กลยุทธ์ดึงเงินจากอากาศ

"เอกสารปฏิเสธสิทธิ์การเช่าที่ดินรกร้างเขตแปดสิบสี่... เซ็นอนุมัติซะสิคะท่านเคานต์ ถ้าท่านยังอยากให้ชื่อของตระกูลวาลเลอร์ยังคงประดับอยู่บนทำเนียบขุนนางชั้นสูง" เสียงหัวเราะเยาะหยันของเอิร์ลโรเจอร์ดังระคนไปกับเสียงกระดาษเอกสารราคาถูกที่ถูกปัดตกลงไปกองกับพื้น บรรยากาศภายในห้องประชุมหรูหราของสมาคมการค้าหลวงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเย่อหยิ่งและสายตานับสิบที่มองลงมาด้วยความสมเพช เวลานั้นใครๆ ต่างก็รู้ดีว่าเขตแปดสิบสี่คือดินแดนรกร้างที่ไม่มีแม้แต่น้ำจืดหรือเส้นทางคมนาการ การเข้าไปลงทุนในที่ดินแปลงนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาเงินสดไปเผาไฟเล่นกลางลานกว้าง เอวาลินน์ คาร์ไลล์ ไม่ได้ก้มลงเก็บกระดาษแผ่นนั้น ใบหน้าเรียวรูปไข่ยังคงประดับรอยยิ้มบางเบา ทว่าแววตาสีมรกตกลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ปลายนิ้วเรียวสวยภายใต้ถุงมือลูกไม้สีดำเคาะเบาๆ บนโต๊ะไม้มะฮอกกานีราคาแพง จังหวะการเคาะนั้นช่างสม่ำเสมอและทรงพลัง จนทำให้เสียงหัวเราะของพวกสภาการค้าค่อยๆ เงียบลงทีละน้อย "ท่านเอิร์ลคิดว่าสิ่งที่ดิฉันกำลังทำคือการเอาเงินไปละลายเล่นสินะคะ" เอวาลินน์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่กลับทรงอำนาจจนคนฟังต้องสะดุ้ง "แต่ในสายตาของนักลงทุนที่มองการณ์ไกล ขยะชิ้นหนึ่งในมือของคนโง่ อาจกลายเป็นทองคำแท่งบริสุทธิ์ในมือของคนที่มองเห็นมูลค่าที่ซ่อนอยู่" "พูดยังไงก็ได้! แผ่นดินไร้ค่าตรงนั้นไม่มีทางสร้างกำไรได้แม้แต่เหรียญทองแดงเดียว! ถ้าแกอยากจะซื้อนัก ก็เชิญเอาเงินก้อนสุดท้ายของตระกูลคาร์ไลล์ไปละลายให้หมดสเกลเลยสิ!" เอิร์ลโรเจอร์แค่น ในจังหวะนั้นเอง เซดริก เวสเทิร์น ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังในชุดสูทสีเข้มขององครักษ์ประจำตัว ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัว มือหนาเอื้อมไปสัมผัสแฟ้มเอกสารบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา การเคลื่อนไหวของเขาราับรู้ได้ถึงความปกป้องและพร้อมที่จะกวาดล้างทุกคนที่กล้าสบประมาทหญิงสาวตรงหน้าให้หายไปจากแผนที่โลกการเงินแห่งนี้ทันทีหากเธอต้องการ เอวาลินน์ส่งสายตาห้ามปรามเซดริกเพียงนิด ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับสภาการค้า เธอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ชวนให้รู้สึกเสียวสันหลังวาบ "ถ้าเช่นนั้น... ดิฉันขอเหมาซื้อสิทธิ์สัมปทานที่ดินเขตแปดสิบสี่ทั้งหมด รวมถึงพื้นที่รอบข้างรัศมีสิบกิโลเมตร ในราคาเงินสดเต็มจำนวนค่ะ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมทันที ก่อนที่เสียงหัวเราะลั่นจะระเบิดออกมาอีกระลอกด้วยความขบขันในความสิ้นคิดของเธอ ไม่มีใครล่วงรู้เลยแม้แต่น้อยว่า ภายใต้ผืนทรายแห้งแล้งและรกร้างเหล่านั้น ข้อมูลลับจากระบบวิเคราะห์อนาคตที่เอวาลินน์ครอบครองกำลังประมวลผลเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายใหม่ที่จะตัดผ่านใจกลางเมืองหลวง ซึ่งจะทำให้มูลค่าที่ดินตรงนั้นพุ่งทะยานขึ้นเป็นพันเท่าในอีกสามเดือนข้างหน้า เอวาลินน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสง่างามและกลิ่นอายของความเป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริงแผ่ซ่านจนทุกคนต้องผถอยร่น เธอส่งสัญญาณมือให้เซดริก ชายหนุ่มร่างสูงหยิบบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิท ประดับลวดลายทองคำสลักตราสัญลักษณ์ตระกูลเวสเทิร์น วางลงบนโต๊ะกลางห้อง เสียงสอดบัตรและเสียงเครื่องรูดอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นก้องกังวาน *ตี๊ด... อนุมัติวงเงินไม่จำกัด* ตัวเลขยอดเงินโอนเข้าบัญชีสมาคมการค้าปรากฏขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่ มակผลทำให้รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของเอิร์ลโรเจอร์และเหล่าสมาชิกสภาการค้าแข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงจนแทบถล่นออกจากเบ้า เมื่อตระหนักได้ว่าเงินสดมหาศาลขนาดนี้ถูกจ่ายออกไปอย่างไร้ความลังเล "หวังว่าเอกสารสิทธิ์ขาดจะถูกส่งไปยังคฤหาสน์คาร์ไลล์ก่อนพระอาทิตย์ตกดินนะคะ... เพราะหลังจากนี้ ราคาที่ดินตรงนั้นจะแพงจนพวกท่านไม่มีปัญญาแม้แต่จะชายตามองอีกเลยค่ะ" เอวาลินน์กล่าวทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือน ก่อนจะหมุนตัวเดินเคียงคู่ไปกับเซดริก ท่ามกลางเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและมั่นคงของทั้งคู่ที่ทิ้งความพินาศทางจิตใจไว้เบื้องหลัง ทว่า เมื่อทั้งสองก้าวพ้นประตูห้องโถงใหญ่และกำลังจะก้าวขึ้นสู่รถหรูประจำตำแหน่ง เสียงฝีเท้าอันรีบร้อนและเสียงหอบหายใจของเด็กส่งสารหลวงก็ดังแทรกขึ้นมาจากความมืด พร้อมกับจดหมายประทับตราลับสีแดงเพลิงที่ถูกยื่นส่งมาตรงหน้าเซดริก "ท่านเวสเทิร์นครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ที่ดินเขตแปดสิบสี่ที่ท่านหญิงเพิ่งกว้านซื้อไป มีรายงานด่วนระบุว่า... ใต้ชั้นหินลงไปสามร้อยเมตร มีการค้นพบแหล่งแร่มานาบริสุทธิ์ขนาดมหึมาที่ใหญ่ที่สุดในรอบศตวรรษ!" เซดริกรับจดหมายมาเปิดอ่านด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนที่มุมปากคมคายจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เขาก้มลงกระซิบข้างใบหูของเอวาลินน์ด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เต็มไปด้วยความเร้าใจ "ดูเหมือนว่าเกมนี้... ภรรยาของผมไม่ได้แค่รวยขึ้นธรรมดาแล้วล่ะครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสะใจไปกับความเฉียบคมของเอวาลินน์ในตอนนี้นะคะ