เมื่อลูกค้ารายใหญ่คือศัตรู

"เสียงหัวเราะเยาะหยันที่เคยดังกระหึ่มในห้องประชุมสภาฮันเตอร์เมื่อสามเดือนก่อน บัดนี้... มันกลับกลายเป็นเสียงหอบหายใจด้วยความหวาดกลัวที่น่าสมเพชที่สุดในประวัติศาสตร์ของกิลด์มังกรฟ้าครับ" คณินยืนกอดอกอย่างเยือกเย็น สายตาคมกริบมองร่างของหัวหน้ากิลด์มังกรฟ้าที่กำลังหมอบกราบอยู่แทบเท้า ความเงียบงันภายในห้องวีไอพีระดับซูเปอร์ลักชัวรีแห่งนี้หนาแน่นเสียจนแทบจะใช้มีดตัดได้ ตัวเลขยอดเงินในบัญชีมหาศาลที่สะท้อนอยู่บนจอ LED ขนาดยักษ์ยังคงส่องประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า มันคือหลักฐานเชิงประจักษ์ที่ประกาศกร้าวว่า บัลลังก์อำนาจของกิลด์ใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศได้พังทลายลงด้วยปลายนิ้วของคนที่พวกเขาเคยเรียกว่า "เศษขยะ" รินรดายืนไขว่ห้างอยู่เบื้องหลัง รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเธอมันช่างเย้ายวนและทรงพลัง เธอกวาดตามองสภาพอันน่าเวทนาของชายผู้เคยคุมชะตาชีวิตของฮันเตอร์นับร้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ "ไงครับท่านหัวหน้า... เงินทุนสำรองของกิลด์ที่ท่านภาคภูมิใจนักหนา ทำไมตอนนี้ถึงได้ดูน้อยนิดเสียเหลือเกินล่ะครับ หรือว่าตัวเลขศูนย์หลายๆ ตัวข้างหน้านั้น มันกำลังละลายหายไปพร้อมกับศักดิ์ศรีของท่านกันแน่" หัวหน้ากิลด์มังกรฟ้าร่างกายสั่นเทิ้ม ใบหน้าที่เคยเปี่ยมด้วยความเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากจนชุ่มโชก เขาพยายามอ้าปากพะงาบๆ เพื่อจะเอ่ยคำแก้ตัว แต่ลำคอกลับตีบตันราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบรัดไว้แน่น ความจริงที่ว่าฮีลเลอร์หนุ่มที่ตนเคยสั่งขับไล่ออกไปอย่างไร้เยื่อใย บัดนี้ได้กลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ผู้ถือครองหุ้นส่วนทั้งหมดของกิลด์ผ่านระบบซื้อขายหนี้สินลับ มันค้อนตอกย้ำความโง่เขลาของตนเองอย่างสาสม "คะ... คณิน... ได้โปรด..." เสียงของอดีตผู้ทรงอิทธิพลสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เขากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ ก่อนจะพยายามคลานเข้าไปใกล้ชายหนุ่มเพื่อจะเกาะชายกางเกง แต่ทว่า... *ตึง!* ปลายรองเท้าหนังขัดเงาของคณินขยับมาขวางไว้ทันทีอย่างไม่ไยดี แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างของฮันเตอร์หนุ่มจนหัวหน้ากิลด์มังกรฟ้าต้องชะงักเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "อย่าเอาความสกปรกของท่านมาสัมผัสตัวผมครับ" คณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น้ำเสียงนั้นกลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "จำวันที่พวกคุณถีบส่งผมออกจากดันเจี้ยนระดับ S ได้ไหมครับ? วันนั้น... ร่างกายของผมชุ่มไปด้วยเลือด และพวกคุณบอกว่าฮีลเลอร์ขยะอย่างผมไม่มีค่าแม้แต่กระดาษทิชชّชั่วนอนเช็ดพื้น" คณินก้าวเท้าเข้าไปใกล้คุกเข่าลงข้างหนึ่ง ใช้มือข้างหนึ่งจับคางของหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ให้เงยขึ้นสบตากันตรงๆ นัยน์ตาคู่คมสีดำสนิทคู่นั้นสะท้อนความเคียดแค้นที่ถูกบ่มเพาะมาอย่างยาวนาน "วันนี้... ผมแค่อยلกลับมาทวงถามความยุติธรรม ในฐานะ 'เจ้าหนี้' คนใหม่ที่จะเป็นคนเซ็นอนุมัติ... การล่มสลายของกิลด์มังกรฟ้าด้วยมือของผมเองครับ" หัวหน้ากิลด์มังกรฟ้าเบิกตากว้างจนแทบปริออก ร่างกายทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอีกครั้งเมื่อตระหนักได้ว่าไม่มีทางรอดพ้นความพินาศครั้งนี้ได้เลย เส้นสายทั้งหมดถูกตัดขาด ทุนสำรองถูกฟรีซ และหนี้สินก้อนโตกำลังไล่ล่าเขาอย่างกระชั้นชิด ทันใดนั้น ความคิดสุดท้ายที่โง่เขลาแต่เป็นหนทางเดียวที่เหลืออยู่ก็ผุดขึ้นมาในหัว เขารีบตะเกียกตะกายควIโทรศัพท์มือถือขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา กดโทรหาผู้มีอิทธิพลระดับสูงในสภาทันที "ท่านประธาน! ช่วยผมด้วย! กิลด์... กิลด์มังกรฟ้ากำลังจะ..." *ฉับพลัน!