แผนลอบสังหารกลางกรุง

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณคละคลุ้งในห้องทำงานคับแคบชั้นสามของสำนักงานทนายความอิสระ แสงไฟจากหลอดฟلูออเรสเซนต์กะพริบถี่ราวกับจะหมดอายุขัย ทอดเงายาวน่ากลัวของตู้เอกสารเหล็กไปบนพื้นปูนเปลือย สารวัตรปราบต์หรี่ตามองภาพถ่ายในแฟ้มคดีบนโต๊ะด้วยความเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบฉายแววเหนื่อยล้าจากการอดนอนติดต่อกันสามคืน แต่สัญชาตญาณดิบของนายตำรวจผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนยังคงตื่นตัวเต็มที่ "คุณกำลังใช้ตรรกะของตำรวจน้ำดีมาจับผี ซึ่งเป็นเรื่องที่โง่เง่าสิ้นดีครับ สารวัตร" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมมืดริมหน้าต่าง คณินยืนกอดอกพิงผนัง ใบหน้าคมคายภายใต้กรอบแว่นสายตาสะท้อนแสงไฟสลัว รอยยิ้มมุมปากของหมอผีหนุ่มไม่ได้สื่อถึงความขบขันแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของผู้ที่มองเห็นความตายล่วงหน้า ปราบต์เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อสันกรามเต้นระริก "ถ้าคุณเก่งนัก ทำไมไม่บอกผมล่ะครับว่าไอ้สารเลวที่ส่งคำสาปมาให้เหยื่อแต่ละราย มันซ่อนหัวอยู่ที่ไหน ไม่ใช่เอาแต่พูดจาปรัชญาชวนปวดหัวอยู่แบบนี้" "เพราะความจริงมันไม่ได้ซ่อนอยู่ในศาลเจ้าหรือตำราไสยเวทร้างยังไงล่ะครับ... แต่มันซ่อนอยู่ใกล้ตัวคุณยิ่งกว่าเงาเสียอีก" ชั่วพริบตานั้นเอง อากาศภายในห้องพลنينบิดเบี้ยวราวกับภาพในกระจกเงาที่ถูกน้ำกระเซ็น แสงไฟนีออนดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดสนิทเข้าโอบล้อมทั้งคู่ในเสี้ยววินาที สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องในหัวของปราบต์ มือหนาเอื้อมไปแตะด้ามปืนพกประจำกายที่ซองพกข้างเอวโดยอัตโนมัติ "หมอบลง!" คณินคำรามเสียงต่ำ พร้อมกับพุ่งตัวเข้าใส่สารวัตรหนุ่มด้วยความเร็วที่มนุษย์ธรรมดายากจะทำได้ แรงกระแทกทำให้ร่างของทั้งสองคนล้มกลิ้งไปกระแทกกับชั้นหนังสือเสียงดังสนั่น เอกสารและแฟ้มคดีกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น *ฉวบ!* เสียงแหวกอากาศแหลมคมดังขึ้นพร้อมกับรอยแผลลึกที่ปรากฏขึ้นบนไหล่ขวาของคณินทันที เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักซึมผ่านเสื้อเชิ้ตสีเข้มออกมาอย่างรวดเร็ว ทั้งที่ในห้องไม่มีใครอื่นนอกจากพวกเขาสองคน ไม่มีเสียงปืน ไม่มีเงาของมือสังหาร แต่ร่องรอยการโจมตีนั้นชัดเจนราวกับถูกคมมีดล่องหนฟันเข้าใส่ ปราบต์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายขยับเร็วกว่าความคิด มือซ้ายชักปืนออกมากวาดเล็งไปทั่วความมืด ขณะที่มือขวาคว้าตัวคณินให้หลบหลังตู้เหล็กหนา "คุณโดนอะไร...?" ปราบต์ถามเสียงเครียด ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดเมื่อสัมได้ถึงกลิ่นอายอาคมเข้มข้นที่กดทับบรรยากาศจนหายใจไม่ออก "คาถา... *มัจจุราชล่องหน*..." คณินกัดฟันแน่น ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้า มือเรียวบีบไหล่ตัวเองเพื่อสะกดกลั้นความเจ็บปวด "มันไม่ได้ใช้มีด... มันใช้อาคมสะท้อนเงา... เป้าหมายที่แท้จริงคือคุณ สารวัตร... แต่ผมดันก้าวเข้าไปในรัศมีมุมอับของมันก่อน" ปราบต์ขบกรามแน่นจนได้ยินเสียงฟันกระทบกัน ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านขึ้นมาในอกจนระงับไม่อยู่ เขามองบาดแผลลึกที่ไหล่ของคณิน เลือดที่ไหลนองพื้นกำลังส่งกลิ่นคาวคลุ้ง นี่ไม่ใช่คดีฆาตกรรมธรรมดา และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หมอผีปากร้ายคนนี้ยอมเอาชีวิตมาขวางทางกระสุนหรือคมอาคมแทนเขา "ทำไมคุณต้องทำแบบนี้? เราไม่ได้สนิทกันขนาดเอาชีวิตมาแลกกันได้นะครับ หมอคณิน" ปราบต์ถามเสียงเข้ม แววตาสั่นไหวด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่เขาเองก็ไม่อยากยอมรับ คณินหัวเราะในลำคอเบาๆ แม้ใบหน้าจะบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด "เพราะถ้าคุณตาย... ใครจะคอยเถียงผมเรื่องคดีความงี่เง่าพวกนี้ล่ะครับ... อีกอย่าง..." หมอผีหนุ่มหอบหายใจหนักหน่วง ก่อนจะปรายตามองออกไปที่กระจกหน้าต่างบานเกล็ดที่แตกละเอียด "...มันไม่ได้มาคนเดียว" เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสคู่ดังขึ้นจากบันไดด้านนอก เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นปูนดังใกล้เข้ามาทุกที พร้อมกับแรงกดดันทางจิตวิญญาณที่แผ่ขยายเข้ามาในอาคาร ราวกับฝูงมัจจุราชกำลังคืบคลานขึ้นมาเพื่อเก็บกวาดงานที่ยังไม่เสร็จ ปราบต์สูดหายใจเข้าลึกตั้งสติ ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นแววตาร้ายกาจของนายตำรวจมือปราบที่ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา เขาปลดเซฟปืนในมือ ดึงคณินให้หลบเข้ามุมอับสายตา พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด "อยู่ในที่ของคุณ หมอ... ผมจะแสดงให้ดูว่า กฎหมายกับกระสุนปืนของผม มันจัดการพวกเดรัจฉานพวกนี้ยังไง" ทว่า ก่อนที่ปราบต์จะทันลุกขึ้นเหนี่ยวไกสวนออกไป แสงไฟฉุกเฉินสีแดงจากด้านนอกสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ทาบทับร่างของใครบางคนที่ยืนรออยู่ตรงกรอบประตูห้องที่พังเสียหาย เงาร่างนั้นไม่ใช่กลุ่มมือปืนรับจ้าง... แต่เป็นหญิงสาวในชุดเครื่องแบบทนายความคนสนิทของคณิน ที่ในมือข้างหนึ่งกำลังถือมีดอาคมเปื้อนเลือดสดๆ และรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็ทำให้โลกทั้งใบหยุดหมุนในทันที "เสียใจด้วยนะคะ สารวัตร..." เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น "...คนที่คุณไว้ใจที่สุด คือคนเดียวกับที่ขายข้อมูลให้พวกมันมาตลอดค่ะ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเผชิญหน้ากับความมืดมิดในคดีนี้ไปพร้อมกับผมและตัวละครที่ผมรักนะครับ เพชรตาเสือโบราณ