เจาะเกราะเพลิง

ลำแสงเลเซอร์สีชาดพาดผ่านความมืดของห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์ระดับ 7 ของสถานีอวกาศคอร์ปอเรชัน กลิ่นโอโซนและควันไหม้จากการลัดวงจรของแผงวงจรหลักคละคลุ้งปะปนกับลมหายใจที่กระชั้นถี่ "อีกสามวินาที ระบบป้องกันไฟร์วอลล์ชั้นที่สี่จะรีเซ็ตตัวเอง... ถ้าคุณยังมัวแต่ชักช้า ผมเกรงว่าเราคงจะได้เปลี่ยนสถานะจากผู้บุกรุก เป็นเศษขยะอวกาศลอยเค្វ้างในวงโคจรดาวเสาร์นะครับ ดร.ศิลา" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความกวนประสาทตามแบบฉบับของไคดังขึ้นท่ามกลางเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่กะพริบถี่ ร่างสูงโปรดในชุดสูทเข้ารูปที่ยับย่นจากการหลบหนี นั่งอยู่เบื้องหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียว นิ้วเรียวยาวทั้งสิบคيرสะบัดผ่านแป้นพิมพ์แสงด้วยความเร็วสูงราวกับนักเปียโนกำลังบรรเลงบทเพลงมรณะ ศิลายืนพิงผนังโลหะเย็นเฉียบ มือข้างหนึ่งกำปืนพลาสมาแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องเพื่อประเมินสถานการณ์ ขณะที่หูฟังไร้สายยังคงได้ยินเสียงฝีเท้าของหน่วยรักษาความปลอดภัยที่กำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ เธอมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม—แฮกเกอร์อัจฉริยะผู้มีค่าหัวแพงที่สุดในระบบสุริยะ—คนที่เธอควรจะจับส่งให้สหพันธ์ แต่กลับต้องมานั่งหายใจรดต้นคอร่วมเป็นร่วมตายกันในพื้นที่อัดแน่นด้วยมรณะเช่นนี้ "คุณพูดมากเกินไปแล้ว ไค ถ้าไม่อยากให้สมองของคุณระเบิดคากล่องควบคุม สมาธิทั้งหมดควรจะอยู่กับรหัสผ่านเข้าระบบ ไม่ใช่ประชดประชันผม" ศิลาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ซ่อนความตึงเครียดไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเป็นมืออาชีพ "โอ้... คุณหมอครับ ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่คุณยังใจเย็นพอกล่าวหาผมได้ น่าประทับใจจริงๆ" ไคเหลือบสายตาขึ้นมองผ่านเงาสะท้อนของหน้าจอ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นชั่วพริบตาก่อนจะหายไปเมื่อลำแสงเลเซอร์นัดหนึ่งเฉียดผ่านไหล่เสื้อของเขาไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร จนเกิดรอยไหม้สีดำสนิท เปรี๊ยะ! เสียงกระสุนพลังงานจากโดรนลาดตระเวนอัตโนมัติที่บินทะลุกรอบประตูเข้ามา ทำให้ศิลาไม่รอช้า เธอยกปืนพลาสมาขึ้นเล็งแล้วเหนี่ยวไกสวนกลับไปทันที ลำแสงสีฟ้าพุ่งทะยานเจาะเข้ากลางลำตัวของโดรนจนมันระเบิดกลางอากาศ สะเก็ดไฟร่วงกราวลงมาเหมือนหิมะเหล็ก "ผมจัดการทางนี้ให้แล้ว รีบจบงานเสียที" เธอกล่าวเสียงเรียบ ขณะขยับเข้าไปยืนคุ้มกันด้านหลังให้ไค ร่างกายของทั้งคู่เข้าใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากความกดดันและความเร่งรีบ "อีกนิดเดียว... เจ้า AI บ้านี่มันดื้อด้านเสียจริง เหมือนใครบางคนแถวนี้ไม่มีผิด" ไคพึมพำกับตัวเอง แต่จงใจให้เธอได้ยิน นิ้วของเขาเคาะรัวลงบนแป้นพิมพ์ครั้งสุดท้ายอย่างเฉียบขาด *ติ๊ด... █ รหัสผ่านถูกต้อง ยินดีต้อนรับ ผู้ดูแลระบบระดับสูงสุด █* หน้าจอโฮโลแกรมเปลี่ยนจากสีแดงเดือดเป็นสีฟ้าครามสงบเรียบร้อยทันที ระบบป้องกันทั้งหมดในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรปิดการใช้งานลงอย่างสมบูรณ์แบบ เสียงสัญญาณเตือนภัยเงียบลง เหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของคนทั้งสองในความเงียบสงัดของห้องควบคุม ไคเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความโล่งอก ก่อนจะหันมามองหญิงสาวที่ยังคงถือปืนค้างไว้ เขายกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นบนไหล่เสื้ออย่างไม่ยี่หี้ "เห็นไหมครับ ดร.