ผู้ต้องสงสัยรหัสศูนย์

กลิ่นอับของอากาศที่ถูกรีไซเคิลซ้ำแล้วซ้ำเล่าในห้องกักกันระดับสาม ภายในสถานีอวกาศลอยฟ้าเซกเตอร์เจ็ด ช่างน่าอึดอัดเสียจนดร.ศิลาต้องสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ แสงไฟนีออนสีฟ้าอมม่วงสาดส่องลงมากระทบกับแผ่นกระจกนิรภัยหนาเตอะที่กั้นกลางระหว่างเธอกับชายหนุ่มผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นภัยคุกคามระดับสากล หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าศิลาปรากฏประวัติอาชญากรรมของ "ไค" เป็นแถบยาวเหยียด—ข้อหาเจาะระบบความมั่นคงของสหพันธ์ ขโมยข้อมูลลับวงโคจรหลุมดำ และที่ร้ายแรงที่สุดคือการมีส่วนพัวพันกับคดีฆาตกรรมเจ้าหน้าที่รัฐสามนายเมื่อสัปดาห์ก่อน แต่สิ่งที่สะดุดตาเธอกลับไม่ใช่ตัวเลขคดีอาญาเหล่านั้น ทว่าคือแววตาคู่คมที่กำลังจ้องมองกลับมาด้วยรอยยิ้มมุมปาก ท่าทางผ่อนคลายราวกับไม่ได้กำลังนั่งอยู่ในห้องสอบสวนที่เดิมพันด้วยอิสรภาพทั้งชีวิตของตนเอง "คุณหมอศิลา... นักวิเคราะห์จิตวิทยาอาชญากรรมมือหนึ่งผู้ไม่เคยวิเคราะห์พลาดเลยสักคดี ตั้งแต่เรื่องฆาตกรรมเขาวงกตควอนตัมเมื่อปีก่อน จนถึงคดีวิศวกรดาวเทียมคลั่ง" เสียงทุ้มต่ำติดจะกวนประสาทดังลอดผ่านลำโพงสนามแม่เหล็กเข้ามา "น่าเสียดายนะครับที่คราวนี้ สหพันธ์ส่งสุนัขล่าเนื้อที่สวยและฉลาดเกินไปมาคุมเกมเองแบบนี้" ศิลาไม่สะทกสะท้านต่อคำเยินยอแกมหยอกล้อนั้น เธอปรับน้ำเสียงให้เรียบนิ่ง เยือกเย็น และเฉียบขาดตามแบบฉบับของมืออาชีพ "คุณไค... หรือจะให้ผมเรียกว่า รหัสศูนย์ อดีตเจ้าหน้าที่พิเศษหน่วยปฏิบัติการลับผู้ถูกลบชื่อออกจากระบบเมื่อสามปีก่อนดีล่ะครับ" ศิลาจ้องมองลึกเข้าไปในนัยน์ตาของเขา พยายามอ่านคลื่นความคิดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านตาคู่นั้น "ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังคำสรรเสริญเยินยอ ผมมาเพื่อหาคำตอบว่าทำไมคนระดับคุณถึงลดตัวมาปล้นข้อมูลขยะของสถานีวิจัย และฆ่าคนสามคนอย่างเลือดเย็น" ไคหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แฝงความขมขื่นจางๆ เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้โลหะอย่างไม่ี่แยแส ก่อนจะโน้มตัวเข้าใกล้กระจกนิรภัยจนใบหน้าห่างจากแผ่นกั้นเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาคมกริบสบตากับเธออย่างท้าทาย "เลือดเย็นหรือครับ? นั่นคือสิ่งที่พวกมันบอกคุณสินะ..." ไคเว้นจังหวะ สายตาดิ่งลึก "ถ้าผมบอกคุณว่า สามคนที่ตายไป ไม่ได้ตายด้วยฝีมือของผม แต่ตายเพราะพวกมันรู้มากเกินไปจนโดนฆ่าปิดปากโดยคำสั่งเบื้องบน... คุณในฐานะผู้แสวงหาความจริง จะยังเชื่อรายงานในหน้าจอโฮโลแกรมนั้นอยู่ไหมล่ะครับ ดร.ศิลา" บรรยากาศในห้องสอบสวนพลันเย็นเยียบลงทันตาเห็น ศิลาชะงักไปเล็กน้อย นิ้วเรียวที่กำลังเลื่อนข้อมูลบนแป้นพิมพ์หยุดชะงัก เธอมองสำรวจท่าทีของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัว ไม่มีเหงื่อกาฬไหลซึม หรือแม้แต่สัญญาณชีพจรที่เต้นผิดปกติจากกราฟมอนิเตอร์ด้านหลัง แสดงว่าเขาไม่ได้โกหก... หรือไม่ก็เป็นพวกจิตวิปริตที่โกหกจนแนบเนียนที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา "คำพูดเลื่อนลอยของอาชญากร ไม่ต่างอะไรกับสัญญาณรบกวนในอวกาศหรอครับ มันไร้ค่าหากไม่มีหลักฐานยืนยัน" ศิลาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามรักษาเกราะกำบังทางจิตวิทยาเอาไว้ แม้ว่าลึกๆ แล้ว เงาของเหตุการณ์ความสูญเสียในอดีต—การตายของพี่สาวในห้องทดลองหลุมดำเมื่อหลายปีก่อน—จะถูกสะกิดขึ้นมาด้วยประโยคคำพูดที่คล้ายคลึงกันอย่างน่าประหลาด ไคยิ้มกริ่ม รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของนักวิเคราะห์สาวเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความรู้สึกว่าเธอกำลังเผชิญหน้ากับเงาของตัวเองในอีกมิติหนึ่ง "หลักฐานงั้นหรือครับ... ผมไม่มีให้คุณหรอกในตอนนี้ เพราะมันถูกซ่อนไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุดในจักรวาลนี้..." ไคยื่นมือออกไปแนบกับกระจกนิรภัย ราวกับต้องการสัมผัสตัวเธอ แม้จะมีอุปสรรคขวางกั้น "แต่ผมมีข้อเสนอที่คุณไม่มีทางปฏิเสธ" ศิลาขมวดคิ้วเล็กน้อย "ข้อเสนออะไรจากผู้ต้องหาคดีฆาตกรรม?" "ข้อมูลที่คุณกำลังตามหาอยู่... ข้อมูลลับเกี่ยวกับเหตุการณ์ทดลองหลุมดำเมื่อห้าปีก่อน ที่ทำให้พี่สาวของคุณต้องตายอย่างปริศนา" คำพูดนั้นราวกับค้อนหนักๆ ที่ทุบลงกลางอกของศิลา ลลมหายใจของเธอสะดุดกึก ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังตีรวนขึ้นมาในอก ความเยือกเย็นทั้งหมดที่สั่งสมมานานนับปีพังทลายลงในพริบตาเมื่อได้ยินคำว่า 'พี่สาว' และ 'หลุมดำ' "คุณ... รู้เรื่องนี้ได้ยังไง?" เสียงของศิลาแผ่วเบาลงอย่างเห็นได้ชัด ความระแวดระวังถูกแทนที่ด้วยความกระหายใคร่รู้ "ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคนที่สหพันธ์พยายามปกปิด และรู้ด้วยว่าทำไมคุณถึงยอมก้าวเข้ามาสู่จุดอับของอาชีพนี้" ไคกระซิบผ่านระบบสื่อสาร เสียงของเขานุ่มนวลแต่บาดลึกถึงจิตวิญญาณ "ปล่อยผมออกไปจากที่นี่... แล้วผมจะพาคุณไปหาความจริงทั้งหมดที่คุณตามหา แลกกับการที่ผมต้องการแค่แนวร่วมในการกระชากหน้ากากพวกมันลงมา" ศิลานิ่งงึดไป เธอนั่งมองหน้าชายหนุ่มผู้ต้องหารหัสศูนย์ สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วระหว่างจรรยาบรรณวิชาชีพ กฎหมายของสหพันธ์ และบาดแผลในอิตใจที่ยังไม่เคยได้รับการเยียวยา เคมีบางอย่างระหว่างคนทั้งสองกำลังดึงดูดและผลักไสกันอย่างรุนแรงในพื้นที่สุญญากาศแห่งนี้ ในขณะที่ศิลากำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบ ทันใดนั้น ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องกักกัน เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหว แผงควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ก่อนที่ศิลาจะได้ตั้งตัว ประตูนิรภัยด้านหลังห้องสอบสวนก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงดันความร้อนสูง ควันสีขาวพวยพุ่งตลบอบول ไอร้อนแผ่ซ่านพร้อมกับเงาร่างของบุคคลปริศนากลุ่มหนึ่งที่ก้าวเข้ามาในความมืด พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่หนักหน่วงและอาวุธครบมือที่เล็งตรงมายังพวกเขา! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสู่อีกมิติของความเวิ้งว้างครับ... เนบิวลาสตาร์