"ถอยหลังไปสามก้าว ลูมิน่า! นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณจะใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ฟันลงไปตรงๆ ได้"
เสียงทุ้มต่ำของเรย์ดังแทรกเสียงคำรามกึกก้องของเศษซากข้อมูลที่บิดเบี้ยว ร่างของเนโครแมนเซอร์หนุ่มพุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าอัศวินสาวแห่งภาคีศักดิ์สิทธิ์ไว้ในเสี้ยววินาที ก่อนที่กรงเล็บสีดำสนิทที่ปรากฏรอยแยกเป็นโค้ดภาษาเครื่องสีแดงฉานจะตะปบลงบนพื้นศิลาจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ
ลูมิน่ากัดฟันกรอด มือเรียวที่กำด้ามดาบสั่นเทาด้วยความโกรธปนความประหลาดใจ แม้เธอจะเป็นอัศวินผู้ฝึกฝนการต่อมาอย่างเข้มงวด แต่ภาพตรงหน้ากลับเหนือสามัญสำนึกของโลกแฟนตาซีไปไกลลิบ มอนสเตอร์ตัวนี้ไม่มีกลิ่นอายของมานา ไม่มีจิตสังหารตามธรรมชาติ แต่มันคือ "ข้อผิดพลาด" ของระบบที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากเศษซากดาตาขยะ
"แต่มันกำลังจะฉีกกระชากพวกเราเป็นชิ้นๆ นะครับ เรย์! ถ้ามัวแต่ยืนวิเคราะห์โค้ดบ้าๆ นั่น เราคงได้ไปยมโลกก่อนจะได้กู้ระบบอะไรนั่นแน่ๆ" ลูมิน่าสวนกลับเสียงดัง พลางยกโล่ศักดิ์สิทธิ์ขึ้นรับแรงกระแทกจากคลื่นพลังงานประหลาดที่แผ่ออกมาจากตัวมอนสเตอร์
"ใจเย็นๆ สิครับท่านอัศวิน ความใจร้อนไม่ได้ช่วยให้ระบบรันเสถียรขึ้นหรอกนะ" เรย์แย้มยิ้มมุมปาก แม้เหงื่อกาฬจะไหลซึมตามไรผม ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ ของหน้าต่างระบบที่ดีดขึ้นรัวๆ ในเรตินาของเขา
เรย์ไม่ได้ใช้เวทมนตร์อัญเชิญโครงกระดูกธรรมดาเหมือนเนโครแมนเซอร์ทั่วไปในตำราเรียน สกิลเฉพาะตัวของเขา 'สื่อสารกับดาต้าที่พังทลาย' (Corrupted Data Resonance) กำลังทำงานอย่างหนักหน่วง สมองของชายหนุ่มประมวลผลโค้ดคำสั่งนับล้านบรรทัดที่ลอยวนอยู่รอบตัวมอนสเตอร์ไร้รหัสตัวนี้ มันคือ " Null Pointer Exception" ในรูปแบบของมีชีวิต—สิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรมีตัวตนอยู่ในฐานข้อมูลของโลกใบนี้ แต่มันกลับกลายพันธุ์และมีตัวตนขึ้นมาเพราะบั๊กในระบบหลักที่กำลังล่มสลาย
"ลูมิน่า เบี่ยงมุมทำWepon Skill ไปทางซ้ายสิบห้าองศา เล็งไปที่จุดสีแดงกระพริบตรงข้อต่อหัวเข่าของมัน นั่นคือตำแหน่งที่พารامิเตอร์มันค้างอยู่!" เรย์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ไร้ซึ่งความลังเล
อัศวินสาวชะงักไปชั่วพริบตา แม้จะไม่อยากยอมรับคำสั่งของชายหนุ่มจอมกวนประสาทคนนี้สักเท่าไหร่ แต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดและประสบการณ์ในสนามรบก็ทำให้เธอตอบสนองทันที ลูมิน่าหมุนตัววับ ดาบในมืออาบไล้ด้วยแสงสีทองบริสุทธิ์ก่อนจะฟาดฟันลงไปยังจุดที่เรย์ระบุไว้อย่างแม่นยำดั่งจับวาง
*ฉวบ!*
เสียงราวกับกระดาษถูกฉีกขาดดังขึ้น พร้อมกับกลุ่มควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากร่างของมอนสเตอร์ไร้รหัส ตัวมันกระตุกอย่างรุนแรงราวกับโปรแกรมกำลังเผชิญกับหน้าจอสีฟ้าแห่งความตาย (Blue Screen of Death) โค้ดสีแดงที่เคยกระพริบถี่ๆ เริ่มจางลงและแตกสลายกลายเป็นละอองข้อมูลโปร่งแสง