ศิลา มืออาชีพเขาทำงานกันแบบนี้... ไม่ต้องใช้กำลังมากมาย แค่ปลายนิ้วกับมันสมองระดับท็อป" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดตลกเพื่อลดบรรยากาศตึงเครียด ศิลาลดปืนลงช้าๆ สายตาของเธอนิ่งสนิท จ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่คมของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความท้าทาย เธอรู้ดีว่าการกระทำของไคในวันนี้ไม่ใช่แค่การเจาะระบบเพื่อเอาตัวรอด แต่มันมีเบื้องหลังบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับคดีทดลองลับของสหพันธ์—คดีเดียวกับที่พรากพี่สาวของเธอไป "คุณไม่ได้แค่เข้ามาเพื่อแฮกข้อมูลระบบความปลอดภัยของสถานีนี้ใช่ไหม ไค" ศิลาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกดต่ำ แววตาของเธอหรี่ลงอย่างจับผิด "ไฟล์ที่คุณเพิ่งดึงออกมาเมื่อครู่... มันไม่ใช่ข้อมูลการขนส่งแร่ แต่มันคือบันทึกการทดลองโปรジェクト 'โครนอส' ที่ถูกลบไปเมื่อสิบปีก่อน" รอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าของไค่อยלเลือนหายไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมไหววับเป็นประกายความซับซ้อนที่ยากจะคาดเดา เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอทีละก้าว จนศิลาต้องถอยหลังไปชนกับแผงควบคุมด้านหลัง ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนเหลือเพียงคืบ กลิ่นกายเฉพาะตัวของไคผสมผสานกับกลิ่นอายของเทคโนโลยีและเหงื่อจางๆ ลอยเข้ามาชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะอย่างไม่น่าเชื่อ "คุณฉลาดเกินไปแล้ว ดร.ศิลา... รู้ไหมครับว่าผู้หญิงที่รู้อะไรมากเกินไป มักจะมีอายุสั้นในจักรวาลนี้นะครับ" ไคโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังและเยือกเย็นจนน่ากลัว "ถ้าผมกลัวความตาย ผมคงไม่มาอยู่ตรงนี้กับคุณหรอก ไค... บอกผมมาว่าคุณเกี่ยวข้องอะไรกับพี่สาวของผม และเอกสารในมือนั้นมันซ่อนความจริงอะไรไว้กันแน่" ศิลาเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไร้ความเกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก ไคจ้องมองเธอเนิ่นนานราวกับกำลังชั่งน้ำหนักบางอย่างในใจ มุมปากของเขากระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง นิ้วเรียวยาวของเขายื่นออกไปแตะเบาๆ ที่หน้าจอโฮโลแกรมด้านหลังหัวของเธอ ก่อนจะกดปุ่มเปิดไฟล์ลับที่ซ่อนอยู่ชั้นในสุด ภาพโฮโลแกรมสามมิติขนาดใหญ่สว่างวาบขึ้นมากลางอากาศ เผยให้เห็นรายชื่อผู้เกี่ยวข้องในโครงการทดลองหลุมดำ และภาพถ่ายของบุคคลปริศนาที่ยืนอยู่เคียงข้างพี่สาวของเธอในวันเกิดเหตุ ศิลาเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจน เพราะบุคคลในภาพ... ไม่ใช่ใครอื่น ไคผู้ชายที่กำลังยืนโอบล้อมเธออยู่ตรงนี้ต่างหาก "ยินดีต้อนรับสู่ความจริงอันบิดเบี้ยวครับคุณหมอ... คนที่คุณกำลังตามหาคำตอบมาตลอดสิบปี ยืนอยู่ตรงหน้าคุณแล้วนี่ไงครับ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าคลื่นสุญญากาศนี้ไปกับผมนะครับ... เนบิวลาสตาร์