กับดักลวงตา

"ถอยไปลินน์! อย่าแตะต้องวงแหวนนั่นเด็ดขาด!" เสียงตวาดของเซน โซลาริส ดังก้องสะท้อนไปตามผนังอิฐเก่าแก่ของหอคอยร้าง กลิ่นอายของสนิมเหล็กและเวทมนตร์ที่เน่าเฟะตลบอบอวลจนน่าคลื่นไส้ เขาพุ่งตัวเข้าไปกระชากไหล่เด็กสาวให้พ้นจากรัศมีของอักขระสีแดงฉานที่กำลังเต้นเร่าอยู่บนพื้นหิน จังหวะเดียวกับที่ระบบในหัวของเขาแผดเสียงเตือนดังระงมจนสติแทบแตก [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายระดับภัยคุกคาม SSS "ผู้บงการเงาโลหิต" กำลังปลุกผนึก] [เงื่อนไขพิเศษบรรลุ: เริ่มต้นกระบวนการ "หักล้างโครงสร้างเวทโบราณ"] [คำเตือน: ท่านเหลือเวลาอีก 10 วินาที... 9... 8...] "เซน... มันไม่ได้กำลังปลุกอะไร แต่มันกำลัง 'กลืนกิน' รากฐานเวทมนตร์ของหอคอยแห่งนี้!" ลินน์ตะโกนกลับ ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ประกายแสงสีเงินจางๆ วิ่งวนอยู่ในม่านตา เธอไม่ได้ใช้มานา แต่เธอกำลัง 'อ่าน' ความผิดปกติของโครงสร้างพื้นที่ตรงหน้าอย่างที่ไม่มีใครทำได้ วินาทีนั้น เซนรู้ดีว่าเขาไม่มีเวลามามัวลังเล ความเป็นจอมเวทที่เคยรุ่งโรจน์ในอดีตบอกเขาว่า ถ้าเขตอาคมนี้ปิดตาย พวกเขาทั้งคู่จะกลายเป็นเพียงเศษซากที่ถูกขังลืมไปตลอดกาล เขาคว้าหยิบผลึกมานาที่แตกหักออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันเป็นเพียงวัตถุดิบไร้ค่าในสายตาคนอื่น แต่นี่คือ 'กุญแจ' ชิ้นสำคัญที่เขาแอบเตรียมมา "หักล้างโครงสร้าง!" เซนกัดฟันกรอด มือซ้ายของเขาสั่นระริกจากการฝืนดึงมานาที่หลงเหลือเพียงน้อยนิดในร่างออกมาอัดฉีดเข้าสู่วงจรเวทที่เขาวาดขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว "ลินน์! ถ่ายทอดพลังต้านแรงดึงดูดของวงจรนี้ไว้ อย่าให้มันยุบตัว!" ลินน์รีบประทับฝ่ามือลงบนพื้นที่ว่างเปล่าเหนือวงจรเวทของเซน ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็ระเบิดออกมา อสูรเวทที่เคยจำศีลอยู่ในเงามืดของเสาหินเริ่มขยับไหว เสียงกรีดร้องแหลมสูงดั่งโลหะเสียดสีกันดังระงม ร่างเงาสีเลือดนับสิบตนพุ่งทะยานออกมาจากผนังหอคอย พุ่งเป้ามาที่พวกเขาทั้งสองด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ เซนไม่ได้หันไปมองอสูรเหล่านั้น เขาจดจ่ออยู่กับการดีดนิ้วเพื่อสลับลำดับอักขระ "ช้าไปนะเจ้าสิ่งมีชีวิตไร้สมอง... ถ้าเจ้าคิดว่าเวทมนตร์คือพลังทำลายล้าง ก็ลองชิมความว่างเปล่าดูหน่อยเป็นอย่างไร!" เขาสะบัดมือขวา สร้างเกราะป้องกันบางเฉียบแต่หนาแน่นด้วยตรรกะเวทมนตร์แบบหักล้าง สัมผัสของอสูรเงาที่พุ่งเข้ามากระแทกเกราะทำให้แขนของเขาชาดิก แต่มันก็ช่วยซื้อเวลาให้ลินน์เชื่อมต่อโครงสร้างรากฐานของหอคอยสำเร็จ "ไปเลย!" ลินน์ตะโกน พลังงานสีเงินพุ่งพล่านจากปลายนิ้วเข้าแทรกซึมไปตามรอยแตกของหอคอย ทันใดนั้น เสียงระบบที่เคยเตือนภัยก็นิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงสัญญาณแจ้งเตือนระดับวิกฤตแทน [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ตัวตนที่สาม' ภายในระบบ] [ข้อผิดพลาด: เป้าหมายระดับ SSS หลุดพ้นจากการควบคุมของเขตอาคม] ความมืดมิดที่เคยบีบคั้นพลันมลายหายไป ทว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า ร่างของผู้บงการเงาโลหิตไม่ได้เป็นอสูรไร้สติ แต่มันคือร่างจำลองของจอมเวทผู้หนึ่งที่สวมหน้ากากเหล็ก แววตาหลังหน้ากากนั้นจ้องมองมาที่เซนราวกับรู้จักเขามาเป็นเวลานาน "อัจฉริยะผู้ตกอับ... เจ้าคิดหรือว่าการทำลายกรงขัง จะทำให้เจ้าเป็นอิสระ?" เสียงแหบพร่าดังก้องในหัวของเซน ไม่ใช่ผ่านทางหู แต่ผ่านทางกระแสจิตโดยตรง เซนถอยหลังไปหนึ่งก้าว หัวใจเต้นรัวด้วยความตระหนักรู้ เขาไม่ได้เพิ่งทำลายกับดัก แต่เขาเพิ่ง 'เปิดประตู' ให้กับบางสิ่งที่ถูกจองจำไว้ให้มีตัวตนขึ้นมาในโลกใบนี้อีกครั้ง "แกเป็นใคร..." เซนถาม ลมหายใจหอบถี่ ร่างในเงามืดนั้นไม่ได้ตอบ แต่มันค่อยๆ ยกมือขึ้น ชี้มาที่คอเสื้อของเซน ซึ่งมีตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลโซลาริสที่เขาพยายามปกปิดไว้อย่างมิดชิดติดอยู่ "ข้าคือเงาที่ตามติดเจ้ามาตั้งแต่กำเนิด... เซน โซลาริส และวันนี้ คือวันที่เงาและร่างจะรวมเป็นหนึ่ง... หรือไม่ก็ดับสูญไปพร้อมกัน" สิ้นคำพูดของมัน พื้นหอคอยใต้ฝ่าเท้าของเซนและลินน์ก็ร่วงหล่นลงสู่ความว่างเปล่าเบื้องล่างอย่างไร้การตั้งตัว ทั้งสองดิ่งวูบลงสู่ความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง โดยที่มีเสียงหัวเราะเยือกเย็นของผู้บงการเงาดังก้องไล่หลังมาอย่างไม่ขาดสาย ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับอาร์เธอร์มนตราสวรรค์ในตอนนี้นะครับ