เศษซากของปูนปลาสเตอร์และคราบเขม่าสีดำที่ยังคงกรุ่นไอความร้อน คือเครื่องยืนยันชั้นดีว่า เหตุการณ์ระเบิดชนิดถอนรากถอนโคนเมื่อวานนี้ไม่ใช่ความฝัน
กลิ่นอายของมานาที่แตกสลายยังคงลอยเค្វ้งอยู่ในบรรยากาศ เจือจางด้วยกลิ่นฉุนของดินประสิวเวทมนตร์ เซนก้มลงมองตำราเรียนคณิตเวทเล่มหนาในมือ นิ้วเรียวยาวใต้ถุงมือหนังสีดำกำลังกวาดไล่ตามตัวเลขเรขาคณิตที่ลอยวนเวียนอยู่กลางอากาศอย่างไร้เสียง สำหรับคนทั่วไป มันเป็นเพียงกลุ่มแสงเรืองรองที่น่าปวดหัว แต่สำหรับสายตาหลังกรอบแว่นทรงเหลี่ยมของเขา โครงสร้างเหล่านั้นคือสมการอนุพันธ์อันดับที่ห้าที่กำลังคำนวณอัตราการขยายตัวของพลังงานอย่างแม่นยำถึงทศนิยมตำแหน่งที่แปด
"นายกำลังทำอะไรอยู่น่ะ เซน?"
น้ำเสียงใสกระจ่างแต่แฝงความซุกซนดังขึ้นเหนือหัว ก่อนที่ร่างระหงในชุดเครื่องแบบนักเรียนเวทมนตร์สีครามตัดทองจะทิ้งตัวลงนั่งบนขอบโต๊ะไม้เนื้อแข็งอย่างถือวิสาสะ ลีร่า เทพธิดาแห่งความวุ่นวายประจำชั้นปีที่สอง เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเข้มยาวสลวยและนัยน์ตากลมโตที่เปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเซนต้องเอนตัวถอยหลังเล็กน้อย
"ผมกำลังคำนวณความเสียหายที่พวกเธอเกือบทำให้ตึกเรียนถล่มลงมาเมื่อวานต่างหากครับ ลีร่า" เซนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย สายตายังไม่ละจากตัวเลขสีฟ้าที่ลอยอยู่ "และถ้าหน่วยความจำของผมไม่ผิดเพี้ยน ต้นเหตุของรอยไหม้รูปดาวห้าแฉกบนเพดานนั้น ก็มาจากคาถาเสริมพลังธาตุไฟที่ผิดเพี้ยนไปสามจุดสิบสี่เปอร์เซ็นต์ของคุณ"
ลีร่าหัวเราะคิกคักออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน เธอไม่ได้โกรธเคืองที่ถูกจับได้ไล่ทัน ตรงกันข้าม นัยน์ตาคู่นั้นกลับประกายแสงระยิบระยับด้วยความทึ่งที่ปิดไม่มิด ตั้งแต่เหตุการณ์ห้องเรียนระเบิดครั้งใหญ่ที่เซนสามารถใช้เพียงนิ้วเดียวดีดโครงสร้างมานาสลายแรงระเบิดให้กลายเป็นแค่กลุ่มควันพวยพุ่งได้อย่างแนบเนียน ชื่อของเด็กหนุ่มผู้เงียบขรึมคนนี้ก็กลายเป็นหัวข้อสนทนาอันดับหนึ่งในหมู่ทายาทตระกูลขุนนางเวท
"แหม นายเนี่ยตาไวเป็นสับปะรดเลยนะ" ลีร่าเอียงคอเล็กน้อย เส้นผมสีน้ำเงินไหวตามจังหวะการเคลื่อนไหว "ตอนที่อาจารย์มอร์กอสประกาศว่าห้องเรียนเสียหายหนักเพราะคาถาผิดพลาด ทุกคนคิดว่าเป็นเพราะฉันร่ายเวทผิดคาด แต่มีแต่นายคนเดียวที่รู้ว่า... ฉันจงใจสลับขั้วตัวเลขในวงเวทต่างหากล่ะ"
เซนชะงักมือที่กำลังเขียนสมการ ปากกาขนนกในมือหยุดนิ่ง เขาดันแว่นตาขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองหญิงสาวข้างกายด้วยแววตาที่ลึกซึ้งขึ้น "การสลับขั้วตัวเลขในวงเวทระดับกลาง หากปราศจากการคำนวณแรงตึงผิวของมานา จะทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ที่รุนแรงถึงขั้นเผาผลาญวงจรเวทในร่างกายของคุณทิ้งได้ทันที... คุณทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกันครับ"
ลีร่าหุบยิ้มลงชั่วขณะ แววตาร่าเริงเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความจริงจังที่น่าประหลาดใจ เธอกวาดสายตามองรอบห้องเรียนที่ว่างเปล่า ก่อนจะโน้มตัวกระซิบด้วยเสียงแผ่วเบา
"เพราะฉันต้องการทดสอบอะไรบางอย่าง... และนายก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วไง ว่านายมองเห็น 'ภาษาที่แท้จริง' ของโลกใบนี้"
บรรยากาศรอบตัวราวกับลดอุณหภูมิลงชั่วขณะ เสียงฝีเท้าของนักเรียนคนอื่นที่เดินผ่านไปมานอกห้องราวกับอยู่ไกลออกไป เซนหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองเริ่มประมวลผลคำพูดและท่าทีของหญิงสาวตรงหน้า ทายาทตระกูลจอมเวทผู้สูงศักดิ์ผู้ไม่เคยเกรงกลัวกฎระเบียบใดๆ เหตุไฉนจึงมาสนใจเด็กหนุ่มทุนการศึกษาผู้ไร้เส้นสายอย่างเขา
ในขณะที่บทสนทนากำลังดำเนินไปสู่จุดที่น่าค้นหา ประตูห้องเรียนไม้สักบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท แรงลมกระโชกแรงพัดเอาฝุ่นละอองฟุ้งกระจายไปทั่ว
เงาร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทของศาสตราจารย์มอร์กอสปรากฏขึ้นที่กรอบประตู สีหน้าของอาจารย์ผู้ดูแลหอสมุดต้องห้ามเคร่งเครียดจนเป็นเส้นตรง นัยน์ตาคมกริบใต้ฮู้ดจับจ้องตรงมาที่โต๊ะของเซนและลีร่าทันทีราวกับเหยี่ยวที่พบเหยื่อ
"พวกเธอสองคน... มาทำอะไรกันลับๆ ล่อๆ ที่นี่" น้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น บรรยากาศในห้องอึดอัดขึ้นถนัดตา "โดยเฉพาะเธอ... เซน การที่เธอรอดพ้นจากบทลงโทษเมื่อวาน ไม่ได้หมายความว่าเธอกำลังได้รับความคุ้มครองจากสภานะ"
เซนลุกขึ้นยืนช้าๆ อย่างสุภาพ เขาส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปากเพื่อกลบเกลื่อนความตึงเครียด ขณะที่ลีร่าขยับตัวยืนขึ้นบังหน้าเซนไว้ครึ่งหนึ่งอย่างปกป้องโดยสัญชาตญาณ
ทว่า ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยคำพูดใดออกมา เสียงเตือนโลหะแหลมสูงอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของเซน พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นกลางอากาศในระดับสายตา—
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบรหัสผ่านลับระดับ SSS จากหอสมุดต้องห้าม กำลังเชื่อมต่อกับโครงสร้างมานาของเป้าหมาย...]
[คำเตือน: วัตถุแปลกปลอมกำลังเข้าสู่พื้นที่เขตหวงห้ามชั้นที่ 4 แหล่งพลังงานที่ไม่รู้จักเริ่มปลดปล่อย!]
[เงื่อนไขการหลบหนีถูกยกเลิก: โปรดเตรียมรับมือกับการเผชิญหน้ากับ "ผู้พืทักษ์โบราณ" ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ณ บัดนี้]
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับตรรกะเวทมนตร์ของเซนนะครับ
เซียนคณิตเวทกับเพื่อนร่วมชั้นตัวแสบในวิหารลอยฟ้า•ตอนที่ 3
ตัวแสบปรากฏตัว
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนคณิตเวทกับเพื่อนร่วมชั้นตัวแสบในวิหารลอยฟ้า นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!