เลเวลอัปแบบก้าวกระโดด

"แก... แกมัน...!" เสียงของคณินขาดหายไปในลำคอ ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบรัดหลอดลมของเขาไว้แน่น ดวงตาเบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอยในตาขาวแตกซ่าน เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายไหลอาบขมับลงมาตามคางที่สั่นเทา ภาพตรงหน้าไม่ใช่ความฝัน และไม่ใช่ภาพหลอนจากพิษบาดแผลในดันเจี้ยนระดับ S แต่เป็นความจริงอันโหดร้ายที่กระแทกเข้าใส่หน้าอกจนจุกแน่น ใบหน้าที่เปิดเผยออกมาจากภายใต้หน้ากากเงินนั้น... คือใบหน้าที่คณินเฝ้ามองในกระจกทุกเช้า... คือใบหน้าที่ถูกประกาศว่า "ตายไปแล้ว" ในกองเพลิงแห่งการทรยศเมื่อสามปีก่อน "ตกใจมากเลยหรือครับ... ตัวฉันอีกคน" น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากของร่างเงาตรงหน้า เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจอันล้นพ้น ร่างนั้นก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินในดันเจี้ยนดังสะท้อนก้อง ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่จุดจบของความมั่น คณินก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว แผ่นหลังกระแทกเข้ากับผนังถ้ำเย็นเฉียบ ความรู้สึกอัปยศและความแค้นที่เคยถูกฝังกลบไว้ใต้ซากปรักหักพัง พลุ่งพล่านขึ้นมาในกระแสเลือดราวกับลาวาที่เดือดพล่าน ร่างกายของเขาเริ่มสั่นสะท้าน ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความโกรธเกรี้ยวที่พุ่งทะยานจนขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดาเริ่มรับไม่ไหว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะจิตใจก้าว 100% ปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'ขีดจำกัดมนุษย์แตกสลาย'] [กำลังดำเนินการอัปเลเวลแบบก้าวกระโดด: เลเวล 45... เลเวล 60... เลเวล 80... ทะยานสู่เลเวล 99!] เสียงแจ้งเตือนของระบบดังระรัวในหัวของคณินราวกับเสียงไซренаเตือนภัย อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว พลังงานมานาสีดำสนิทและสีทองเจิดจ้าพวยพุ่งออกจากร่างของคณินพร้อมกัน เกิดเป็นคลื่นกระแทกมหาศาลซัดสาดผนังดันเจี้ยนจนร้าวระแหง หินผานับร้อยตันสั่นสะเทือนเสมือนแผ่นดินไหว รินรดาที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล ถึงกับต้องยกแขนขึ้นบังแรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมา เธอมองแผ่นหลังของคณินด้วยความตกตะลึง ประกายตาของฮันเตอร์แรงก์ S ฉายแววหวาดหวั่นเป็นครั้งแรก "นี่มัน... พลังบ้าอะไรกัน แรงกดดันระดับนี้มันเหนือกว่ามาสเตอร์กิลด์เสียอีก..." คณินก้มมองมือทั้งสองข้างของตนเอง เส้นเลือดสีดำปูดโปนขึ้นตามแขน กล้ามเนื้อและกระดูกลั่นเปรี๊ยะราวกับกำลังถูกหลอมและตีขึ้นใหม่ ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูเซลล์ แต่เขากลับไม่มีแม้แต่เสียงร้องเล็ดลอดออกมา มีเพียงรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่ค่อยๆ คลี่ขึ้นบนใบหน้า "สามปีที่ผ่านมา แกสนุกมากสินะ..." คณินเงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามราวกับเทพเจ้าผู้ลงทัณฑ์ รัศมีอำนาจระดับ SSS แผ่ขยายปกคลุมทั่วทั้งชั้นดันเจี้ยน กดทับเหล่ามอนสเตอร์รอบข้างจนต้องหมอบกราบลงกับพื้นโดยไม่ต้องลงมือ เงาลึกลับที่เคยถือไพ่เหนือกว่า ชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้านั้นแข็งค้าง เมื่อตระหนักได้ว่าเหยื่อที่ตนเคยเหยียบย่ำ บัดนี้ได้กลายเป็น "สิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่า" ไปเสียแล้ว "แกคิดว่าสร้างร่างแยกนี้ขึ้นมา เพื่อหลอกใช้ฉันเป็นเครื่องมือหาผลประโยชน์ แล้วสุดท้ายก็จะเขี่ยทิ้งเหมือนเดิมงั้นสินะ" คณินก้าวเข้าไปหาทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ทุกย่างก้าวกลับสร้างแรงสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจของอีกฝ่าย "แต่น่าเสียดาย... สุนัขตัวนี้มันหลุดออกจากโซ่ตรวนแล้ว และตอนนี้... มันหิวโหยยิ่งกว่าเดิม" หมับ! คณินยื่นมือออกไปคว้าคอเสื้อของร่างเงาตรงหน้าไว้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาจะมองทัน แรงเหวี่ยงมหาศาลซัดร่างนั้นกระแทกอัดกับผนังหินอย่างรุนแรง เสียงกระดูกหักดังกร๊อบ พร้อมกับเลือดสีสดที่กระציกออกมาจากปากของตัวปลอม "อัก...!" "จำไว้... ว่าพลังที่แท้จริงของฮีลเลอร์ ไม่ใช่แค่การรักษาชีวิตคนอื่น..." คณินโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหู น้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "แต่เป็นการพรากมันไปจากพวกเศษสไบอย่างแก... ทีละนิด จนกว่าจะสาสม!" ทว่า ในวินาทีที่คณินกำลังจะงاتเงื้อมือปิดฉากความแค้นสามปี เสียงเตือนภัยสีแดงฉานจากระบบก็กะพริบวาบขึ้นตรงหน้า พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปากของร่างเงาที่ถูกตรึงอยู่ [แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าสู่พื้นที่ของ 'ผู้บงการที่แท้จริง' ระดับจักรพรรดิเทพ... เวลาในดันเจี้ยนกำลังจะล่มสลาย] ผนังดันเจี้ยนด้านหลังร่างเงาแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นรอยแยกมิติสีดำสนิทที่กำลังหมุนวน พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำอันคุ้นเคยที่ดังลอดออกมาจากความมืดมิด... เสียงของคนที่คณินไม่มีวันลืมตลอดกาล ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความสะใจนี้นะครับ