"มินตรา... น้องสาวตัวน้อยของฉัน เธอกล้าดียังไงถึงพา 'หนูทดลอง' ตัวใหม่มาส่งให้ฉันถึงที่นี่..."
เสียงกระซิบแหบพร่าราวกับเสียงเสียดสีของกระดาษทรายดังขึ้นในความมืดอับชื้นใต้ถุนเรือนโบราณ กลิ่นอายความโกรธเกรี้ยวและกลิ่นสาบสรางของดินปልปลุกสัญชาตญาณการเอาตัวรอดในกายของรณกรให้พุ่งพล่านถึงขีดสุด นัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่มกวาดตามองรอบกายอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินสถานการณ์ ขณะที่มือเรียวรีบล้วงหยิบยันต์เก้าสวรรค์ออกจากกระเป๋าเสื้ออย่างเงียบเชียบ ระบบระเบียบไสยเวทที่เขาศึกษามาตลอดหลายปีสั่งการให้เขารักษาสติเอาไว้ แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยอาคมสะกดวิญญาณที่กดทับจนลมหายใจติดขัดก็ตาม
"อย่าเพิ่งใจร้อนนักเลยเจ้าค่ะท่านพี่" อาจารย์มินตราก้าวเท้าขึ้นมาบังร่างของลูกศิษย์หนุ่มไว้ครึ่งก้าว ใบหน้าเรียบเฉยแต่แววตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง มือเรียวของอาจารย์สาวสะบัดเบาๆ ปลดปล่อยพลังปราณอุ่นร้อนเพื่อสลายแรงกดดันรอบตัว "พวกเราไม่ได้มาเพื่อเป็นศัตรู แต่มาเพื่อเจรจาปลดปล่อยพันธนาการที่ท่านแบกรับไว้ต่างหาก"
ร่างในเงาดำค่อยๆ ก้าวพ้นจากมุมมืด ร่างนั้นสูงใหญ่และสวมชุดไทยโบราณที่ขาดวิ่น ใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือดแต่กลับฉายแววตาดุดันและเต็มไปด้วยความเจ็บแค้นสะสมนับร้อยปี นั่นคือ 'เจ้าที่ผู้พิทักษ์' แห่งหมู่บ้านนี้ ดวงวิญญาณบรรพบุรุษผู้ถูกพันธนาการไว้ด้วยอาคมนอกรีตจนกลายเป็นอสูรเฝ้าอาณาเขต
รณกรสูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติแล้วก้าวออกมาเคียงข้างอาจารย์สาว น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างฉะฉานและมีเหตุผลรองรับ "ท่านบรรพบุรุษ... พวกเรารู้ว่าสิ่งที่ท่านทำลงไปเพื่อปกป้องผืนแผ่นดินนี้ แต่การใช้ความแค้นหล่อเลี้ยงพลัง มันรังแต่จะทำให้เขตอาคมเสื่อมถอย และดึงดูดพลังงานด้านลบเข้ามากลืนกินลูกหลานของท่านเอง"
ดวงวิญญาณโบราณชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีแดงก่ำจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความประหลาดใจระคนดูแคลน "มนุษย์ตัวจิ๋วกล้าดียังไงมาสั่งสอนข้า อาคมที่กักขังข้าไว้... พวกเจ้าไม่มีทางแก้ได้หรอก!"
"พวกเราอาจจะแก้เองไม่ได้ทั้งหมดในคราวเดียวค่ะ..." อาจารย์มินตราเอ่ยแทรกขึ้น น้ำเสียงเยือกเย็นแต่มั่นคง "แต่ถ้าท่านยอมร่วมมือกับเรา ถ่ายทอดรากฐานอาคมดั้งเดิมให้เด็กคนนี้ใช้เป็นสื่อกลาง เราจะช่วยชำระล้างดวงจิตของท่านให้เป็นอิ스ระจากการควบคุมของคนชั่วผู้อยู่เบื้องหลัง"
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจและเสียงหבิดร้องของสายลมยามวิกาลที่พัดผ่านช่องไม้ รณกรไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะนี้ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว หยิบถ้วยกระเบื้องบรรจุน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ที่ผสานพลังจักรวาลตามตำราโบราณออกมา วางลงตรงหน้าดวงวิญญาณบรรพบุรุษอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น
"ทางเลือกอยู่ในมือท่านแล้วครับ... จะยอมสลายไปพร้อมกับความแค้น หรือจะลุกขึ้นมาทวงคืนความยุติธรรมในฐานะผู้พิทักษ์ที่แท้จริงร่วมกับพวกเรา"
ดวงวิญญาณตัวสูงใหญ่จ้องมองถ้วยน้ำมนต์และแววตาแน่วแน่ของเด็กหนุ่ม เนิ่นนานผ่านไป... ไอร้อนที่แผดเผารอบตัวค่อยๆ สงบลง ร่างเงาดำคุกเข่าลงช้าๆ มือโปร่งแสงเอื้อมมาแตะที่ขอบถ้วย พร้อมกับเสียงคำรามต่ำในลำคอที่อ่อนลง "ดี... ถงอย่างนั้น ข้าจะเดิมพันกับพวกเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย"
ทันทีที่ปลายนิ้วของดวงวิญญาณสัมผัสกับน้ำมนต์ แสงสีทองสว่างวาบก็พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า อาคมสีดำที่เคยครอบ
[ติ๊ง! ปลดล็อกภารกิจระดับ SSS: "พันธสัญญาบรรพบุรุษ" สำเร็จลุล่วง ค่าพลังความเข้ากันได้กับสิ่งลี้ลับเพิ่มขึ้น 150%]
[คำเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนาพิกัด 03:00 น. กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้เขตอาคมชั้นนอก... บอสลับแห่งรัตติกาลได้ตื่น
ขึ้นแล้ว]
นภากระซิบผีขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความหลอนละมุนในตอนนี้นะคะ
คุณชายครับ อย่าทักผีตอนตีสามสิครับ•ตอนที่ 20
ปลดผนึกเจ้าที่ผู้พิทักษ์
ผลงานโดย นภากระซิบผี
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (นภากระซิบผี)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายครับ อย่าทักผีตอนตีสามสิครับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!