แผนลับของกิลด์ Shadow Fang

กลิ่นอายดินชื้นและกลิ่นสนิมเหล็กจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิดของโรงเรือนเพาะเลี้ยง ลีโอนิ่งงันไปชั่วขณะหลังจากเสียงแหบพร่าและเย็นเยียบนั้นจางหายไปจากโสตประสาท ความกดดันมหาศาลจากระบบประกาศเตือนภัยฉุกเฉินของกิลด์ยังคงกระพริบแสงสีแดงวาบเป็นจังหวะระทึกขวัญสะท้อนบนใบหน้าของเขา ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มกวาดมองไปรอบตัวอย่างรวดเร็ว ความอบอุ่นและเสียงหัวoเราะจากเทศกาลเก็บเกี่ยวเมื่อครู่ราวกับภาพลวงตา เมื่อบัดนี้รั้วไม้สนของฟาร์มถูกปกคลุมด้วยม่านพลังงานสีม่วงเข้ม บาตรอาคมระดับสูงที่ถูกกางกั้นไว้อย่างแนบเนียนกำลังตัดขาดฟาร์มแห่งนี้ออกจากอาณาเขตของเมืองหลวง "นี่มัน... เรื่องบ้าอะไรกัน..." ลีโอพึมพำเบาๆ มือที่กำเครื่องมือสำรวจสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธที่กำลังพุ่งพล่านขึ้นมาในอก "ปุ๊... ปุ๊ดิ้ง!" เสียงร้องเล็กแหลมด้วยความตื่นตระหนกดังขึ้นจากใต้ชายผ้าคลุม พุดดิ้ง สไลม์นกกระจอกเทศคู่ใจกระโดดออกมา ร่างสีชมพูใสของมันพองฟูด้วยความระแวง หนวดสั้นๆ สั่นระริกชี้ไปทางมุมมืดของคอกมอนสเตอร์จิ๋ว ที่ซึ่งเงาตะคุ่มหลายร่างกำลังเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ ราวกับเงาพรายในยามวิกาล ลีโอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติกลับมา เขารู้ดีว่าความตื่นตระหนกในเวลานี้รังแต่จะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง มอนสเตอร์นับสิบลำดับในฟาร์ม ทั้งสไลม์จิ๋ว เป็ดน้อยเวทมนตร์ และกระต่ายหูเพลิงต่างกำลังซุกตัวด้วยความหวาดกลัวต่อแรงกดดันแปลกปลอม "ไม่ต้องกลัวนะเด็กๆ พี่อยู่ตรงนี้" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น แม้หัวใจจะเต้นรัวราวกองศึก เขาค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างระมัดระวังไปข้างหน้า ขณะที่เงาร่างเหล่านั้นเริ่มก้าวออกมาจากความมืดทีละคน สัญลักษณ์รูปกรงเล็บสีดำสนิทที่ปักอยู่บนผ้าคลุมไหล่สีเทาเข้มสะท้อนกับแสงไฟสีแดงจากระบบเตือนภัย มันคือตราสัญลักษณ์อันน่าสะพรึงกลัวของกิลด์ *Shadow Fang*—กิลด์นักล่าสายมืดชื่อกระฉ่อนที่ขึ้นชื่อเรื่องการใช้วิธีการสกปรกทุกรูปแบบเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะและการครอบครองทรัพยากรหายาก "ไม่เลวเลยนี่ เจ้าหนู... อุตส่าห์เลี้ยงดูพวกมันจนเติบโตมาได้ขนาดนี้" ชายร่างสูงใหญ่สวมหน้ากากโลหะครึ่งซีกก้าวออกมาเป็นคนแรก นัยน์ตาคมปลาบมองกวาดไปทั่วฟาร์มด้วยความโลภและกระหายใคร่รู้ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา มือหนายกไม้เท้าหัวกะโหลกขึ้นเคาะกับพื้นเบาๆ เกิดเป็นคลื่นเสียงความถี่ต่ำที่ทำให้มอนสเตอร์ในคอกส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด "พวกแกเป็นใคร... และต้องการอะไรจากฟาร์มของฉัน" ลีโอถามเสียงแข็ง แววตาคู่สวยฉายแววดุดันอย่างที่หาได้ยากยิ่ง เขาก้าวขึ้นไปยืนขวางหน้าคอกของบรรดามอนสเตอร์จิ๋วไว้ราวกับแม่ไก่ปกป้องลูก "เราไม่ได้มาเพื่อทำลาย... แต่เรามาเพื่อ 'ยืม' ต่างหาก" ชายสวมหน้ากากหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "มอนสเตอร์จิ๋วพวกนี้มีความสามารถพิเศษในการปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมและทักษะการซ่อนเร้นที่ไม่ธรรมดา หากนำพวกมันไปเข้าสู่กระบวนการหลอมรวมกับอาวุธและชุดเกราะของกิลด์เราในสงครามชิงเมืองที่จะถึงนี้... ชัยชนะก็คงอยู่แค่เอื้อม" "พวกมันไม่ใช่สิ่งของ! พวกมันมีชีวิต