คำสัญญาที่ไม่ได้ตั้งใจ

กลิ่นกาแฟคั่วเข้มผสมกับความตึงเครียดที่แทบจะใช้มือจับต้องได้ ลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องทำงานเพนต์เฮาส์ส่วนตัวของกวิน ปลายปากกาฟาวન્ટેนเพนราคาแพงในมือหนากำลังถูกกดเน้นลงบนกระดาษเอกสารสัญญา จนเส้นกระดาษเกือบจะขาดทะลุ หากไม่ใช่เพราะเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างท้าทายจากคนตรงข้ามที่จงใจลากเก้าอี้เข้ามาใกล้เกินความจำเป็น รินคงไม่ทันสังเกตเห็นว่าดวงตาคมกริบคู่นั้นกำลังจ้องมองตนอยู่ก่อนแล้ว "ถ้าคุณยังมองผมด้วยสายตาเหมือนอยากจะกลืนกินแบบนั้น ผมเกรงว่าเอกสารโครงการร่วมทุนจะกลายเป็นกระดาษชำระเปียกน้ำไปเสียก่อนนะคะ... คุณกวิน" รินเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก เรียวปากอิ่มเอิบเคลือบด้วยความกวนประสาทที่ทำให้อีกฝ่ายคิ้วกระตุก กวินวางปากกาลงช้าๆ ทว่าหนักหน่วง แรงกดดันรอบตัวแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงหลายองศา CEO หนุ่มผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อใครโน้มตัวไปข้างหน้า ข้อศอกทั้งสองข้างท้าวลงบนโต๊ะทำงานกระจกใส ดวงตาคมกราบกรานสำรวจใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว "ปากเก่งให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะริน..." น้ำเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันอย่างคาดโทษ "คิดว่าการเอาตัวเข้ามาพัวพันกับดีลนี้แล้วจะทำให้ฉันจนมุมได้งั้นเหรอ?" "จนมุม? หู ศาสตราจารย์กวินคะ คำนี้มันโบราณไปหน่อยนะ" รินแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตไหวระริกด้วยความท้าทาย "คนที่กำลังจนมุมเพราะหาทางแก้เกมเรื่องหุ้นไม่ได้ น่าจะเป็นคุณมากกว่ามั้งคะ หน้าตาถึงได้เครียดขมึงจนริ้วรอยขึ้นเป็นสันแบบนี้" "ริน!" กวินผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวคนกวนประสาทอย่างรวดเร็ว จนรินต้องเอนหลังพิงพนักเก้าอี้โดยอัตโนมัติ ทว่าใบหน้าหวานยังคงเชิดขึ้น ไม่ยอมลดละสายตา ร่างสูงใหญ่ก้มลงกักขังอีกฝ่ายไว้ระหว่างพนักเก้าอี้และแผงอก กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกับความดุดันเฉพาะตัวโอบล้อมรินไว้จนลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ ใกล้ชิดเสียจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำในอกของอีกฝ่าย—หรืออาจจะเป็นของตัวเองกันแน่ที่ดังกลบทุกสรรพเสียง "ถอยไปเลยนะ..." รินพึมพำเสียงเบาลงกว่าเดิมเล็กน้อย เมื่อปลายนิ้วอุ่นจัดของกวินเอื้อมขึ้นมาเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนขัดกับแววตาดุดันนั้นทำให้ความตั้งใจจะเถียงต่อหายวับไปกับตา "ทำไม... กลัวเหรอ?" กวินกระซิบชิดริมใบหู เสียงทุ้มแหบพร่าสั่นไหวเล็กน้อยอย่างที่เจ้าตัวก็ไม่อาจควบคุม "เวลาที่เธอทำตัวอวดเก่งใส่ฉัน มันน่าหมั่นไส้... แต่พอเธอเงียบแบบนี้ มันน่ารำคาญใจยิ่งกว่า" รินเม้มปากแน่น หัวใจเต้นรัวราวกับกลองเพล สายตาที่สบประสานกับนัยน์ตาสีนิลคู่นั้นสะท้อนความหวั่นไหวที่พยายามปิด บังอย่างสุดความสามารถ ความใกล้ชิดที่เกินขอบเขตนี้กำลังละลายเกราะป้องกันทีละน้อย "ผมไม่ได้กลัว..." รินเค้นเสียงตอบ โต้ทั้งที่เสียงสั่น "แค่คิดว่าคุณ... เริ่มจะล้ำเส้นเกินความเป็นเจ้านายกับลูกน้องแล้วต่างหาก" กวินจ้องมองริมฝีปากที่ขยับเถียงไม่หยุดนั้นอย่างเผลอไผล ความโกรธเกรี้ยวและอีโก้ที่เคยมีพังทลายลงในชั่วพริบตา เมื่อภาพความทรงจำที่หวาดกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปจากชีวิตผุดขึ้นมาในหัว สมองสั่งการเร็วกว่าความนึกคิด คำพูดที่เก็บงำไว้ภายใต้ความปากแข็งมานานจึงหลุดลอดออกมา "งั้นก็อย่าไปไหนเลย..." รินชะงัก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ "คุณ... ว่าอะไรนะ?" กวินถอนหายใจยาว แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่อัดแน่นจนล้นปรี่ มือหนาเลื่อนลงมาจับข้อมือบางไว้แน่นราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะสลายหายไปตรงหน้า "ฉันบอกว่า... อยากให้เธออยู่ตรงนี้ อยู่ด้วยกันแบบนี้... ตลอดไป" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัวชั่วขณะ ไดอะล็อกที่ไม่ออกจากปากคนอย่างกวินทำให้รินถึงกับพูดไม่ออก สมองขาวโพลน หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก ความอบอุ่นจากฝ่ามือที่กุมไว้ส่งผ่านความจริงใจที่ปฏิเสธไม่ได้ บรรยากาศหวานล้ำกำลังก่อตัวขึ้น ท่ามกลางความตึงเครียดที่ละลายหายไปจนหมดสิ้น รินกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในใจ ทว่าก่อนที่ริมฝีปากทั้งสองจะขยับเข้าใกล้กันมากกว่าเดิม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท *ก๊อก ก๊อก ก๊อก!* ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้ตั้งตัว ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้การอนุญาต ร่างสูงโปรดของ 'เมธา' ศัตรูตัวฉกาจและมือที่สามที่คอยจ้องจะเล่นงานกวินก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าคมคาย "ขอโทษทีครับที่ขัดจังหวะเวลาสวีท... พอดีผมมีเรื่องด่วนเกี่ยวกับหุ้นส่วนใหม่ที่จะมาเซ็นสัญญาร่วมกับคุณริน... หวังว่าผมคงไม่ได้มาขัดตอนที่พวกคุณกำลังบอกรักกันหรอกนะ?" ดวงตาของเมธากวาดมองท่าทางแนบชิดของทั้งสองคนด้วยแววตาสสมเพชแกมเยาะหยัน ขณะที่กวินผละออกจากรินทันที นัยน์ตาสีนิลแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาดุจน้ำแข็ง พร้อมกับบรรยากาศในห้องที่กลับมาคุกรุ่นและอันตรายยิ่งกว่าเดิม แล้วคุณรินจะเลือกเกมนี้อย่างไร เมื่อหมากตานี้ไม่ได้มีแค่เรื่องธุรกิจอีกต่อไป... แต่อุ้มชะตาหัวใจของคนทั้งสามไว้บนเส้นด้าย! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะเวียนมาสัมผัสความฟินปนดราม่าในตอนนี้ แล้วมาลุ้นระทึกกับการปะทะคารมขั้นสุดในตอนหน้าด้วยกันนะคะ!