อย่าทำตัวน่ารำคาญ

กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวานิลลาเจือจางจมอยู่ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมภายในห้องทำงานส่วนตัวของรินรดา เสียงกระดาษรายงานถูกพลิกเปิดด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อย แม้เจ้าตัวจะพยายามควบคุมสีหน้าให้เรียบเฉยราดด้วยน้ำแข็งขั้วโลกมากแค่ไหนก็ตาม คีย์ยังคงยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทีสบายๆ รอยยิ้มมุมปากของเขายังคงชวนให้รู้สึกสะอิดสะเอียนในสายตาของพริมา ซึ่งยืนกอดอกนิ่งอยู่ไม่ห่างจากโต๊ะทำงานตัวใหญ่ “ถ้าคุณยังมีเรื่องไร้สาระจะพูดแค่นี้ ก็เชิญออกไปค่ะ ห้องนี้ไม่ได้ต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญ” รินรดาตวัดสายตาขึ้นมอง ปลายเล็บที่ทาเคลือบเจลสีแดงเข้มจิกเข้าหากันแน่นจนขึ้นรอยขาว “ใจร้ายจังนะริน ทั้งที่เราเคย... สนิทกันมากกว่านี้แท้ๆ” คีย์หัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่คมกวาดมองไปที่พริมาแวบหนึ่งก่อนจะวกกลับมาสบตารินรดา “แต่ก็นั่นแหละ ของที่ผมเคยทิ้งไว้ ไม่คิดเลยว่าคุณจะเก็บมาใส่ใจจนกลายเป็นจุดอ่อนให้คนอื่นเขายืมมือมาเล่นงานเอาได้” “ฉันบอกให้คุณออกไป!” รินรดาตบโต๊ะเสียงดังลั่น เอกสารบนโต๊ะสะเทือนไหวตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนเกินควบคุม ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยความโกรธที่ผสมปนเปกับความหวาดกลัวลึกๆ ที่เธอพยายามซ่อนไว้ พริมาที่ยืนเงียบมานานขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตมองเจ้านายสาวสลับกับชายหนุ่มผู้มาเยือนด้วยความรู้สึกที่อ่านยาก เธอไม่รู้ว่าอดีตของทั้งคู่คืออะไร แต่สิ่งที่เธอรู้แน่ชัดในตอนนี้คือ รินรดากำลังสูญเสียการควบคุม และนั่นเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดสำหรับคนอย่างคุณหนูรินรดา “คุณคีย์คะ” พริมาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเฉียบคมจนอีกฝ่ายต้องหันมามอง “ถ้าคุณมีหลักฐานอะไรที่คิดว่ามันยิ่งใหญ่นัก ก็เอาวางไว้บนโต๊ะแล้วไสหัวออกไปซะ แต่ถ้าไม่มี... กรุณาอย่ามาทำตัวน่ารำคาญในเวลาทำงานของคนอื่นเขาเลยค่ะ” รินรดาชะงัก หันขวับไปมองเลขา,สาวของตัวเองทันที ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “พริมา ใครอนุญาตให้เธอพูดแบบนี้กับแขกของฉัน?” “ดิฉันแค่พูดความจริงค่ะคุณริน” พริมาหันมาสบตากับรินรดาตรงๆ ไร้ซึ่งความเกรงกลัวใดๆ “คนแบบนี้ถ้าเรายิ่งให้ความสนใจ เขาก็ยิ่งได้ใจ การขับไล่ไสส่งด้วยคำพูดสวยหรูมันเสียเวลาค่ะ สู้เชิญให้ออกไปให้พ้นหูพ้นตา น่าจะประหยัดออกซิเจนในห้องนี้ได้มากกว่าเยอะ” “เธอกล้าดียังไงมาสั่งสอนฉัน!” รินรดากัดฟันกรวด รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังกลายเป็นตัวตลกท่ามกลางสงครามประสาทที่เธอไม่ได้เป็นคนเริ่ม “ปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ พริมา” คีย์หัวเราะร่วน เดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้นเรื่อยๆ จนพริมาต้องก้าวเท้าขยับไปยืนขวางระหว่างเขากับรินรดาโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณบางอย่างบอกเธอว่าผู้ชายคนนี้อันตรายเกินกว่าจะปล่อยให้เข้าใกล้รินรดาในตอนนี้ “ถอยไป” รินรดากระชากเสียงใส่พริมา น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความโกรธจัดที่ถูกขัดใจ “ฉันบอกให้เธอถอยไปไงพริมา! อย่ามาทำตัวเป็นฮีโร่ปัญญาอ่อนในห้องของฉัน!” พริมานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ หัวใจกระตุกวูบด้วยความเจ็บแปลّบที่แล่นริ้วขึ้นมาในอก คำพูดผลักไสที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและรังเกียจเดียดฉันท์นั้นพุ่งตรงเข้ามาปักกลางใจ ทว่าบนใบหน้าของเธอกลับยังคงรักษารอยยิ้มเยotanไว้ได้อย่างแนบเนียน “ค่ะ ดิฉันมันก็แค่เลขาที่น่ารำคาญในสายตาคุณนี่คะ” พริมาแค่นยิ้มบางเบา ดวงตาสั่นไหววูบหนึ่งก่อนจะกลับมานิ่งสนิท “งั้นก็ตามใจคุณเถอะค่ะ อยากจะเคลียร์กันตามลำพังกับ ‘คนรักเก่า’ ก็เชิญตามสบาย ดิฉันไม่ขัดจังหวะความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของคุณหรอกค่ะ” พูดจบ พริมาก็หมุนตัวเดินจ้ำอ้า1วออกไปจากห้องทันทีโดยไม่รอฟังคำปฏิเสธใดๆ เสียงประตูกระแทกปิดลงเบาๆ แต่กลับก้องกังวานอยู่ในอกของรินรดาจนเธอรู้สึกเคว้งคว้างอย่างประหลาด “เด็กนั่น... ปากดีไม่เบาเลยนะ” คีย์ยิ้มเยาะ “หุบปากแล้วไสหัวไปซะ คีย์!” รินรดาตวาดลั่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอัดอั้นตันใจที่ระบายออกไม่ได้ “ถ้าแกยังไม่อยากตายคาห้องนี้ ก็ไสหัวออกไป!” คีย์ไหวไหล่เบาๆ วางแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปตามคำบัญชา ทิ้งให้รินรดานั่งเคว้งอยู่ลำพังท่ามกลางความเงียบงัน เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ รินรดารวบรวมสติเปิดแฟ้มเอกสารนั้นออกดู ภาพถ่ายและเอกสารทางการเงินภายในทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก มันคือหลักฐานการยักยอกเงินของบริษัทที่เชื่อมโยงกับคนใกล้ตัว... และหนึ่งในชื่อที่ปรากฏหราอยู่หน้าสุดท้าย คือชื่อของคนที่เธอไว้ใจที่สุด มือบางสั่นเทาจนทำแฟ้มหลุดมือร่วงลงพื้น กระจายเกลื่อนกลาด รินรดาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นพรมอย่างไร้เรี่ยวแรง ความโดดเดี่ยวถาโถมเข้าใส่จนหน้ามืด ก๊อกๆ... เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่บานประตูกระจกจะถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของพริมาที่เดินถือแก้วน้ำอุ่นเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “เลิกทำตัวเป็นเด็กอมมือแล้วลุกขึ้นมาซะค่ะคุณรินรดา... เพราะดูท่าทางแล้ว ปัญหานอกห้องมันกำลังจะฆ่าเราทั้งคู่ก่อนที่คุณจะดราม่าเสร็จเสียอีก” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาสัมผัสความแซ่บและปมร้อนๆ ในตอนนี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าจะชอบค่ะ