มีจิตวิญญาณ!" ลีโอตะคواดกลับเสียงดังลั่น ความโกรธระเบิดออกมาจนร่างทั้งร่างสั่นสะท้อน "ฉันไม่มีวันยอมให้พวกแกพาพวกมันไปเด็ดขาด!" "ช่างเป็นความรักที่น่าขันเสียจริง..." เสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นดังแทรกขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ลีโอต้องสะارتถตัวหันกลับไปมอง เซเฟอร์ นักดาบหนุ่มเพื่อนร่วมเดินทางของเขาก้าวออกมาจากเงามืดทางเข้าโรงเรือน สีหน้าของเซเฟอร์เรียบนิ่งจนน่ากลัว ดาบยาวในฝักถูกมือหนากุมไว้แน่นจนข้อต่อนิ้วขึ้นสีขาว แต่สิ่งที่ทำให้ลีโอหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม คือรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเซเฟอร์—รอยยิ้มที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน "เซเฟอร์...?" ลีโอเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า หัวใจดวงน้อยกระหน่ำซัดด้วยความรู้สึกไม่เชื่อสายตา "นาย... นายมาทำอะไรตรงนี้? หรือว่า..." "ขอโทษด้วยนะลีโอ..." เซเฟอร์หลบสายตาเล็กน้อย น้ำเสียงราบเรียบไร้ซึ่งความลังเล "โลกของเกมนี่มันโหดร้ายเกินกว่าจะใช้ความรักและความอ่อนโยนมาขับเคลื่อน... กิลด์ *Shadow Fang* ให้ข้อเสนอที่ฉันปฏิเสธไม่ได้ และมอนสเตอร์พวกนี้... ก็มีประโยชน์มากกว่าการเอามาวิ่งเล่นในฟาร์ม" ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ราวกับอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น ลีโอนิ่งค้างไปราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางกระหม่อม ความไว้เนื้อเชื่อใจที่สั่งสมมานานพังทลายลงในพริบตา ความรู้สึกเจ็บปวดเสียดแท่นลึกเข้าไปในขั้วหัวใจยิ่งกว่าการถูกโจมตีด้วยอาวุธใดๆ "นายหักหลังพวกเรา... หักหลังมอนสเตอร์พวกนี้..." ลีโอเค้นเสียงออกมาจากลำคอ ขอบตาร้อนผ่าวด้วยหยาดน้ำใสที่พยายามกลั้นไว้ไม่ให้ไหลร่วงลงมา "ไม่ได้เรียกว่าหักหลังหรอกเจ้าหนู... มันเรียกว่า 'การลงทุนที่คุ้มค่า' ต่างหาก" ชายสวมหน้ากากหัวเราะลั่นอย่างสะใจ ก่อนจะสะบัดมือส่งสัญญาณให้ลูกสมุนนับสิบคนพุ่งทะยานเข้ามาล้อมรอบคอกมอนสเตอร์ "จัดการจับพวกมันทั้งหมดใส่กรงผนึกเวทซะ! ส่วนเจ้าเด็กนี่... ถ้ามันขัดขืน ก็จัดการเคลียร์ซะให้พ้นทาง!" เหล่าสมาชิกกิลด์ *Shadow Fang* ชักอาวุธเรืองแสงสีม่วงพุ่งเข้ามาพร้อมกัน บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดถึงขีดสุด ลีโอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้า ทันใดนั้นเอง... ท่ามกลางเสียงฝีเท้าที่กำลังกรูเข้ามาและเสียงร้องตื่นตระหนกของมอนสเตอร์ พุดดิ้งที่อยู่ข้างกายก็เปล่งแสงสว่างจ้าสีรุ้งวาบขึ้นมา ร่างกายของสไลม์ตัวจิ๋วขยายใหญ่ขึ้นด้วยพลังงานลึกลับที่ลีโอไม่เคยสัมผัสมาก่อน พร้อมกับเสียงระเบิดกัมปนาทที่ดังสนั่นหวั่นไหวจากทางเข้าฟาร์มด้านนอก ม่านพลังงานสีม่วงที่กั้นอาณาเขตอยู่เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ และก่อนที่ใครจะทันได้ตั้งตัว เงาร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นที่คุ้นเคยก็ก้าวทะลุผ่านรอยร้าวเข้ามา พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องหยุดชะงัก "แหม... ดูเหมือนว่าฉันจะมาทันงานเลี้ยงสนุกๆ พอดีเลยสินะคะ..." ขอบคุณสำหรับการติดตามและสนับสนุน "ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน" เสมอมานะคะ!