ทุ่งหญ้าแรกและการเก็บเกี่ยวสมุนไพร

เสียงเคี้ยวกร้วมๆ ดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พร้อมกับแรงกระตุกเบาๆ ที่ชายเสื้อคลุม ทำให้ลีโอต้องหลุดหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู เขาละสายตาจากหน้าต่างระบบจัดการฟาร์ม แล้วก้มมองเจ้าก้อนสีชมพูเรืองแสงที่เกาะอยู่ตรงข้อเท้า "พุดดิ้งคะ เดินทางไกลครั้งแรก อย่าเพิ่งรีบกินเสบียงหมดกระเป๋าสิคะ เจ้าตัวแสบ" ลีโอย่อตัวลง ใช้ปลายนิ้วเขี่ยหัวกลมๆ ของสไลม์นกกระจอกเทศเบาๆ เจ้าพุดดิ้งส่งเสียงร้อง *‘ปุ๊ด!’* เบาๆ เป็นเชิงประท้วง ก่อนจะพ่นฟองอากาศสีรุ้งออกมาลอยวนรอบตัว ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไพศาลเบื้องหน้าทอดยยาวสุดสายตา หญ้าสีเขียวมรกตพลิ้วไหวตามแรงลมเสมือนคลื่นระลอกน้อยๆ กลิ่นอายของดินชื้นและดอกไม้ป่าลอยมาแตะจมูก ปลุกสัญชาตญาณนักสำรวจในตัวชายหนุ่มให้ตื่นตัวขึ้นเต็มพิกัด การก้าวเท้าพ้นจากเขตกำแพงหินของเมืองเริ่มต้น หมายถึงการเข้าสู่เขตอันตรายที่ผู้เล่นส่วนใหญ่เลือกจะเร่งรีบผ่านไปเพื่อมุ่งสู่ดันเจี้ยน แต่สำหรับลีโอแล้ว ที่นี่คือขุมทรัพย์แห่งชีวิต "เอาล่ะ เป้าหมายของเราวันนี้คือเก็บเกี่ยว ‘หญ้าจันทร์เสี้ยว’ สำหรับทำแยมผลไม้ให้พุดดิ้ง และหาเพื่อนใหม่เข้าฟาร์มของเราค่ะ เซเฟอร์ ระวังมุมซ้ายให้หน่อยนะคะ ตรงพุ่มไม้นั้นดูเหมือนจะมีอะไรเคลื่อนไหวค่ะ" เซเฟอร์ นักดาบหนุ่มสวมชุดเกราะหนังสีเข้มที่เดินตามหลังมาไม่ห่าง ถอนหายใจเบาๆ มือเรียวผลักด้ามดาบคาตานะให้เข้าที่อย่างระมัดระวัง ดวงตาสีเหล็กกวาดมองไปรอบด้านด้วยความระแวดระวัง "นายเนี่ยนะ... แทนที่จะรีบไปเวลาร่วมกับปาร์ตี้อื่นเพื่อเก็บเลเวล ดันมาเดินเล่นเก็บหญ้าให้สไลม์กินเนี่ยนะ ลีโอ นายเป็นนักสำรวจประเภทไหนกันแน่?" เซเฟอร์บ่นอุบ แต่ก็ยอมก้าวขึ้นมานำหน้าเพื่อเปิดทางให้ "ก็ประเภทที่เชื่อว่า มอนสเตอร์ทุกตัวมีคุณค่าในแบบของพวกมันยังไงล่ะคะ" ลีโอตอบยิ้มๆ ไม่ได้เก็บคำบ่นนั้นมาใส่ใจ ดวงตาคู่สวยกวาดมองตามพื้นหญ้า จนกระทั่งสะดุดเข้ากับพืชใบเรียวยาวสีเงินยวงที่กำลังเรืองแสงจางๆ ท่ามกลางแดดจัด "เจอแล้วค่ะ! หญ้าจันทร์เสี้ยวคุณภาพดีเสียด้วย" ขณะที่ลีโอกำลังคุกเข่าลงใช้ช้อนตักดินขนาดเล็กขุดรากของสมุนไพรอย่างทะนุถนอม พุดดิ้งก็กระโดดดึ๋งๆ ออกไปจากข้างกาย ร่างสีชมพูพุ่งหายเข้าไปในพุ่มเฟิร์นหนาทึบข้างทางอย่างรวดเร็ว "เฮ้! พุดดิ้ง อย่าวิ่งไปไกลนะ!" ลีโอร้องเตือน รีบเก็บสมุนไพรลงกระเป๋าแล้วสาวเท้าตามไปทันที โดยมีเซเฟอร์ส่ายหัวตามมาติดๆ เมื่อแหวกพุ่มไม้รกทึบออก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ลีโอต้องกลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น บนพื้นดินโล่งเตียนมีกลุ่มก้อนกลมๆ สีน้ำตาลปนส้มขนปุกปุยราวกับลูกบอลไหมพรมกำลังกลิ้งเล่นกันอยู่สามตัว พวกมันมีหูยาวลู่ไปตามลม และจมูกฟุดฟิดไปมา เจ้าตัวเล็กเหล่านี้คือ ‘กระต่ายดิน’ (Dirt Bunny) มอนสเตอร์เลเวลต่ำที่มักจะซ่อนตัวขุดรากไม้หวานๆ กินเป็นอาหาร พุดดิ้งไม่ได้เข้าไปทำร้าย เจ้าก้อนสไลม์เพียงแค่หยุดยืนนิ่ง แล้วแปลงร่างแบนราบลงไปกับพื้น เลียนแบบรูปร่างของก้อนหินสีชมพู เพื่อเนียนเล่นซ่อนหากับเจ้ากระต่ายดินพวกนั้น