หลักฐานที่หายไป

หน้าจอคอมพิวเตอร์แบบอัลตร้าไวด์ส่องแสงสีฟ้าสะท้อนลงบนใบหน้าตึงเครียดของสารวัตรกรณ์ คราบกาแฟแห้งกรังบนแก้วกระดาษข้างโต๊ะทำงานบอกเวลาโดยไม่ต้องเหลือบมองนาฬิกาว่านี่คือช่วงเวลาตีสามของคืนที่ยาวนานที่สุด เสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์สำรองส่งเสียงหึ่งต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายในกรงขัง "มันไม่ใช่แค่ไฟล์เสียหายครับสารวัตร..." หมวดวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง นิ้วเรียวยาวพรมลงบนคีย์บอร์ดด้วยความเร็วสูง ชุดข้อมูลดิจิทัลโค้ดบนหน้าจอวิ่งผ่านไปอย่างบ้าคลั่ง "นี่คือการลบแบบเจาะจง ลบเฉพาะเซกเตอร์ที่บันทึกเหตุการณ์ช่วงเวลาสิบนาทีที่เกิดเรื่อง... และไอพีที่ใช้คำสั่งนี้ ไม่ได้มาจากบุคคลภายนอก แต่มันล็อกอินเข้ามาด้วยสิทธิ์ระดับผู้กำกับการ" กรณ์ไม่ตอบ เขายังคงยืนกอดอกจ้องมองเส้นกราฟของระบบบันทึกภาพวงจรปิดที่ขาดหายไปอย่างไร้รอยต่อ ความเงียบงันภายในห้องสืบสวนคดีพิเศษยามวิกาลกดทับจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน รอยแผลเป็นที่หัวไหล่ขวาของเขาเต้นตุบๆ ทุกครั้งที่นึกถึงเหตุการณ์ในอดีต—ความทรงจำเกี่ยวกับเพื่อนร่วมงานที่ต้องจบชีวิตลงเพราะความเน่าเฟะในองค์กรเดียวกันกำลังฉายซ้ำราวกับม้วนฟิล์มที่ถูกกรอมาดูใหม่ "ผู้กำกับธนาเหรอครับ?" หมวดวินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อตระหนักว่าพวกเขาก กำลังขุดหลุมฝังศพให้ตัวเองด้วยการไล่ล่าเงาของนายตำรวจระดับสูง "ไม่มีใครกล้าลบหลักฐานระดับนี้ได้ ถ้าไม่ใช่คนที่มีกุญแจดอกเดียวกับที่ไขตู้เซฟของกองบังคับการ" กรณ์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันกลับเย็นเยียบจนวินรู้สึกสันหลังวาบ "ความสะอาดของกรมตำรวจที่เราพยายามรักษาไว้... บางทีมันอาจจะเป็นแค่ภาพลวงตาที่เราหลอกตัวเองมาตลอด" ในขณะเดียวกัน ที่ห้องทำงานหรูหราบนชั้นบนสุดของสำนักงานอัยการพิเศษ อัยการพิมพ์ลภัสกำลังยืนจิบไวน์แดงรสเลิศท่ามกลางความมืด มีเพียงแสงไฟจากตึกระฟ้าเบื้องล่างที่สาดส่องเข้ามา เธอกำลังพิจารณาเอกสารสำนวนคดีบนโต๊ะอย่างพินิจพิเคราะห์ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะสั่นครืดพร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ *[ฟุตเทจหายไปแล้ว แต่อย่าคิดว่าคุณจะปิดเกมได้ง่ายๆ สารวัตรกรณ์กำลังไล่ล่าคุณ]* ริมฝีปากบางเฉียบของอัยการสาวแย้มยิ้มบางเบาอย่างไร้ความรู้สึก เธอกดลบข้อความนั้นทิ้งทันที ก่อนจะหมุนตัวกลับไปมองเงาของตัวเองที่สะท้อนอยู่บนกระจกใส เกมกระดานนี้ไม่ได้มีแค่ผู้ล่าและผู้ถูกล่า แต่มันยังมีผู้เล่นเงาที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง ซึ่งแม้แต่กรณ์ก็ยังประเมินความลึกซึ้งของเกมนี้ต่ำเกินไป กลับมาที่กองสืบสวน หมวดวินที่กำลังงละความพยายามจากการกู้คืนไฟล์ผ่านช่องทางปกติ จู่ๆ ก็อุทานออกมาเสียงดัง "สารวัตรครับ! มาดูนี่สิครับ!" กรณ์ก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทันที หน้าจอแสดงผลการสืบค้นแบ็คอัพที่ซ่อนอยู่ในคลาวด์ส่วนตัว ซึ่งถูกตั้งค่าให้ซิงค์อัตโนมัติโดยที่ "หนอนบ่อนไส้" คนนั้นไม่มีทางรู้ว่าระบบสำรองอีกชุดถูกซ่อนไว้ในฐานข้อมูลคดีเก่าเมื่อห้าปีก่อน แต่วินาทีก่อนที่หน้าจอจะแสดงภาพใบหน้าของบุคคลที่ลบไฟล์หลักฐาน ระบบกลับตัดภาพไปที่หน้าจอสีดำสนิท พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่กระพริบเตือนสามครั้งติดกัน *[Access Denied: The file has been accessed from an unauthorized terminal]* พร้อมกันนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเป็นจังหวะของรองเท้าหนังก็ดังขึ้นจากทางเดินมืดสนิทนอกห้องสืบสวน เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ... และหยุดลงที่หน้าประตูกระจกฝ้าของพวกเขาพอดี ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในความมืดมิดนี้ด้วยกันนะครับ