สัญชาตญาณดิบ

“ถ้าเธอคิดว่าความใสซื่อจะใช้เป็นเกราะป้องกันตัวได้... รินรดา เธอคงประเมินค่าของตัวเองต่ำเกินไป” เสียงทุ้มต่ำที่กร้าวไปด้วยอำนาจดังก้องอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบเชียบ คีรินกระชากข้อมือบางของหญิงสาวจนร่างของเธอถลาเข้ามาปะทะกับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ภายในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบราคาแพงผสมกับกลิ่นกายเย็นเยือกของมาเฟียหนุ่ม รินรดาตัวสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความหนาว แต่เป็นเพราะแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากชายตรงหน้า “ปล่อยฉัน... คุณคีริน ฉันแค่มาทวงถามเรื่องหนี้สินของครอบครัว ไม่ได้มาเพื่อ...” “ไม่ได้มาเพื่อปรนเปรอฉันงั้นหรือ?” เขาเค้นเสียงหัวร่อในลำคอ แววตาคมกริบดุจหมาป่าจับจ้องมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือดด้วยความกระหาย “ในโลกของฉัน ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ รินรดา กฎของคาสิโนไม่ได้เขียนด้วยกระดาษ แต่เขียนด้วยหยาดเหงื่อและเลือด... หรือถ้าเธอไม่มีเงินจ่าย ฉันก็ยินดีจะรับ ‘ดอกเบี้ย’ เป็นอย่างอื่น” มือหนาหยาบกร้านจากการผ่านโลกมาอย่างโชกโชนเลื่อนขึ้นไปบีบปลายคางมน บังคับให้เธอเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสที่จาบจ้วง รินรดารู้สึกเหมือนลมหายใจถูกพรากไปเมื่อคีรินโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนริมฝีปากแทบจะแตะกัน ความเถื่อนดิบในแววตาของเขาไม่ได้ซ่อนเร้นอีกต่อไป มันเปิดเปลือยทุกแรงปรารถนาที่เขาพยายามกดทับเอาไว้มาตลอดหลายวันที่เธอเข้ามาป้วนเปี้ยนในอาณาจักรแห่งนี้ “คุณมันคนป่าเถื่อน...” เธอพึมพำ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความโกรธปนอับอาย “เถื่อนงั้นหรือ?” คีรินเลิกคิ้วข้างหนึ่ง ก่อนจะกระชากร่างบางให้หมุนตัวไปติดกับขอบโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แรงปะทะทำให้เอกสารบนโต๊ะกระจัดกระจาย เขาใช้แขนข้างหนึ่งกักร่างเธอไว้ในอาณัติ ส่วนมืออีกข้างเลื่อนลงไปตามส่วนโค้งเว้าของแผ่นหลัง สัมผัสของเขาเร่าร้อนราวกับเหล็กเผาไฟ “คนอย่างเธอต้องเจอแบบนี้ต่างหาก ถึงจะเรียกว่าป่าเถื่อนของจริง” ไม่รอช้า คีรินก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอิ่มอย่างหิวกระหาย รสจูบของเขาไม่ใช่การทนุถนอม แต่เป็นการประกาศศักดาและตีตราจอง รินรดาพยายามดิ้นรนขัดขืน มือบางทุบตีลงบนบ่ากว้างเพื่อหาทางรอด ทว่านั่นกลับยิ่งเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวชายหนุ่มให้พลุ่งพล่าน เขาใช้ความเหนือกว่าทางสรีระ กดร่างของเธอให้จมลงกับขอบโต๊ะ ก่อนจะเปลี่ยนจากการจูบเป็นการขบเม้มซอกคอขาวเนียนจนเกิดรอยแดงจางๆ “อย่า... อย่าทำแบบนี้” เสียงของเธอขาดห้วง เมื่อมือหนาเลิกกระโปรงตัวสวยขึ้นสูงจนถึงโคนขา สัมผัสหยาบโลนที่ปลายนิ้วไล้ไปตามผิวเนียนละเอียดทำให้รินรดาเผลอหลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างลืมตัว