต๊ะเบาหวิว แต่มันกลับหนักอึ้งราวกับภูเขาที่ทับถมลงบนอกของทุกคนในห้อง "เส้นตายการชำระหนี้ของคาร์ไลล์ถูกซื้อไว้หมดแล้วครับ... ด้วยบัญชีส่วนตัวของผมเอง" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยอย่างราบเรียบ แต่ทรงพลังอำนาจจนไม่มีใครกล้าหายใจแรง ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงตบโต๊ะด้วยความตกใจของประธานอาวุโสจะดังขึ้น "นี่มันบ้าอะไรกัน! แกเป็นแค่... แค่บอดี้ガードไม่ใช่รึไง จะเอาเงินที่ไหนมามากมายขนาดนี้!" เซดริกมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏไม่ได้ไปถึงดวงตา คล้ายกับเสือร้ายที่กำลังมองเหยื่อดิ้นรนในกรงขัง "บอดี้การ์ดงั้นหรือคะ?" เอวาลินน์ทวนคำ เสียงหัวเราะแผ่วเบาในลำคอของเธอดังก้องอย่างน่าสะพรึงกลัว เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เคียงข้าง พร้อมกับยื่นมือเรียวไปแตะที่หน้าปกแฟ้มเอกสารลับที่ถูกส่งมาใหม่ ปลายนิ้วของเธอสัมผัสโดนกระดาษแผ่นหนึ่งที่ซ่อนอยู่ชั้นในสุด... กระดาษบันทึกประวัติการทำธุรกรรมย้อนหลังนับสิบปี ที่ไม่ได้เริ่มต้นแค่ในชาตินี้ หัวใจของเอวาลินน์กระตุกวูบ ภาพความทรงจำสีเทาหม่นจากชาติภพก่อนๆ ไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับทำนบแตก ภาพของเด็กหนุ่มเนื้อตัวมอมแมมที่ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอจากกองเพลิง ภาพของชายหนุ่มนิรนามที่คอยกว้านซื้อหุ้นตระกูลคาร์ไลล์ทีละน้อยในวันที่เธอล้มละลาย และภาพของร่างที่ไร้ลมหายใจในอ้อมแขนของเธอเองเมื่อครั้งที่เธอพลาดท่าถูกลอบสังหาร ไม่ใช่แค่ชาตินี้... แต่เซดริกอยู่ตรงนั้นมาตลอด เจ็ดชาติภพที่เธอต้องเผชิญกับความโหดร้ายและการทรยศหักหลัง มีเพียงเงาของชายคนนี้ที่คอยปกป้องและแก้ไขเส้นทางชีวิตให้เธออยู่เบื้องหลังเสมอมา มือบางที่ถือแฟ้มเอกสารสั่นเทาเล็กน้อย ความเย็นยะเยือกแล่นริ้วขึ้นมาตามสันหลัง ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะคลื่นอารมณ์อันรุนแรงที่ตีรวนขึ้นมาในอก ดวงตาคู่สวยตวัดขึ้นมองใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่ยังคงนิ่งสงบ "คุณ... ทำแบบนั้นทำไมคะ" เอวาลินน์ถามเสียงแผ่วเบa ความเยือกเย็นทั้งหมดที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาตลอดพังทลายลงในพริบตา "ทำไมต้องยอมตายแทนฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเมื่อฉันในตอนนั้นเป็นแค่นางมารร้ายที่โง่เขลา..." เซดริกหันกลับมาสบตาเธอนิ่ง ปลายนิ้วอุ่นจัดยื่นออกไปเกลี่ยปอยผมที่ระกรอบหน้าให้อย่างแผ่วเบา สัมผัสที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความทะนุถนอมนี้ทำให้ขอบตาของเธ้าร้อนผ่าว "เพราะคุณคือเหตุผลเดียวที่ทำให้ผมอยากมีชีวิตอยู่ผ่านพ้นความมืดมิดเหล่านั้นครับ เอวา... ไม่ว่าจะกี่ชาติภพ ผมก็ยังคงเป็นของคุณ" คำพูดนั้นสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบ บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็ง ผู้บริหารคนอื่นๆ ในห้องต่างอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึงเมื่อพบว่า "บอดี้การ์ดตกอับ" คนนี้ แท้จริงแล้วคุมอำนาจทางการเงินที่ใหญ่ที่สุดในโลก และที่สำคัญ... เขายอมสยบแทบเท้าผู้หญิงคนนี้มานานแสนนานแล้ว แต่ก่อนที่เอวาลินน์จะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือราชาเศรษฐีบนโต๊ะก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ หน้าจอสีดำสว่างวาบพร้อมข้อความเข้ารหัสที่วิ่งพล่าน เซดริกขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความนั้น ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นคมปลาบในเสี้ยววินาที "เกิดอะไรขึ้นคะ?" เอวาลินน์ถามด้วยสัญชาตญาณเฉียบคม "ระบบความปลอดภัยหลักของเวสเทิร์นโฮลดิ้งกำลังถูกเจาะ... จากบุคคลที่คุณคิดไม่ถึงที่สุด" เซดริกเอ่ยเสียงต่ำ พร้อมกับหมุนหน้าจอให้เธอดำดิ่งลงไปเห็นชื่อบัญชีปลายทางที่กำลังพยายามดูดถ่ายสินทรัพย์ทั้งหมด ดวงตาของเอวาลินน์เบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นตัวอักษรที่ปรากฏบนหน้าจอ... ชื่อของคนคนนั้นคือคนที่ควรจะนอนอยู่ในคุกมืดตลอดชีวิต แต่วินาทีนี้ เขากลับกำลังกุมไพ่ตายใบสุดท้ายที่จะทำลายล้างทุกสิ่งที่เธอกับเซดริกสร้างมาด้วยกัน! ขอบكرคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันเข้มข้นนี้ร่วมกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!