คืนแรกที่เร่าร้อน

"สัญญาหนี้ฉบับนี้ไม่ได้ระบุให้คุณเป็นเจ้าของชีวิตผม แต่ถ้าคุณคิดจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อยืดเวลาให้ครอบครัว ก็จงจำไว้ว่า... ของที่ราคาแพงที่สุด มักมาพร้อมกับเงื่อนไขที่โหดร้ายที่สุดเสมอ" คีรินกระซิบเสียงต่ำพร่าอยู่ชิดใบหูของรินรดา ลมหายใจอุ่นร้อนของเขารดรินลงบนผิวเนื้อที่สั่นสะท้านภายใต้ชุดผ้าไหมเนื้อบางเบาที่เขาเป็นคนเลือกให้เอง มือหนาแกร่งดั่งคีมเหล็กบีบข้อมือเล็กไว้แน่น ตรึงร่างของเธอให้แนบชิดกับอกกว้างที่เต้นเป็นจังหวะหนักหน่วงดุดันภายในห้องสวีทเพนต์เฮาส์ที่มองเห็นวิวคาสิโนเบื้องล่างเป็นเพียงแสงสีที่ไร้ความหมาย "ฉัน... ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" รินรดากลั้นใจตอบ เสียงของเธอสั่นเครือแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่เขายิ่งมองยิ่งรู้สึกขัดตาและอยากจะทำลายให้สิ้นซาก คีรินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มันเป็นเสียงของนักล่าที่มองเห็นเหยื่อกำลังเดินเข้ากรงด้วยความสมัครใจ เขาช้อนตัวเธอขึ้นด้วยวงแขนที่ทรงพลังเพียงข้างเดียว ก่อนจะพาเธอไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าแพรสีเลือดนก ราวกับแท่นบูชาแห่งพันธสัญญาเลือด เขาทิ้งร่างบางลงบนฟูกนุ่มช้าๆ ก่อนจะทาบทับลงมา กลิ่นกายบุรุษเพศที่อบอวลด้วยกลิ่นยาสูบจางๆ และความหรูหราของน้ำหอมราคาแพงทำเอารินรดาแทบจะขาดใจ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวของคีรินสำรวจทุกตารางนิ้วบนใบหน้าของเธอ ราวกับกำลังประเมินสมบัติชิ้นงามที่เขากำลังจะครอบครองอย่างเป็นทางการ "จำไว้รินรดา... คืนนี้ไม่มีคำว่าปรานี เพราะหลักประกันที่ผมถืออยู่ มันคือร่างกายและวิญญาณของคุณทั้งหมด" นิ้วเรียวยาวของเขาไล้ไปตามแนวไหปลาร้า เผยให้เห็นผิวขาวจัดที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อจากการสัมผัส รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น เธอกลั้นเสียงสะอื้นที่จุกอยู่ในอก ยอมจำนนต่ออำนาจมืดที่บีบคั้นอยู่เบื้องหน้า เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความรัก แต่มันคือการแลกเปลี่ยน... การแลกเปลี่ยนที่เธอต้องจ่ายด้วยราคาที่แพงที่สุดในชีวิต คีรินไม่ปล่อยให้เธอมีเวลาได้เตรียมใจ เขาโน้มตัวลงบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนและหิวกระหาย จูบของเขาเปรียบเสมือนไฟป่าที่ลุกลามแผดเผาความรู้สึกนึกคิดทั้งหมดให้กลายเป็นจุณ รินรดาหลับตาแน่น พยายามต้านทานแรงปรารถนาที่ตีตื้นขึ้นมาจากส่วนลึกของร่างกาย แต่ดูเหมือนว่าทุกสัมผัสของเขาจะถูกออกแบบมาเพื่อทำลายปราการศักดิ์ศรีของเธอลงจนหมดสิ้น มือหนาเลิกอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของเธอออกอย่างไร้ความปรานี เผยให้เห็นความบริสุทธิ์ที่สั่นสะท้านภายใต้อาณัติของเขา คีรินชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้เห็นความงามที่ตรงหน้า ดวงตาเข้มขึ้นด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนยากจะควบคุม เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษในยามที่ต้องการสิ่งใด และค่ำคืนนี้... เขาต้องการทุกอย่างจากเธอ "สวยเหลือเกิน... สวยจนผมอยากจะขังคุณไว้ที่นี่ตลอดไป ไม่ให้ใครหน้าไหนได้เห็นอีก" เสียงกระซิบข้างหูของเขาเต็มไปด้วยคำประกาศยึดครอง ร่างกายของเขาสอดประสานเข้ากับเธออย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน เสียงลมหายใจหอบกระเส่าดังระงมไปทั่วห้องที่เงียบสงัด ความเจ็บปวดจากการรุกรานในครั้งแรกสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ แต่ทว่าท่ามกลางความเจ็บปวดนั้น กลับมีความรู้สึกแปลกประหลาดที่แทรกซึมเข้ามา... ความรู้สึกที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเธอกำลังโหยหาการยอมจำนนต่อเขาสิ้นเชิง คีรินขยับกายเป็นจังหวะที่หนักแน่น เร่งเร้าและดุดัน ราวกับจะย้ำเตือนให้เธอจดจำว่าใครคือเจ้าของชีวิตของเธอคนนี้ ทุกครั้งที่ร่างสูงเคลื่อนไหว สติสัมปชัญญะของรินรดาก็เริ่มพร่าเลือน เธอหลงใหลในกลิ่นอายอันตรายของเขา เผลอโอบกอดแผ่นหลังกว้างนั้นไว้แน่นจนเล็บจิกเข้ากับเนื้อผิวของเขาเป็นการตอบรับ "รินรดา... บอกผม... ว่าคุณเป็นของใคร" เขากระซิบถามท่ามกลางแรงอารมณ์ที่ใกล้แตะจุดสูงสุด "เป็นของคุณ... ฉันเป็นของคุณ... คีริน" เสียงหวานที่แหบพร่าหลุดออกมาจากริมฝีปากที่บวมเจ่อด้วยแรงจูบ ในวินาทีที่ความปรารถนาทั้งสองหลอมรวมกันจนถึงจุดที่ไม่อาจถอยหลังกลับไปได้อีกนั้น ความเงียบงันในห้องก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังอยู่หน้าประตูห้องสวีท คีรินหยุดกึก ดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยแรงสวาทแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันในทันที เขาผละจากร่างบางเพียงเล็กน้อย ก่อนจะมองไปยังบานประตูด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยฆาตจิต "คุณคีรินครับ... เมฆามันส่งคนมาดักรออยู่หน้าโรงแรม และมันกำชับว่า 'ของขวัญ' ในห้องนี้ มันขอเป็นคนรับด้วยตัวเอง" เสียงลูกน้องคนสนิทดังลอดผ่านประตูเข้ามา ทำให้ร่างของรินรดาชาวาบไปทั้งตัว เธอรู้ดีว่าความสงบสุขชั่วคราวได้สิ้นสุดลงแล้ว และเกมนี้มันไม่ใช่แค่เรื่องของเธอกับคีรินอีกต่อไป แต่มันคือการปะทะกันของมาเฟียสองขั้วอำนาจที่มีเธอเป็นเดิมพันชีวิต คีรินแสยะยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเลือดในทันที เขาหยิบปืนที่วางไว้ข้างเตียงขึ้นมาแนบชิดกับข้างกาย ก่อนจะก้มลงกระซิบที่ข้างหูรินรดาด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาขนลุกซู่อีกครั้ง "ดูเหมือนจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาขัดจังหวะเรานะที่รัก... แต่ไม่ต้องห่วง เพราะต่อให้ศัตรูจะบุกมาถึงหน้าห้องนี้ ผมก็ไม่มีวันปล่อยให้ 'หลักประกัน' ชิ้นนี้หลุดมือไปได้... ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตของไอ้เมฆาก็ตาม" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาและเงื่อนงำไปกับนิยายเรื่องนี้นะครับ - ธานินทร์แดนเถื่อน -