กระต่ายดินตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดเอียงคอมองสไลม์แปลกปลอมด้วยความสงสัย มันกระโดดเข้ามาใกล้ ดมฟุดฟิดที่ตัวพุดดิ้ง ก่อนจะใช้จมูกนุ่มนิ่มดันร่างพุดดิ้งเบาๆ จนเจ้าสไลม์ส่งเสียงหัวเราะคิกคัก *‘ปุ๊ดๆๆ’* ออกมาอย่างชอบใจ บรรยากาศแสนอบอุ่นและน่ารักนี้ทำให้รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของลีโอโดยไม่รู้ตัว "น่ารักจังเลยนะคะ..." ลีโอกระซิบแผ่วเบa กลัวว่าจะทำให้เจ้าพวกนี้ตกใจ เซเฟอร์ที่ยืนกอดอกมองอยู่ด้านหลัง หรี่ตาลงเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างในบรรยากาศรอบตัว "ลีโอ ถอยออกมานิด..." *ฟึ่บ!* เสียงแหวกอากาศดังขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าเสียงเตือนของเซเฟอร์ พื้นดินใต้พุ่มเฟิร์นสั่นสะเทือนเบาๆ ก่อนที่เงาดำขนาดมหึมาจะพุ่งทะยานขึ้นมาจากใต้พื้นดินราวกับลูกศรที่ถูกยิงออกจาก ร่างนั้นมีเกราะสีเทาเข้มห่อหุ้มลำตัวยาวรีคล้ายตัวนิ่มยักษ์ แต่ดวงตากลมโตสีแดงก่ำกลับฉายแววดุดัน มันคือ ‘อาร์มาดิลโล่หินผา’ (Rock Armadillo) มอนสเตอร์ระดับกลางที่ปกติจะอาศัยอยู่ในถ้ำลึก ไม่น่าจะหลงมาถึงทุ่งหญ้าเปิดโล่งเช่นนี้ได้! เป้าหมายของมันไม่ใช่ใครอื่น... แต่คือกลุ่มกระต่ายดินตัวน้อยที่กำลังตื่นตระหนกจนวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง และหนึ่งในนั้นสะดุดล้มลงตรงหน้าพุดดิ้งพอดี! "ระวัง!" เซเฟอร์ชักดาบออกจากฝักในเสี้ยววินาที ร่างเพรียวพุ่งเข้าประชิดตัวมอนสเตอร์ยักษ์เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่มันกลับสะบัดหางเกล็ดหนาปานเหล็กกล้าใส่ จนเซเฟอร์ต้องยกดาบขึ้นตั้งรับแรงกระแทกจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว ลีโอไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาทิ้งตัวลงไปคว้าตัวกระต่ายดินตัวน้อยที่กำลังตัวสั่นเทาเข้าสู่อ้อมอก พร้อมกับคว้าพุดดิ้งที่ยืดตัวยาวมาพันข้อมือเขาไว้เพื่อความปลอดภัย แรงลมจากการโจมตีพัดเอาเศษฝุ่นตลบอบولไปทั่ว ทว่า... ในวินาทีที่ฝุ่นควันจางลง ลีโอมองเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้รอยแยกของพื้นดินที่อาร์มาดิลโล่ขุดขึ้นมา มันไม่ใช่แค่ร่องรอยของการหลงถิ่นธรรมดา ลีโอนิ่วหน้าลงเมื่อดวงตาสะดุดเข้ากับรอยสลักรูปวงแหวนแปลกประหลาดที่เรืองแสงสีม่วงจางๆ ใต้ท้องของอาร์มาดิลโล่ตัวนั้น... รอยสลักที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ดวงตาของลีโอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อตระหนักถึงความจริงบางอย่าง... และในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบเกมก็ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างกะทันหัน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยของ "ภาชนะแห่งพันธสัญญา" ชิ้นที่สองในรัศมี 10 เมตร] [คำเตือน: เป้าหมายถูกควบคุมด้วยจิตวิญญาณแห่งความมืด กำลังเตรียมเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งขั้นสูงสุด] หัวใจของลีโอเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ เมื่อเงาดำอีกหลายสายเริ่มผุดขึ้นมาจากพื้นดินรอบตัวเขาทีละร่าง... ทีละร่าง ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับโลกใบนี้เสมือนจริงใบนี้เสมือนจริงด้วยกันนะคะ