* หน้าจอโทรศัพท์มือถือในมือของหัวหน้ากิลด์ดับวูบลงพร้อมกับเสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ดังขึ้นก้องห้อง *[ Warning: Terminal Access Blocked. All assets frozen by order of SSS-Rank Healer ]* รินรดายิ้มเยาะพลางชูแท็บเล็ตในมือขึ้นให้ดู หน้าจอนั้นแสดงผังการควบรวมกิจการที่เสร็จสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ "ไม่ต้องเสียเวลาโทรหรอกครับท่าน เพราะตอนนี้... แม้แต่เก้าอี้ที่ท่านนั่งอยู่ในสภา ก็เป็นทรัพย์สินภายใต้ชื่อของคณินเรียบร้อยแล้วล่ะครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่ามันคือความเงียบแห่งความตายสำหรับกิลด์มังกรฟ้า หัวหน้ากิลด์ทรุดตัวลงซบหน้ากับพื้นพรมราคาแพงร้องไห้โฮออกมาอย่างไม่อายฟ้าดิน ศักดิ์ศรีที่สั่งสมมาหลายสิบปีถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดีภายใต้เงาอำนาจของคนที่เขาเคยเหยียดหยาม คณินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทเข้ารูปให้เข้าที่อย่างเนียบกริบ เขามองผลงานตรงหน้าด้วยความรู้สึกสะใจที่เอ่อล้นอยู่ในอก แต่นี่... ยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของความแค้นทั้งหมด "เก็บกระเป๋าของพวกคุณซะครับ" คณินเอ่ยเสียงเรียบขณะหันหลังให้ "พรุ่งนี้เช้า... ป้ายชื่อหน้ากิลด์มังกรฟ้า จะต้องถูกปลดลง และแทนที่ด้วยชื่อใหม่... กิลด์เทวะโลหิต" พูดจบ คณินก็ก้าวเดินออกจากห้องวีไอพีโดยไม่แม้แต่จะชายตามองร่างที่ไร้เรี่ยวแรงนั้นอีก รินรดาก้าวตามหลังไปติดๆ พร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่ระบายอยู่บนใบหน้าอันงดงาม ทว่า... ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินมาถึงลิฟต์ส่วนตัวเพื่อลงไปยังชั้นล่างสุด เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากระบบลับของรินรดาก็แผดเสียงดังขึ้น *[ TING! ]* รินรดากดเปิดดูข้อความบนสมาร์ทโฟนเพียงแวบเดียว สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนจากความเยືือกเย็นเป็นความตกตะลึงอย่างขีดสุด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อสายตา "คณินครับ..." รินรดารั้งแขนเขาไว้เบื้องหน้าลิฟต์ น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าเล็กน้อย "มีตัวแปรใหม่ที่เราไม่ได้คำนวณไว้... บุคคลปริศนาที่ถือครองสิทธิ์วีโต (Veto) ระดับสูงสุดจากสภาเงือก... เพิ่งจะโอนเงินจำนวนหาสัดส่วนไม่ได้เข้าบัญชีของกิลด์มังกรฟ้าเมื่อสามวินาทีที่แล้ว" คณินขมวดคิ้วเล็กน้อย หยุดฝีเท้าลงทันที "ใครกัน?" ประตูลิฟต์เปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูทโบราณผู้หนึ่งกำลังยืนรออยู่ด้านใน ใบหน้าของชายชราคนนั้นมีรอยแผลเป็นลึกลากผ่านดวงตาข้างซ้าย และเขากำลังส่งยิ้มเย็นเยียบให้คณินพร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนתทึบขึ้นในพริบตา "ยินดีที่ได้พบเสียที... หลานชายผู้เนรคุณของตระกูลหลัก" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสะใจไปกับความเด็ดขาดของ "หมอเทวะแรงก์ SSS" ในตอนนี้นะครับ