กลิ่นซิการ์ราคาแพงผสมกับกลิ่นกายดิบเถื่อนที่คุ้นเคยอบอวลอยู่ในห้องทำงานกว้างขวาง รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ มือของเธอสั่นเทาขณะกำชายกระโปรงแน่น สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของคีรินจ้องมองเธอผ่านแสงสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะ เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรู เคาะนิ้วเป็นจังหวะเชื่องช้า... จังหวะที่บีบคั้นหัวใจคนมองจนแทบหยุดเต้น
“คนของฉันรายงานว่าเธอพยายามจะติดต่อเมฆา”
น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนน่าขนลุก คีรินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดราคาแพงย่างสามขุมเข้ามาใกล้ เธอถอยหลังจนแผ่นหลังปะทะกับตู้หนังสือชั้นดี
“ฉันไม่ได้ทำ... ฉันแค่...”
“แค่สิ่งที่เธอคิดว่ามันจะช่วยให้ตัวเองรอดพ้นจากพันธนาการของฉันงั้นหรือ?”
คีรินเอื้อมมือหนาไปกระชากข้อมือบางของเธออย่างรุนแรงจนร่างเล็กปลิวมาปะทะกับอกแกร่ง กลิ่นกายบุรุษเพศที่ร้อนผ่าวทำเอาลมหายใจของรินรดาสะดุดกึก เธอเงยหน้าสบตากับดวงตาที่วาวโรจน์ไปด้วยโทสะทว่าแฝงไว้ด้วยความหิวกระหายที่ยากจะปิดบัง
“อย่าคิดจะเล่นเกมกับฉัน รินรดา เกมของเธอมันเด็กเกินไปสำหรับมาเฟียอย่างฉัน”
“คุณมันก็แค่คนเผด็จการ คีริน! คุณกักขังฉันไว้เหมือนสัตว์เลี้ยง... คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่!” เธอตวาดกลับด้วยความอัดอั้น น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้เริ่มคลอเบ้า
คีรินกระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ดูน่ากลัวและเย้ายวนในคราเดียวกัน เขาใช้มืออีกข้างเชยคางมนของเธอขึ้น บังคับให้เธอต้องรับสัมผัสจากสายตาที่ไล่สำรวจใบหน้าของเธอราวกับจะกลืนกิน
“ฉันต้องการ ‘ความเชื่อฟัง’ และ ‘ร่างกาย’ ของเธอ” เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบข้างใบหูจนลมหายใจร้อนๆ ทำเอาผิวคอของเธอสั่นสะท้าน “นับจากวินาทีนี้ไป ทุกก้าวของเธอ ทุกลมหายใจของเธอ ต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของฉันเพียงผู้เดียว เข้าใจไหม?”
ไม่รอคำตอบ เขากดริมฝีปากหนักๆ ลงบนซอกคอขาวเนียน สัมผัสนั้นไม่ได้มีความอ่อนโยนอยู่เลย มันเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและการตีตราจอง รินรดาพยายามผลักไส ทว่าอ้อมแขนของเขากลับรัดแน่นราวกับคีมเหล็ก ร่างกายของเธอเริ่มทรยศต่อสมอง แรงปรารถนาที่ซ่อนเร้นปะทุขึ้นท่ามกลางความหวาดกลัว
คีรินอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาวก่อนจะตรงไปยังโซฟาตัวยาวกลางห้อง เขาปล่อยเธอลงบนหนังนุ่มอย่างไม่เบามือนัก ดวงตาคู่คมจ้องมองร่างที่สั่นเทาอยู่ใต้ร่างเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลและดุดัน มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกอย่างใจเย็น ท่ามกลางเสียงหอบหายใจของหญิงสาวที่ดังขึ้นเป็นระยะ
“อย่า... คีริน ได้โปรด...”
“คำร้องขอของเธอไม่มีผลในห้องนี้” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะก้มลงซุกไซ้ความหอมหวานที่ลาดไหล่บาง สัมผัสจากริมฝีปากและไรเคราสากๆ ทำให้รินรดาเผลอแอ่นกายขึ้นด้วยความวาบหวาม ร่างกายของเธอกำลังสยบยอมต่อแรงเร้าอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
ในวินาทีที่ความอดทนขาดสะบั้น คีรินแนบริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่ม บดขยี้ด้วยรสจูบที่ร้อนแรงและเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนของเขาตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กอย่างเร่าร้อน มือหนาลูบไล้ไปตามสรีระเย้ายวนผ่านเนื้อผ้าที่ยังเหลืออยู่ เขาหยอกล้อกับความอ่อนไหวในตัวเธอจนรินรดาต้องจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านไปทั้งร่าง
บรรยากาศในห้องร้อนระอุขึ้นทุกขณะ ความแค้น ความโกรธเคือง และแรงปรารถนา หลอมรวมกันจนกลายเป็นเพลิงเสน่หาที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่างให้มอดไหม้ไปกับบทรักที่ไม่มีคำว่าอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่ม
ทว่า ในจังหวะที่เขาและเธอกำลังจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน เสียงสัญญาณเตือนจากเครื่องสื่อสารบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นลากยาวขัดจังหวะอารมณ์ คีรินชะงัก ชะโงกหน้าไปกดรับด้วยสีหน้าหงุดหงิดพลางเหลือบมองหญิงสาวที่นอนหอบหายใจอย่างอ่อนแรงอยู่ใต้ร่าง
“ว่ามา” เสียงของเขาดุดัน
“นายครับ... เมฆาบุกเข้ามาที่เขตคาสิโนฝั่งตะวันออกแล้วครับ มันประกาศว่ามันมาเพื่อเอา ‘ของ’ ของมันคืน”
คีรินชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาของเขากลับมาเย็นชาดุจน้ำแข็งทันที เขาผละออกจากร่างของรินรดาพลางหยิบเสื้อขึ้นมาสวมด้วยท่าทีสุขุมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะก้มลงกระซิบเสียงต่ำที่ข้างหูเธอ
“ดูเหมือนศัตรูของฉันจะรีบอยากตาย... อยู่ที่นี่ให้ดี อย่าได้คิดจะก้าวเท้าออกจากห้องนี้จนกว่าฉันจะกลับมา เพราะถ้าเธอหายไปแม้แต่นิ้วเดียว... คนที่จะต้องรับผิดชอบชีวิตเธอคือฉัน และฉันจะล่าเธอให้กลับมาเผชิญนรกขุมที่ลึกยิ่งกว่านี้ด้วยมือของฉันเอง”
เขาสวมเสื้อสูทตัวนอกแล้วเดินตรงไปที่ประตูโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย ทิ้งให้รินรดานั่งเคว้งอยู่บนโซฟาพร้อมกับความสับสนที่พุ่งเข้าเกาะกินหัวใจ ทว่าก่อนที่ประตูจะปิดลง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาในห้องทำงานของเขากลับทำเอาเลือดในกายเธอเย็นเฉียบ
ชายแปลกหน้าที่ก้าวเข้ามานั้นไม่ใช่ลูกน้องของคีริน... แต่มันคือ ‘เมฆา’ ที่มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าเธอในยามที่คีรินไม่อยู่ด้วยรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียมที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาในชีวิต
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาและเงื่อนงำไปกับนิยายเรื่องนี้นะครับ
- ธานินทร์แดนเถื่อน -
กับดักรักฉบับร้าย (คาสิโนหนี้สวาท)•ตอนที่ 8
คำสั่งจากมาเฟีย
ผลงานโดย ธานินทร์แดนเถื่อน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ธานินทร์แดนเถื่อน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กับดักรักฉบับร้าย (คาสิโนหนี้สวาท) นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!