ชัยชนะในตลาดสีเทา

“เก็บเอกสารนั่นไปทิ้งในเครื่องทำลายขยะเสีย เซดริก... เพราะสิ่งที่ฉันต้องการ ไม่ใช่การไถ่ถอนด้วยความเวทนา แต่เป็นการยึดครองด้วยคมมีดแห่งตัวเลข” เอวาลินน์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวจ้องมองบารอนที่กำลังสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า หญิงสาวไม่ได้แตะต้องเอกสารแผ่นนั้นแม้แต่นิ้วเดียว เธอเพียงแค่นั่งลงบนเก้าอี้หนังแท้ ราวกับราชินีที่กำลังนั่งลงบนบัลลังก์ที่เพิ่งยึดมาได้จากศัตรู “คุณคิดผิดแล้ว เอวาลินน์” บารอนเค้นเสียงหัวเราะแห้งๆ ออกมาจากลำคอที่แห้งผาก “นั่นคือหลักฐานว่าตระกูลคาร์ไลล์ของคุณไม่มีวันฟื้นตัว! หัวใจของธุรกิจนี้คือหนี้ที่ไม่มีวันจ่ายหมด ถ้าคุณยึดไป คุณก็แค่รับภาระความเน่าเฟะที่ไม่มีวันขายออก!” เซดริก เวสเทิร์น ขยับตัวมายืนซ้อนหลังเธอ ความอบอุ่นจากร่างสูงใหญ่แผ่ซ่านมาถึงแผ่นหลังของเอวาลินน์ แต่นั่นไม่ใช่ความอ่อนโยนที่ไร้เดียงสา มือหนาวางลงบนบ่าของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นประสาทคนฟัง “เขาอาจจะลืมไปว่า... ในโลกของเงินตรา สิ่งที่เน่าเฟะที่สุด มักจะเป็นสิ่งที่ทำกำไรมหาศาลที่สุดเมื่อถูกนำมาแปรรูปเป็นอาวุธ” เซดริกหยิบสมาร์ทโฟนดีไซน์เรียบหรูสีดำด้านขึ้นมา หน้าจอแสดงกราฟตัวเลขที่พุ่งทะยานเป็นเส้นตรงสีเขียว “ตลาดสีเทาที่บารอนใช้ฟอกเงิน กำลังรอให้ 'เจ้าของใหม่' เข้าไปจัดระเบียบอยู่ครับ” เอวาลินน์ยกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ทำให้บารอนรู้สึกเหมือนถูกควักหัวใจออกมาดูด้วยมือเปล่า หญิงสาวกวาดสายตามองหน้าจอที่เซดริกยื่นให้ ในนั้นคือแผนผังบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในเครือข่ายของศัตรูที่ถูกวางกลไกไว้เป็นทอดๆ เพื่อหลบเลี่ยงภาษีและฟอกเงินผิดกฎหมาย “กว้านซื้อหุ้นพรีเฟอร์เรนซ์ทั้งหมดในนามบริษัทโฮลดิ้งของฉัน” เอวาลินน์สั่งการน้ำเสียงเด็ดขาด “อย่าให้เหลือแม้แต่เศษหุ้นเดี่ยว! ถ้าใครหน้าไหนกล้าเสนอราคาสู้ ให้เพิ่มราคาประมูลขึ้นไปอีกสิบเท่า... แล้วจ่ายด้วยเงินสดที่ดึงมาจากกองทุนสำรองของตระกูลเวสเทิร์นทั้งหมด” บารอนเบิกตากว้างจนแทบถลน “นั่นมันบ้า! เธอจะทำให้ตลาดหุ้นในกลุ่มอสังหาฯ สั่นสะเทือนถึงขั้นล้มละลายทั้งกระดาน! ผู้ถือหุ้นรายอื่นจะฟ้องเธอ!” “ฟ้องหรือคะ?” เอวาลินน์ลุกขึ้นยืน ช้าๆ ก้าวเท้าส้นสูงเดินเข้าไปหาบารอนจนปลายรองเท้าจรดกับปลายเท้าของอีกฝ่าย “คนที่ถือใบหุ้นที่แท้จริงในมือตอนนี้ คือคนที่กุมกฎของเกมทั้งหมด... และโชคร้ายหน่อยนะบารอน หุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทคุณ น่ะหรือ? ฉันเก็บเรียบมาตั้งแต่นาทีที่คุณยังฝันหวานว่าจะล้มตระกูลฉันแล้ว” เสียงกดปุ่ม ‘ยืนยันการทำธุรกรรม’ ดังขึ้นเบาๆ ในห้องที่เงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจของบารอนที่ขาดห้วงไปทันที