"สำเร็จไหมครับ?" ลูมิน่าหอบหายใจถี่ ทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งโดยใช้ดาบยันพื้นไว้เพื่อพยุงร่าง
"ยังหรอกครับ... นี่เป็นแค่การรีสตาร์ทเฟสแรกเท่านั้น" เรย์ถอนหายใจยาวเหยียด รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไป แทนที่ด้วยสีเคร่งขรึมอย่างที่ลูมิน่าไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก
นิ้วเรียวของเรย์แตะลงบนอากาศว่างเปล่าเพื่อปิดหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉาน ทว่า ในวินาทีที่ละอองข้อมูลของมอนสเตอร์ตัวเก่ากำลังจะจางหายไปจนหมด พื้นดินเบื้องล่างกลับสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นยิ่งกว่าเดิม รอยแยกสีแดงฉานขยายวงกว้างขึ้นราวกับรอยแผลเป็นบนท้องฟ้า โค้ดภาษาเครื่องนับล้านบรรทัดไหลทะลักออกมาจากรอยแยกนั้นราวกับเขื่อนแตก
เรย์ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองเห็นตัวเลขและอักขระที่กำลังประกอบร่างขึ้นใหม่เบื้องหน้า สิ่งที่ผุดขึ้นมาจากรอยแยกครั้งนี้ไม่ใช่แค่มอนสเตอร์บั๊กกระจอกๆ อีกต่อไปแล้ว
หน้าต่างแจ้งเตือนฉุกเฉินสีแดงเข้มกะพริบวาบขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรย์อย่างต่อเนื่องจนน่าปวดหัว
[WARNING: Critical System Error Detected!]
[พบไฟล์ต้นฉบับระดับสูงถูกแก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาต]
[กำลังโหลดบอสลับ: 'โปรแกรมผู้ดูแลระบบผู้ล่มสลาย' (Corrupted Administrator) ...]
[เป้าหมายการกำจัด: ผู้บุกรุกทั้งหมดจะต้องถูกลบออกจากฐานข้อมูล...]
ลูมิน่าเงยหน้าขึ้นมองตามสายตาของเรย์ ใบหน้าของอัศวินสาวซีดเผือกไร้สีเลือด เมื่อเงาสะท้อนจากแสงสีแดงฉานเผยให้เห็นร่างมหึมาของเงาดำสวมชุดเกราะโบราณที่ถือดาบขนาดยักษ์ ซึ่งไร้ซึ่งใบหน้า มีเพียงหน้าต่าง Error Code นับพันชิ้นที่หมุนวนอยู่รอบตัวมันแทนศีรษะ
"เรย์..." ลูมิน่าพึมพำเสียงสั่น มือที่กำดาบเย็นเฉียบ "นั่น... มันตัวอะไรกันทำไมระบบถึงจัดมันอยู่ในระดับที่พวกเราไม่มีทางชนะได้ล่ะครับ?"
เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ก่อนจะเอื้อมมือไปควاมจับไหล่บางของอัศวินสาวเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจ รอยยิ้มมุมปากแบบฉบับของเขากลับมาอีกครั้ง แม้สถานการณ์จะคับขันถึงขีดสุดก็ตาม
"เตรียมตัวให้ดีนะครับลูมิน่า... ดูท่าทางว่างานนี้พวกเราคงต้องช่วยกันแก้บั๊กครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้ซะแล้วล่ะครับ"
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดของเรานะครับ
เนโครแมนเซอร์สายชิล กับภารกิจกู้ระบบพังทลายใน 40 วัน•ตอนที่ 5
มอนสเตอร์ไร้รหัส
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เนโครแมนเซอร์สายชิล กับภารกิจกู้ระบบพังทลายใน 40 วัน นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!