คีรินชะงักเล็กน้อย ก่อนจะช้อนสายตามองเธอด้วยความพอใจ “ร่างกายเธอมันซื่อสัตย์กว่าปากเยอะ รินรดา... รู้ไหมว่าฉันอดกลั้นมานานแค่ไหนกว่าจะได้ลิ้มรสความหวานที่มันพยศขนาดนี้” เขากระชากชุดเดรสตัวบางจนกระดุมกระเด็นหลุดออกไปทีละเม็ด เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจ สัมผัสของเขาเปลี่ยนจากความรุนแรงเป็นความเร่าร้อนที่แทรกซึมไปทุกอณูผิว ความเจ็บแปลบจากการโดนบีบเค้นสลับกับสัมผัสอ่อนโยนที่แฝงความร้ายกาจทำเอาหญิงสาวมึนหัวจนแทบยืนไม่อยู่ เขาไม่ได้ให้เวลาเธอตั้งตัว ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาจนแนบชิดไปทุกสัดส่วน ความเป็นชายที่แข็งขืนผ่านเนื้อผ้าแนบสนิทเข้ากับหน้าท้องแบนราบ ทำให้เธอยิ่งตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่การข่มขู่ แต่มันคือการครอบครองที่ไร้ทางหนี ในจังหวะที่เขากำลังจะรุกล้ำลึกซึ้งกว่าเดิม เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย! “นายครับ... เมฆามันส่งคนมาป่วนที่หน้าทางเข้าคาสิโน มันบอกว่าถ้าไม่คืนคนของมันให้ภายในห้านาที ที่นี่จะเป็นจุณ” คีรินหยุดกึก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยแรงอารมณ์ที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ดวงตาคมดุจเหยี่ยวตวัดมองไปทางประตูด้วยความอาฆาต เขาถอยห่างจากรินรดาเพียงเล็กน้อย แต่ยังคงใช้มือยึดกุมสะโพกมนไว้แน่น ราวกับจะบอกว่าเธอไม่มีวันหลุดไปจากเงื้อมมือของเขาได้ เขาก้มลงมากระซิบข้างหูของรินรดาที่กำลังสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว “วันนี้เธอโชคดีที่หมาข้างนอกมันเห่ากวนใจ... แต่อย่าดีใจไป เพราะเมื่อไหร่ที่ฉันกำจัดพวกมันเสร็จ คนที่จะต้องชดใช้ความซ่าของเธอ... คือทั้งคืนที่เหลืออยู่” คีรินละมือจากเธอด้วยความเสียดาย ก่อนจะหยิบปืนพกข้างโต๊ะขึ้นมาตรวจสอบความพร้อม เขาเดินก้าวฉับๆ ไปที่ประตูโดยไม่หันกลับมามอง แต่ก่อนจะพ้นห้อง เขาหยุดชะงักแล้วหันมาสั่งเสียงเหี้ยม “อยู่นิ่งๆ ในห้องนี้ อย่าให้ฉันกลับมาแล้วไม่เจอเธอ... ไม่อย่างนั้นฉันจะล่าเธอให้ทั่วคาสิโน ไม่ว่าจะซ่อนอยู่ที่ไหนก็ตาม” เสียงประตูปิดลงดังปัง ทิ้งให้รินรดานั่งทรุดลงบนพื้นห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวจนแทบระเบิด แต่ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบเข้าปกคลุม เธอกลับเหลือบไปเห็นบางอย่างที่ตกอยู่ใต้โต๊ะทำงานของเขา... มันเป็นแฟ้มเอกสารสีดำที่มีชื่อของ ‘ครอบครัวเธอ’ ประทับตราสีแดงฉานว่า ‘เป้าหมายทำลายล้าง’ และเมื่อเธอหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่าน ดวงตาก็เบิกโพลงด้วยความตกตะลึง เพราะเอกสารแผ่นสุดท้ายไม่ใช่หนี้สิน แต่มันคือรูปถ่ายของเธอ... ที่ถูกแอบถ่ายมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา! เขาไม่ได้แค่ต้องการเงิน... เขาต้องการอะไรกันแน่? ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาและเงื่อนงำไปกับนิยายเรื่องนี้นะครับ - ธานินทร์แดนเถื่อน -