กิลด์ผู้พิทักษ์ที่ตามล่า

กลิ่นอายความชื้นของซากอิฐโบราณผสมผสานกับกลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งอยู่ในความมืด ปลายรองเท้าบูทหนังของเรย์หยุดนิ่งสนิทเมื่อเสียงฝีเท้าจำนวนมากเริ่มสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์เบื้องหลัง สัญญาณเตือนสีแดงฉานกะพริบถี่รัวอยู่ขอบสายตา พร้อมกับหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาเตือนความจำถึงเวลาที่เหลืออีกเพียง 34 วัน กับอีกไม่กี่ชั่วโมง “ดูเหมือนว่า ‘แขกไม่ได้รับเชิญ’ ของเราจะเดินล้ำเส้นเข้ามาลึกเกินกว่าแผนที่ผมวางไว้เสียแล้วนะครับ ลูมิน่า” เรย์กระซิบเสียงเบา ดวงตาคู่คมกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินความได้เปรียบ เขาย่อตัวลงแตะปลายนิ้วลงบนพื้นศิลา ปล่อยให้พลังเนโครแมนเซอร์สายซิลของตนเชื่อมต่อกับโครงข่ายดาต้าที่แตก ด้านข้างของเขา ลูมิน่า อัศวินสาวผู้ยึดมั่นในกฎระเบียบกำลังกระชับดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือแน่น ใบหน้าเรียบนิ่งของเธอตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แสงสีทองอ่อนๆ จากออร่าประจำตัวสะท้อนกับผนังถ้ำที่เปียกชื้น เผยให้เห็นร่องรอยการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านพ้นไปหมาดๆ “พวกมันคือหน่วยสอดแนมระดับหัวหัวกะทิของกิลด์ ‘อัศวินโลหิต’ ครับเรย์ ข่าวเรื่องไอเทมลับที่คุณเก็บได้จากซากดันเจี้ยนชั้นสามรั่วไหลไปถึงหูของ ‘มากุส’ ผู้นำกิลด์แล้ว พวกเขาไม่ยอมปล่อยเราไปง่ายๆ แน่นอนในสถานการณ์แบบนี้” ลูมิน่าเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมก็ไม่ได้คิดว่าพวกเขาจะมาเพื่อมอบโล่เกียรติยศให้หรอกนะครับ” เรย์ส่งเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ แววตาส่อประกายเจ้าเล่ห์ตามสไตล์ “เพียงแต่... การที่กิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ส่งคนนับร้อยมาไล่ล่าเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดต๊อกต๋อยอย่างผม มันออกจะเกินเบอร์ไปสักหน่อยสำหรับผมในตอนนี้ว่าไหมครับ?” “ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะเรย์! ทางออกหลักถูกปิดตายด้วยเวทมนตร์ผนึกเขตแดนแล้ว พวกเราเหลือทางเลือกไม่มากนัก” ลูมิน่าหันมามองเขาด้วยหางตา ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น “ถ้าคุณยังมีลูกไม้อะไรซ่อนอยู่อีก ก็รีบงัดมันออกมาใช้เสียก่อนที่พวกมันจะเหยียบเข้ามาถึงห้องโถงนี้” ในจังหวะเดียวกันนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นใกล้เรื่อยๆ พร้อมกับแสงคบเพลิงที่สาดส่องเข้ามาวับแวม เงาร่างของกลุ่มคนในชุดเกราะเหล็กสีดำสนิท ประดับตราสัญลักษณ์รูปดาบไขว้กับกะโหลกอันเป็นเอกลักษณ์ของกิลด์อัศวินโลหิตค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงปากทางเข้าอุโมงค์ “เจอตัวแล้วไอ้หนูแกะดำ แกไม่มีทางหนีรอดไปได้หรอก ส่ง ‘ศิลาแห่งปฐมกาล’ มาให้ทางเราเสียโดยดี แล้วพวกเราจะไว้ชีวิตให้แกกลับไปเกิดใหม่โดยไม่ลดเลเวล!” เสียงตะโกนก้องกังวานด้วยความเย่อหยิ่งของหัวหน้าหน่วยเฉพาะกิจดังขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้องโถงใต้ดิน เรย์ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าอย่างใจเย็นราวกับไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับกองกำลังนับร้อยที่พร้อมจะฉีกร่างเขาเป็นชิ้นๆ สายตาของเขาเหลือบมองไอเทมชิ้นเล็กในกระเป๋าเสื้อ—ศิลาประหลาดที่ส่องแสงสีฟ้าจางๆ ซึ่งเขาบังเอิญเก็บได้จากระบบที่กำลังพังทลาย “น่าเสียดายจังนะครับ…” เรย์พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยความกวนประสาท “ของชิ้นนี้ระบบเขาไม่ได้ลงทะเบียนไว้ในชื่อของพวกคุณเสียด้วยสิครับ จะให้ยกให้อย่างไรเล่า” “ปากดีนักนะ! จัดการมัน เอาตัวเป็นๆ มา แล้วผ่าเอาไอเทมออกจากซากมันซะ!” หัวหน้าหน่วยอัศวินโลหิตตวัดดาบชี้ตรงมาที่เรย์ พร้อมกับลูกน้องนับสิบคนที่พุ่งทะยานเข้ามาด้วยจิตสังหารอันรุนแรง ลูมิน่าก้าวขึ้นมาด้านหน้าเตรียมจะปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อรับมือ แต่เรย์กลับเอื้อมมือไปแตะที่ไหล่ของเธอเบาๆ เป็นสัญญาณห้าม “ใจเย็นๆ ครับคุณอัศวิน วันนี้เราไม่ได้มาเพื่อเปิดศึกนองเลือด... แต่เรามาเพื่อ ‘รีเซ็ต’ ระบบต่างหากล่ะครับ” เรย์ยิ้มมุมปาก นิ้วมือเรียวยาวกดลงไปบนหน้าต่างระบบอากาศธาตุที่ถูกซ่อนไว้ รหัสโค้ดสีเขียวมรกตจำนวนนับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมาจากปลายนิ้วของเขา ทันใดนั้น พื้นศิลาใต้เท้าของกลุ่มอัศวินโลหิตก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีดำสนิทปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามก้องที่ดังมาจากเบื้องล่าง—เสียงของดาต้าที่ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล กลุ่มควันสีดำทึบพวยพุ่งขึ้นปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ บดบังวิสัยทัศน์ของทุกคนจนมองไม่เห็นแม้แต่เงาของกันและกัน ท่ามกลางความโกลาหลนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เรย์รอคอยก็ดังขึ้นในโสตประสาทอย่างชัดเจน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงโครงข่ายดาร์กดาต้าระดับวิกฤต] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ปลดล็อก ‘ประตูมิติโบราณ’ ชั้นที่ 4] [คำเตือน: สิ่งมีชีวิตนอกเหนือจากฐานข้อมูลกำลังเชื่อมต่อเข้ามาในเขตพื้นที่... ขอให้โชคดีครับ ผู้เล่นเรย์] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดของเรานะครับ