วันเวลาที่แปรผัน

“นี่คือสิ่งที่เธอตอบแทนความไว้ใจของฉันงั้นรินรดา?” คำถามนั้นกรีดผ่านความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาสูบราคาแพงและไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ คีรินยืนตระหง่านอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อจับจ้องร่างบางที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า เขาไม่ได้ตะคอก แต่ความเย็นชาในน้ำเสียงนั้นกลับบาดลึกยิ่งกว่าคมมีด รินรดากำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าเนื้อจนรู้สึกถึงความเจ็บปวด เธอพยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของความกล้าเพื่อสบตากับชายหนุ่มผู้เป็นดั่งเจ้าชีวิต “ถ้าคุณมองว่าการปกป้องครอบครัวตัวเองคือการทรยศ... ฉันก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวค่ะ... คีริน” “อย่าเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแบบนั้น ถ้าเธอไม่ได้คิดจะวางแผนร้ายให้ฉันตายใจ” คีรินเดินอ้อมโต๊ะเข้ามาหาอย่างเชื่องช้า ความกดดันแผ่ออกจากร่างกายกำยำจนรินรดารู้สึกเหมือนถูกต้อนเข้ามุมห้อง ทันใดนั้นเอง ชายหนุ่มที่เคยดุดันกลับเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหัน เขาไม่ใช้กำลังบังคับอย่างที่เคยทำ แต่กลับโน้มใบหน้าลงมาซบที่ซอกคอของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวเนื้อจนรินรดาขนลุกซู่ แขนแกร่งตวัดโอบรอบเอวบางไว้แน่น ราวกับจะกักขังเธอไว้ในอ้อมกอดนี้ตลอดกาล “คุณ... คุณทำอะไรน่ะคีริน” รินรดาครางเสียงแผ่ว ความแข็งกร้าวที่เขาเคยแสดงออกมลายหายไป เหลือเพียงความเอาแต่ใจที่น่าประหลาดใจ “ฉันเหนื่อย” คีรินพึมพำเสียงพร่ามัว ซุกหน้าลงกับไหล่บางอย่างอ่อนแรง “เหนื่อยที่ต้องคอยระแวงคนทั้งโลก... เหนื่อยที่ต้องคอยจับผิดเธอ ทั้งที่ใจจริง... ฉันแค่อยากเชื่อว่าเธอเป็นของฉันคนเดียว” รินรดานิ่งงันไป ความรู้สึกขัดแย้งตีรวนอยู่ในอก มาเฟียผู้ไร้ความปรานีคนนี้กำลังอ้อนเธออย่างนั้นหรือ? มือบางค่อยๆ ยกขึ้นแตะกลุ่มผมหนาของเขาอย่างไม่มั่นใจ ก่อนจะลูบไล้เบาๆ เป็นการปลอบประโลมโดยสัญชาตญาณ “ถ้าคุณเชื่อฉัน... คุณก็จะไม่ต้องเหนื่อยแบบนี้” คีรินเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาสีเข้มที่เคยดุดันบัดนี้กลับฉายแววโหยหาอย่างเปิดเผย เขาโน้มลงมาประทับจูบที่ข้างขมับ ไล่ลงมายังแก้มเนียน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ริมฝีปากบาง รสจูบในครานี้ไม่ได้ดุดันเหมือนทุกครั้ง แต่มันเต็มไปด้วยความโหยหาและแรงปรารถนาที่ถูกกดทับเอาไว้ รินรดาหลับตาพริ้ม ยอมปล่อยให้เขารุกล้ำเข้ามาอย่างจำนน สัมผัสของเขาเปลี่ยนจากการจูบเป็นการขบเม้มริมฝีปากล่างอย่างแผ่วเบา เรียวลิ้นร้อนลากผ่านไปตามแนวกราม ก่อนจะกระซิบที่ข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ “ถ้าเธอทรยศฉันอีกครั้ง... ฉันคงต้องขังเธอไว้ในกรงทองแห่งนี้ตลอดไปโดยไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน... เธอเข้าใจใช่ไหมรินรดา?” มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าภายใต้ชุดเดรสผ้าไหมบางเบา นิ้วมือที่เคยเหนี่ยวไกปืนอย่างแม่นยำบัดนี้กลับปรนเปรอร่างบางอย่างอ่อนโยนจนเธอแทบยืนไม่อยู่ รินรดาแอ่นกายรับสัมผัส มือไม้สั่นเทาจิกเข้าที่ไหล่กว้างของเขาเพื่อทรงตัว ความปรารถนาเริ่มตีตื้นขึ้นมาแทนที่ความหวาดกลัว คีรินอุ้มร่างบางขึ้นในวงแขนแกร่งโดยไม่ละจากริมฝีปาก เขาพาร่างระหงไปยังโซฟาตัวยาวกลางห้อง สัมผัสที่เปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความร้อนแรงทำเอาอากาศในห้องแทบจะลุกเป็นไฟ แรงอารมณ์ของเขาสะท้อนผ่านทุกการเคลื่อนไหวที่เน้นย้ำความเป็นเจ้าของ เขาจูบซับไปทั่วลำคอระหง ทิ้งรอยรักสีจางไว้เป็นเครื่องหมายการค้าว่าผู้หญิงคนนี้เป็นสมบัติของใคร “มองฉัน... มองแค่ฉันคนเดียว” เสียงคำรามแผ่วต่ำในลำคอของคีรินก้องอยู่ในโสตประสาทของรินรดา เธอมองเห็นความมืดมิดและแสงสว่างในดวงตาของเขาที่กำลังหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางไฟปรารถนาที่พุ่งพล่าน กิจกรรมแห่งความสัมพันธ์ดำเนินไปอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้ง ทุกสัมผัสคือการเรียกร้องความมั่นใจ ทุกจังหวะคือการประกาศอาณาเขตเหนือร่างกายของกันและกัน รินรดาปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดผ่านเสียงครางหวานหู ขณะที่คีรินเองก็ดูเหมือนจะยอมจำนนต่ออิทธิพลของเธออย่างสิ้นเชิง เขาไม่ได้เป็นเพียงมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ในตอนนี้ แต่เป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเสพสุขในความรักที่เปราะบางแต่ทรงพลัง ท่ามกลางความเงียบหลังพายุอารมณ์สงบลง คีรินยังคงกอดรัดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ลมหายใจที่ยังหอบถี่เริ่มกลับมาเป็นปกติ เขากระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อารมณ์ของเธอต้องสั่นไหวอีกครั้ง “เมฆาเริ่มขยับตัวแล้ว รินรดา... มันรู้เรื่องที่เธอแอบติดต่อกับฝั่งนั้นแล้วนะ” รินรดาเบิกตากว้าง ความหนาวเหน็บแล่นปราดเข้าสู่หัวใจทันที “คุณว่าอะไรนะ? ฉันไม่เคย...” “ฉันรู้ว่าไม่ใช่ฝีมือเธอ” คีรินขัดขึ้น แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบอีกครั้ง “แต่ตอนนี้... คนที่เธอไว้ใจที่สุดในกลุ่มของเธอกำลังเดินเข้ามาหาเราในคาสิโนพร้อมกับปืนที่บรรจุกระสุนเต็มแม็ก... เพื่อจะจบทุกอย่างที่นี่” ประตูห้องทำงานถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของชายชุดดำที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าที่รินรดาคุ้นเคยเป็นอย่างดี... เธอถึงกับหน้าถอดสีเมื่อเห็นว่าใครคือคนทรยศตัวจริงที่ยืนอยู่ตรงนั้น ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเส้นทางรักที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมนี้ด้วยกันครับ ธานินทร์แดนเถื่อน