พันธมิตรคนใหม่

คราบสารเคมีลูมิเนอล (Luminol) สีฟ้าเรืองแสงในความมืดสลัวของห้องเก็บของสถานีตำรวจภูธรเมืองไม่ได้บอกเล่าเรื่องราวแค่คราบเลือดของเหยื่อรายล่าสุด แต่มันกำลังสะท้อนภาพเงาของรอยเท้าไสยเวทที่ซ้อนทับอยู่เบื้องล่างอย่างแม่นยำ “ถ้าเรามองตามตรรกะของฟิสิกส์ แรงกระแทกในมุมองศานี้ไม่มีทางทำให้กระดูกซี่โครงหักละเอียดได้จากด้านหลัง เว้นแต่ว่า... แรงนั้นจะไม่ได้มาจากมวลสารทางกายภาพครับ” เสียงของหมวดพิชชาดังขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้องปฏิบัติการชั่วคราว เธอไม่ได้สวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตาเหมือนทุกครั้ง แต่สวมเสื้อเชิ้ตพับแขนเสื้อขึ้นจนถึงข้อศอก นิ้วมือเรียวยาวกำลังคีบแผ่นฟิล์มเอกซเรย์สลับกับภาพถ่ายความร้อนที่บันทึกคลื่นพลังงานวิญญาณ ซึ่งศิลาเพิ่งส่งมอบให้เมื่อสิบนาาทีก่อนหน้านี้ ร.ต.อ. ธันวายืนกอดอกพิงขอบประตู ดวงตาคมกริบมองสลับระหว่างจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงผลกราฟฟิกนิติวิทยาศาสตร์ กับร่างโปร่งบางของศิลาที่กำลังนั่งหลับตา นั่งสมาธิอยู่บนเก้าอี้พับอลูมิเนียมตัวเก่า ปลายพู่กันสีชาดในมือของร่างทรงหนุ่มแตะอยู่บนแผนที่อาชญากรรมราวกับกำลังหยั่งรู้เส้นทางเดินของความตาย “คุณพิชชาหมายความว่า รอยช้ำพวกนี้เกิดจากการกระทำของสิ่งที่มองไม่เห็นอย่างนั้นหรือครับ” ธันวาเอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความเคร่งเครียดไว้ในที เขาคือนายตำรวจผู้ยึดมั่นในหลักฐานเชิงประจักษ์ โลกทั้งใบของเขาต้องอธิบายได้ด้วยฟิสิกส์และกฎหมาย ทว่าคดีฆาตกรรมต่อเนื่องสามรายซ้อนในรอบเดือนนี้ กลับท้าทายทุกสามัญสำนึก จนเขาต้องจำยอมดึงศิลาเข้ามาพัวพัน และตอนนี้... ดูเหมือนเขาจะต้องยอมรับตัวแปรคนที่สามเข้ามาในสมการอันยุ่งเหยิงนี้ด้วย พิชชาหันมาสบตาตำรวจหนุ่ม แววตาของเธอนิ่งสนิท เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของนักวิทยาศาสตร์ผู้กระหายความจริง “ไม่ใช่แค่สิ่งที่มองไม่เห็นครับสารวัตร แต่พลังงานที่ว่านั้น... มีทิศทาง มีเจตจำนง และทิ้ง ‘ลายมือ’ เอาไว้บนร่างผู้ตายเหมือนลายนิ้วมือทางนิติวิทยาศาสตร์ไม่มีผิดเพี้ยน” เธอวางภาพถ่ายลงบนโต๊ะโลหะเสียงดังทึบ “และคนที่ช่วยให้อ่านลายมือนั้นออก ก็คือคุณศิลา” ศิลาลืมตาขึ้นช้าๆ นัยน์ตาคู่นั้นสะท้อนประกายแสงสีทองจางๆ วูบหนึ่งก่อนจะกลับมาเป็นปกติ ร่างทรงหนุ่มระบายยิ้มบางๆ บนเรียวปาก “ยินดีต้อนรับสู่ทีมอย่างเป็นทางการครับ หมวดพิชชา โลกของวิทยาศาสตร์กับไสยเวทไม่ได้อยู่คนละฝั่งกันหรอกครับ มันแค่ใช้ภาษาคนละภาษาเพื่ออธิบายความจริงชุดเดียวกัน” ธันวาถอนหายใจยาว ยอมรับความจริงในใจว่าการปฏิเสธโลกอีกใบนั้นรังแต่จะทำให้คนบริสุทธิ์ต้องตายเพิ่มขึ้น เขาเดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน วางเอกสารสำนวนคดีฉบับจริงลงตรงหน้าทั้งสองคน “ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มงานกันจริงจังได้แล้ว จากรายงานการชันสูตรล่าสุด รอยแผลบนศพที่สี่ตรงกับสัญลักษณ์บนยันต์โบราณที่คุณศิลาเคยเตือนไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน แสดงว่าคนร้ายกำลังทำพิธีกรรมบางอย่างเพื่อดึงพลังชีวิตของเหยื่อไปสะสมไว้ที่ไหนสักแห่ง” “ถูกต้องครับสารวัตร” ศิลายันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กลิ่นจางๆ ของธูปหอมโบราณและกำยานโชยมาจากเสื้อผ้าของเขา “และเป้าหมายต่อไปของมันไม่ใช่คนแปลกหน้า แต่เป็นคนที่เกี่ยวพันกับตระกูลของเราโดยตรง... ตระกูลที่เคยทำลายพันธะสัญญาเมื่อสามสิบปีก่อน” บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที พิชชาขมวดคิ้วเข้าหากันน้อยๆ ขณะที่ธันวาหรี่ตาลงด้วยความสงสัย “คุณหมายความว่ายังไง ศิลา ใครคือเป้าหมายต่อไป?” ก่อนที่ศิลาจะทันได้เอ่ยคำตอบ เสียงวิทยุสื่อสารรุ่นเก่าบนโต๊ะทำงานของธันวาก็ส่งเสียงซ่าแตกพร่าออกมา ตามมาด้วยเสียงรายงานสถานการณ์ที่ขาดๆ หายๆ จากเจ้าหน้าที่สายตรวจภาคสนาม *(ซ่า...!) “ศูนย์ควบคุม... รายงานด่วน! เกิดเหตุเพลิงไหม้และพบผู้เสียชีวิตสภาพผิดธรรมชาติที่โกดังร้างหมายเลข 7 ริมแม่น้ำ... อ๊ะ! เสียงอะไรวะน่ะ... เสียงเหมือน... เสียงกระดิ่งโบราณ... อ๊ากกก!”* เสียงกรีดร้องโหยหวนตัดขาดหายไปในลำโพงทันที ตามด้วยเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นสถานีตำรวจ ธันวาคว้าปืนพกประจำกายขึ้นมาขึ้นลำอย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ตื่นตัวเต็มพิกัด “เกิดเรื่องแล้ว ไปกัน!” แต่ศิลากลับยกมือขึ้นห้ามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นัยน์ตาคมกริบมองทะลุกำแพงปูนของสถานีออกไปไกลลิบ “ไม่ต้องไปที่โกดังหครับสารวัตร... เพราะมันไม่ได้อยู่ที่นั่น” ศิลาพูดเสียงเรียบแต่น่ากลัว ปลายพู่กันในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้น กระดาษแผนที่บนโต๊ะถูกลมปริศนาพัดจนปลิวว่อน “เป้าหมายที่แท้จริงของมัน... กำลังยืนอยู่หน้าห้องขังชั้นใต้ดินของเราตอนนี้แล้วครับ” ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความมืดมิดของตอนนี้ด้วยกันนะครับ - เข็มทิศมองวิญญาณ