หน้าจอเทอร์มินัลขนาดใหญ่บนผนังแสดงภาพตัวเลขสีแดงที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกต—สัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านเจ้าของกิจการมูลค่าหลายพันล้านในเสี้ยววินาที เซดริกขยับมาประชิดตัวเอวาลินน์ มือหนาโอบเอวคอดของเธอไว้อย่างหวงแหน สายตาที่เขามองเอวาลินน์ไม่ได้มีความรักแบบชายหญิงทั่วไป แต่มันคือความชื่นชมในตัว 'นักล่า' ที่มีศักยภาพทัดเทียมกัน “ตอนนี้บริษัทของคุณ เป็นของคาร์ไลล์อย่างสมบูรณ์แล้วค่ะ บารอน” เอวาลินน์ก้มลงไปกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงหวานหยด “รวมถึงหนี้สินที่คุณพยายามยัดเยียดให้ฉัน... ฉันจะเปลี่ยนมันให้เป็นทุนในการสร้างคฤหาสน์หลังใหม่บนซากปรักหักพังของคุณเอง” ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยของอาคารก็ดังสนั่นไปทั่วชั้นบน บารอนทรุดเข่าลงกับพื้นอย่างหมดแรง เอวาลินน์หันกลับไปหาชายหนุ่มที่ยืนเคียงข้างเธอ “เซดริก... ส่งสัญญาณให้เฮลิคอปเตอร์ลงจอด เรามีสถานที่ที่น่าไปกว่านี้อีกที่” เซดริกกดปุ่มบนอุปกรณ์ในมือเพียงครั้งเดียว เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ก็ดังสะท้อนก้องฟ้าทะลุกระจกนิรภัยเข้ามา ลมพายุขนาดย่อมพัดพาเอกสารในห้องให้กระจัดกระจายราวกับหิมะสีขาว ทว่า ในวินาทีที่เอวาลินน์กำลังจะก้าวเดินออกไปจากห้องนั้นเอง ประตูเหล็กบานใหญ่ก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างรุนแรง ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเทาหม่นก้าวเข้ามาพร้อมกับองครักษ์นับสิบชีวิต เขาคือ 'อาร์เธอร์ ไคลน์' ผู้ที่เป็นเจ้าของที่แท้จริงของเครือข่ายสีเทาที่เอวาลินน์เพิ่งยึดมา! อาร์เธอร์มองดูสภาพห้องที่พินาศย่อยยับด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะหยิบซองจดหมายสีแดงเลือดนกส่งให้เอวาลินน์ “ยินดีด้วยที่ได้ครองซากศพของบารอน แต่คุณลืมไปอย่างหนึ่งนะคุณหนูคาร์ไลล์... สิ่งที่คุณเพิ่งซื้อไป ไม่ใช่แค่บริษัท แต่มันคือ 'คำสาป' ของตระกูลที่ต้องแลกด้วยเลือด” เขาวางซองจดหมายลงบนโต๊ะ เอวาลินน์เปิดมันออกเพียงเล็กน้อยก่อนจะนิ่งงันไป ใบหน้านวลซีดเผือดลงทันตาเห็น เซดริกที่ยืนอยู่ข้างหลังชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น—มันไม่ใช่เอกสารหุ้น แต่เป็นรูปถ่ายของเขากับเอวาลินน์ในมุมที่ถูกแอบถ่ายเมื่อหลายปีก่อน... ช่วงเวลาที่ทั้งคู่ยังต้องหนีตายอย่างคนไร้ค่าที่สุด นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเงินตรา แต่มันคือความลับที่ถูกฝังไว้ใต้ดินกำลังจะถูกขุดขึ้นมาเผาทั้งคู่ให้วอดวาย! ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเอวาลินน์มาจนถึงบทนี้นะคะ พบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!