ความโปรดปรานที่ซ่อนเร้น

"หากขุนนางฝ่ายบุ๋นแห่งราชสำนักยังคงใช้เวลาพิจารณาฎีกาด้วยความเชื่องช้าปقดั่งสตรีปักผ้าเช่นนี้ เกรงว่าเสบียงร้อยหมื่นหาบที่ชายแดนประจิมคงได้เน่าคาคลังก่อนที่ขุนนางผู้ทรงเกียรติเหล่านี้จะลงนามอนุมัติเสียกระมัง" สุ้มเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์หนุ่มในยามวิกาลดังขึ้นท่ามกลางท้องพระโรงใหญ่อันเงียบกริบ ความเย็นเยียบในน้ำเสียงนั้นแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว จนเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างพากันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ไม่มีผู้ใดกล้าสบพระเนตรคมกริบดุจใบมีดโกนของท่านอ๋องมู่หรงจวิ้น ผู้กุมอำนาจกองทัพประจิมและโลหิตแห่งสนามรบที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องทรงเกรงพระทัย ภายในห้องประชุมขุนนางชั้นสูงวันนี้ บรรยากาศตึงเครียดเสียยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากันในยามศึกสงคราม ไป๋ลี่หลินในชุดกุนซือสตรีสีครามเข้มปักลายเมฆาเงินนั่งสงบนิ่งอยู่ ณ เบื้องหลังโต๊ะทำงานไม้จันทน์แดงในตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษ นางกวาดสายตาคมปลาบมองความอลหม่านเบื้องหน้าที่ถูกจุดชนวนขึ้นโดยกลุ่มขุนนางฝ่ายอัครเสนาบดีผู้ต้องการตัดทอนงบประมาณสนับสนุนกองทัพของสามี "ท่านอ๋อง... เรื่องงบประมาณแผ่นดินย่อมต้องผ่านการตรวจสอบความเหมาะสมอย่างละเอียด การที่กองทัพประจิมเบิกเบิกงบสูงเกินกว่าปรกติถึงสามส่วน ย่อมสร้างความเคลือบแคลงแก่ท้องคลังหลวง หาใช่เรื่องที่จะตัดสินใจได้โดยพลการไม่พ่ะย่ะค่ะ" อัครเสนาบดีเฒ่าก้าวออกมาประสานมือกล่าวด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง แม้จะหวาดหวั่นต่อบารมีของท่านอ๋องเพียงใด แต่ด้วยอำนาจเบื้องหลังที่ค้ำคออยู่ ทำให้เขาจำต้องกัดฟันสู้ ไป๋ลี่หลินยกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ เพื่อซ่อนรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปาก นางรู้ดีว่านี่คือเกมการเมืองที่ถูกจัดฉากขึ้นเพื่อบีบให้มู่หรงจวิ้นจนมุมเรื่องเสบียง ทว่า... พวกเขากลับประเมินสตรีผู้นี้ต่ำเกินไป "ท่านอัครเสนาบดีกล่าวหาว่ากองทัพเบิกงบสูงเกินควร ช่างน่าขันสิ้นดี" สุ้มเสียงหวานกังวานทว่าเฉียบคมดุจน้ำค้างแข็งดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบ ไป๋ลี่หลินวางถ้วยชาลงบนโต๊ะเสียงดัง *กริ๊ก* เบาๆ แต่กลับดึงดูดสายตาทุกคู่ในท้องพระโรงให้หันมามองนางเป็นตาเดียว "ท่านทราบหรือไม่ว่า ในฤดูหนาวปีนี้ ดินแดนประจิมเผชิญกับพายุหิมะที่รุนแรงที่สุดในรอบสามทศวรรษ เส้นทางลำเลียงเสบียงถูกตัดขาด ม้าศึกและทหารหาญนับแสนชีวิตต้องยืนหยัดปกป้องราชบัลลังก์อยู่บนแนวหน้าด้วยความหนาวเหน็บ หากไม่มีงบประมาณส่วนเกินนี้เพื่อจัดหาเสื้อกันหนาวและเวชภัณฑ์ ทหารที่เลือดสาดรดแผ่นดินเพื่อพวกท่าน คงต้องล้มตายด้วยโรคภัยก่อนจะได้รบกับข้าศึกเสียด้วยซ้ำ หรือว่า... ท่านอัครเสนาบดีปรารถนาให้ทหารเหล่านั้นแปรพักตร์เพราะความอดอยากกันแน่?" วาจาเฉียบคมดั่งคมดาบที่อาบยาพิษพุ่งตรงเข้าเสียบแทงใจดำของกลุ่มขุนนางกังฉินจนหน้าซีดเผือด อัครเสนาบดีเฒ่าถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่ชี้มือสั่นเทามาทางนาง "เจ้า... เจ้าเป็นเพียงสตรีในเรือนหลัง กล้าดีอย่างไรมาต่อปากต่อคำในที่ประชุมราชสำนัก!" "สตรีในเรือนหลังหรือ?" มู่หรงจวิ้นแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงเนตรสีนิลวาวโรจน์ด้วยความดุร้าย ทรงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนขุนนางทั้งห้องต้องผถอยก้นหนีโดยสัญชาตญาณ พระองค์ก้าวพระบาทเข้ามาประทับยืนเคียงข้างร่างเพรียวบางของไป๋ลี่หลินอย่างเปิดเผย พระหัตถ์หนาเอื้อมไปแตะพับปกเสื้อคลุมของนางให้เข้าที่อย่างทะนุถนอม ท่าทีอ่อนโยนที่ขัดแย้งกับแววตาดุร้ายคู่นั้นทำเอาทุกคนในที่นั้นอ้าปากค้าง "ฮูหยินเอกของเปิ่นหวางผู้นี้ มีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจทุกเรื่องที่เกี่ยวกับกองทัพประจิมเท่าเทียมกับเปิ่นหวาง ผู้ใดกล้ากล่าววาจาดูหมิ่นนางแม้แต่ครึ่งคำ..." มู่หรงจวิ้นกวาดสายตาดุจพญาอินทรีย์มองขุนนางทุกคน น้ำเสียงทรงอำนาจกดต่ำจนน่าขนลุก "เปิ่นหวางจะสั่งให้คนผู้นั้นไปรายงานตัวกับยมบาล ณ ชายแดนอย่างไร้หัว!" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมท้องพระโรงทันที ไม่มีใครกล้าหายใจแรง แม้แต่อัครเสนาบดีเฒ่ายังต้องคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว การแสดงออกถึงความปกป้องอย่างออกนอกหน้าของท่านอ๋องผู้เยือกเย็นและไร้หัวใจ ย่อมหมายความว่าไป๋ลี่หลินมิใช่เพียงแค่ภรรยาแต่งเข้า แต่คือนางพญาผู้กุมหัวใจและอำนาจที่แท้จริงของบูรพทิศ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด ขันทีเฒ่าหน้าพระพักตร์คนสนิทก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบซีดเผือก มือสั่นเทาถือราชโองการลับฉบับหนึ่งม้วนแน่น "ท่านอ๋อง... ฝ่าบาททรงมีพระราชโองการด่วนที่สุดพ่ะย่ะค่ะ!" มู่หรงจวิ้นรับราชโองการมาด้วยใบหน้าไร้คลื่นอารมณ์ ทว่าเมื่อกางออกและกวาดสายตาอ่านข้อความด้านในเพียงชั่วพริบตา ดวงเนตรคู่นั้นก็หรี่แคบลง รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจนไป๋ลี่หลินต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสังหรณ์ใจ "มีสิ่งใดหรือเพคะ?" นางเอ่ยถามเสียงเบา มู่หรงจวิ้นหันมามองสตรีข้างกาย ชั่วแวบหนึ่งในแววตาคู่นั้นมีความซับซ้อนที่ยากจะหยั่งถึง ก่อนที่พระองค์จะตรึงสายตานิ่งค้างแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของไป๋ลี่หลินเย็นเฉียบ "ฮ่องเต้มีรับสั่ง... ให้ปลดเจ้าออกจากตำแหน่งฮูหยินเอก และแต่งตั้งองค์หญิงต่าง部落ให้มาอภิเษกแทนที่ในอีกสามวันข้างหน้า" ขอขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งใจให้ตัวละครมาด้วยกันเสมอนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ พงศาวดารมีชีวิต