บทเรียนเลือดสำหรับผู้ล่า

“ช้าก่อน... ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน คิดจะฮุบทุกอย่างไปคนเดียวโดยไม่แบ่งให้อาจารย์คนนี้เลยอย่างนั้นหรือ?” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยไอสังหารเย็นเยียบดังขึ้นจากเงามืดหลังซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ B คณินหยุดชะงักฝีเท้า มือที่กำลังหยิบขวดโพชั่นฟื้นฟูระดับตำนานสั่นเพียงเล็กน้อย—ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความประหลาดใจที่เขายังหลงเหลือ 'อาจารย์' ที่ยังไม่ตายจากเหตุการณ์ทรยศเมื่อสามปีก่อน ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มเดินออกมา แสงไฟจากคริสตัลในดันเจี้ยนสะท้อนกับดวงตาที่วาวโรจน์ด้วยความกระหายอำนาจ มันคือ 'ตาเฒ่าตระกูลเวท' ชายผู้สอนให้เขารู้จักคำว่าหักหลังก่อนใครเพื่อน “อาจารย์ไม่ได้ตายไปพร้อมกับความละโมบของตัวเองตั้งแต่วันที่ขายผมให้กิลด์มังกรฟ้าแล้วหรือครับ?” คณินหมุนตัวกลับช้าๆ ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ ดวงตาคู่คมจ้องมองอีกฝ่ายราวกับมองดูเศษขยะที่กำลังจะถูกกวาดทิ้ง “ฮ่าๆๆ! พลังฮีลระดับ SSS ที่แกปิดบังมาตลอด... สุดท้ายมันก็ตกมาอยู่ในกำมือของข้าจนได้ ส่งแกนพลังงานดันเจี้ยนมาให้ฉันซะคณิน แล้วฉันจะเมตตาให้แกตายแบบไม่ทรมาน” คณินแค่นยิ้ม เสียงหัวเราะแผ่วเบาในลำคอดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของเหล่าฮันเตอร์จากกิลด์ชั้นรองที่ล้อมเข้ามา พวกมันคือสุนัขรับใช้ที่คิดจะมารุมทึ้งเหยื่อจากผู้ชนะ “พวกนาย... เคยเห็นนรกที่ถูกสร้างขึ้นโดยคนที่เก่งที่สุดในโลกไหมครับ?” คณินดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว พลังงานสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นจนเหล่าฮันเตอร์ที่ล้อมอยู่ต้องยกมือขึ้นป้องตา แสงนั้นไม่ใช่แสงสำหรับฮีล แต่มันคือแสงแห่งการ 'กัดกิน' เซลล์ ร่างของฮันเตอร์แรงก์ A สองคนที่พุ่งเข้ามาหาคณินหยุดชะงักลงกลางอากาศ ก่อนที่ร่างกายจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีเลือด เลือดของพวกมันถูกดึงดูดเข้าหาฝ่ามือของคณินราวกับถูกแม่เหล็กดูด เขาไม่ได้ใช้พลังโจมตี แต่เขาใช้พลัง 'ย้อนกลับ' ของสกิลฮีลระดับพระเจ้า เปลี่ยนทุกชีวิตให้กลายเป็นพลังงานสำรองของตัวเอง “แก! แกทำอะไรลงไป!” หัวหน้ากลุ่มกิลด์รองตะโกนลั่นด้วยความหวาดกลัว “บทเรียนที่หนึ่ง... อย่าคิดว่าฮีลเลอร์คือเบี้ยล่าง” คณินก้าวเท้าเดินเข้าไปหาพวกมันทีละก้าว ทุกย่างก้าวที่เขาวางเท้าลง พื้นดินดันเจี้ยนสั่นสะเทือนตามจังหวะชีพจร “และบทเรียนที่สอง... คนที่ทรยศผม จะไม่ได้แม้แต่โอกาสที่จะอ้อนวอนขอชีวิต” เขายื่นมือไปข้างหน้า พลังปราณมหาศาลกดทับจนเหล่าฮันเตอร์นับสิบชีวิตทรุดเข่าลงกับพื้น กระดูกสันหลังลั่นเปรี๊ยะราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พวกมันพยายามเค้นพลังมาต้านทาน แต่ยิ่งต้าน พลังของพวกมันก็ยิ่งไหลเข้าสู่ตัวคณิน รินรดาที่เฝ้ามองอยู่จากมุมมืดถึงกับต้องเผลอกำหมัดแน่น เธอไม่เคยเห็นคณินในโหมดนี้มาก่อน มันไม่ใช่ความแค้นแบบเด็กๆ แต่มันคือการพิพากษาของพระเจ้าที่ไร้ความปราณี “หยุดนะ! ข้าคืออาจารย์ของแก!” ชายวัยกลางคนร้องลั่นขณะที่ร่างกายของเขากำลังถูกคณินบีบอัดด้วยแรงดันอากาศ “อาจารย์ที่สอนผมว่า 'ความแข็งแกร่งคือความถูกต้อง' ไงครับ” คณินก้มลงไปกระซิบข้างหูชายแก่ “งั้นวันนี้ ผมขอเป็นคนตัดสินว่า... ความถูกต้องน่ะ มันอยู่ที่มือใคร” เขาสะบัดมือเพียงเบาๆ ร่างของคนเหล่านั้นกระเด็นไปกระแทกผนังดันเจี้ยนจนจมลงไปในเนื้อหิน ไม่มีการฆ่าทิ้งในทันที แต่มันคือการทำลายวงจรพลังงานจนพวกมันกลายเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไร้ค่าไปตลอดกาล ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ คณินปัดฝุ่นที่เสื้อโค้ทตัวเองอย่างสุภาพ ก่อนจะหันไปทางรินรดาที่เพิ่งก้าวออกมาจากเงามืด “จัดการเรื่องที่เหลือให้เรียบร้อยนะครับรินรดา อย่าให้ขยะพวกนี้รบกวนการเดินทางของผมไปที่กิลด์มังกรฟ้า” รินรดายิ้มมุมปาก “รับทราบค่ะ ท่านผู้นำ” ทว่า ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนักๆ จากเบื้องบนก็ดังขึ้น ไม่ใช่ฝีเท้าของฮันเตอร์ทั่วไป แต่มันคือเสียงเดินของรองเท้าบูทหนังชั้นดีที่เหยียบลงบนซากความตายอย่างไม่เกรงกลัวใคร คณินชะงัก ดวงตาหรี่ลงเมื่อเห็นเงาร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะทองคำก้าวลงมาจากแท่นวาร์ปที่พังทลาย มันคือ 'รองหัวหน้ากิลด์มังกรฟ้า' ผู้ที่ควรจะอยู่ที่สำนักงานใหญ่ใจกลางเมือง “ไม่นึกเลยว่าสุนัขที่พวกเราเขี่ยทิ้ง จะเลี้ยงตัวได้ใหญ่ขนาดนี้...” ชายคนนั้นกล่าวพลางโยนโทรศัพท์สมาร์ทโฟนราคาแพงลงบนพื้น บนหน้าจอแสดงภาพถ่ายสดของคณินที่เพิ่งจัดการกับพวกกิลด์รองไปเมื่อครู่ “นายท่านกิลด์มังกรฟ้าฝากมาบอกว่า... ขอบคุณที่เสียเวลาเก็บกวาดขยะให้นะคณิน แต่น่าเสียดายที่คิวการตายของนาย... มันถึงกำหนดแล้ว” เขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังมีหน่วยพิฆาตระดับ S อีกสิบชีวิตก้าวออกมาพร้อมกับอาวุธที่สร้างขึ้นเพื่อสังหารฮีลเลอร์โดยเฉพาะ คณินยืนนิ่ง ท่ามกลางวงล้อมของหน่วยพิฆาตที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศ เขาหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยไอเวทมนตร์ระดับพระเจ้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะกดโอนเงินรวดเดียวหมดบัญชีเข้าสู่ระบบร้านค้าลับของดันเจี้ยน “ขอบคุณที่มาเป็นเหยื่อทดลองสกิลใหม่ให้ผมนะครับ” คณินกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องขนลุกวาบ “เพราะตอนนี้... ระบบการเงินของกิลด์มังกรฟ้าที่นายภูมิใจนักหนา ได้ถูกผมกดปิดการใช้งานเรียบร้อยแล้วครับ” เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดังลั่นไปทั่วดันเจี้ยน พร้อมกับแสงสีแดงฉานที่เปลี่ยนบรรยากาศโดยรอบให้กลายเป็นมิติกักขังที่ไม่มีใครออกไปได้อีก... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมมาถึงตอนนี้นะครับ