กับดักของคนโง่

"เอกสารฉบับนี้... น่าสนใจไม่น้อยเลยว่าไหมครับ ท่านประธานกิลด์อัคคีทมิฬ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองพิเศษบนชั้นบนสุดของตึกประมูล ไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่สามารถกลบเกลื่อนบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออกได้เลย เงาร่างในชุดสูทสีดำสนิทที่ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวเมื่อครู่ กำลังยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานกระจกใส เอกสารลับตราประทับสีแดงฉานถูกวางลงอย่างประณีต มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่บ่งบอกถึงการทุจริตและการแอบลักลอบนำเข้าผลึกมานาเถื่อนจากดันเจี้ยนระดับ S—ซึ่งเป็นรอยด่างพร้อยที่สามารถทำลายกิลด์ชั้นรองอย่าง 'อัคคีทมิฬ' ให้พินาศได้ในชั่วข้ามคืน คณินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นไร้กรอบมองชายวัยกลางคนผู้มีเหงื่อกาฬไหลท่วมหน้าด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนา ในอดีต สมัยที่เขายังเป็นแค่ฮีลเลอร์แรงก์ E ผู้ยอมก้มหน้าก้มตารักษาอาการบาดเจ็บให้พวกมันอย่างไร้ค่า คนพวกนี้เคยกระทืบเขา จิกหัวใช้แรงงานราวกับสัตว์เดรัจฉาน และขับไล่เขาให้ไปตายในดันเจี้ยนรกร้างอย่างไร้เยื่อใย แต่ในวันนี้... โลกใบเดิมได้พลิกกลับตาลปัตรแล้ว "แก... แกเป็นใครกันแน่วะ!" หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬคำรามลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัวผสมปนเปกัน เขยายามจะเรียกใช้สกิลโจมตีเพื่อสังหารไอ้เด็กหนุ่มตรงหน้าให้พ้นทาง แต่ทว่า... ทันทีที่ปลายนิ้วกระดิก แรงกดดันระดับมหาศาลจากพลังจิตอันไร้ขีดจำกัดก็พุ่งเข้ากดทับร่างของเขาราวกับภูเขา *พรวด!* เลือดสดๆ กระฉูดพุ่งออกจากปากของหัวหน้ากิลด์ผู้หยิ่งผยอง เขาทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น พยายามตะเกียกตะกายใช้มือยันพื้นกระเบื้องขัดมันอย่างน่าสมเพช "ระวังคำพูดหน่อยจะดีกว่านะครับ" คณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็ง "คนที่กำลังจะสูญเสียทุกอย่างในมือ... ไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงกับเจ้าหนี้ที่กำลังจะซื้อกิลด์ของท่านหรอกนะครับ" รินรดา ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังอยู่ไม่ไกล ส่งยิ้มมุมปากอย่างเย้ายوان เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้ร่างที่กำลังสั่นเทากลัวตาย พร้อมกับโยนซองเอกสารอีกชุดลงไปตรงหน้าชายวัยกลางคน "สมบัติและไอเทมระดับตำนานที่พวกคุณเพิ่งแย่งชิงมาจากดันเจี้ยนเมื่อวาน... คิดจริงๆ หรือคะว่ามันเป็นของพวกคุณโดยชอบธรรม?" คำพูดนั้นทำให้หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด "พวกแก... วางแผนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว!" "ถูกต้องครับ" คณินลุกขึ้นยืน จัดปกเสื้อสูทราคาแพงของตนเองให้เรียบร้อย ก่อนจะก้มมองเศษสวะที่เคยเหยียบย่ำเขาด้วยสายตาราวกับมองมดปลวก "พวกคุณส่งคนมาดักปล้นสมบัติที่ผมประมูลมาได้ คิดว่าผมจะไม่รู้ทันแผนตื้นๆ ของกิลด์ชั้นรองอย่างพวกคุณหรือครับ? การส่ง 'กิลด์เบี้ยล่าง' มาแย่งชิง... ช่างเป็นกับดักของคนโง่ที่น่าขันเสียจริง" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ เสียงหอบหายใจอย่างหวาดกลัวของหัวหน้ากิลด์ดังสะท้อนก้อง เขารู้แล้วว่าตนเองกำลังเล่นอยู่กับปีศาจที่สวมหน้ากศสุภาพบุรุษ ปีศาจผู้กุมอำนาจทั้งเงินตรา กฎหมาย และพลังที่เหนือกว่าฮันเตอร์แรงก์ S ทั่วไป "ได้โปรด... ไว้ชีวิตผมด้วยเถอะครับ คุณคณิน... ท่านฮีลเลอร์... ผมยอมจำนนทุกอย่างแล้ว!" เสียงร้องขอชีวิตดังขึ้นพร้อมกับการก้มกราบจนหน้าผากแนบพื้นกระเบื้อง คณินไม่ได้ตอบรับคำวิงวอนนั้น เขาย่างสามขุมเข้าไปใกล้ หยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วโยนมันลงไปตรงหน้าชายผู้กำลังสเซកซบ "เซ็นเอกสารโอนสิทธิ์กิลด์ทั้งหมดซะ แล้วไสหัวออกไปจากสายตาของผม... ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจส่งพวกคุณไปลงทัณฑ์ในดันเจี้ยนที่ไม่มีวันได้กลับออกมาอีกตลอดกาล" มือที่สั่นเทาเอื้อมไปหยิบปากกาอย่างทุรลักทุเล ความพ่ายแพ้ยับเยินปรากฏชัดเจนบนใบหน้าที่อาบน้ำตา ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ปลายปากกาจุ่มลงบนกระดาษแผ่นสุดท้าย เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกประมูล! หน้าจอโฮโลแกรมทุกบานในห้องเปลี่ยนเป็นสีเลือด พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระบบที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ **[คำเตือน: ตรวจพบการบุกรุกจากบุคคลภายนอก - ฮันเตอร์ระดับภัยพิบัติกำลังมุ่งหน้ามายังชั้นนี้!]** คณินขมวดคิ้วเล็กน้อยเป็นครั้งแรก รินรดาชักอาวุธคู่ใจออกมาจากมิติเงาทันที สายตาทั้งคู่หันขวับไปมองที่ประตูทางเข้าห้องรับรองซึ่งกำลังถูกความร้อนมหาศาลหลอมละลายจนเหล็กกล้ากลายเป็นจุล และก่อนที่ประตูบานใหญ่จะพังทลายลงมา เสียงหัวเราะเยือกเย็นที่คุ้นเคยก็ดังทะลุกำแพงเข้ามา... "ช้าก่อน... ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน คิดจะฮุบทุกอย่างไปคนเดียวโดยไม่แบ่งให้อาจารย์คนนี้เลยอย่างนั้นหรือ?" ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมาครับ