แสงสว่างท่ามกลางความมืด

"แกคิดว่าเศษสวะไร้คลาสอย่างแก จะมีปัญญา踏ก้าวเข้ามาในดันเจี้ยนระดับ S นี้ได้โดยไม่ต้องใช้เส้นสายงั้นหรือ ไอแซค!" เสียงคำรามของ ‘บารอน’ หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงหินอัคนีเบื้องหน้า ปลายดาบเคลือบเปลวเพลิงสีชาดจ่อตรงมาที่ลำคอของชายหนุ่ม ร่างของไอกและความร้อนแผดเผาจนอากาศบิดเบี้ยว แต่ทว่า ไอแซค กลับยืนนิ่งสนิท ดวงตาคู่คมสีรัตติกาลมองตรงไปเบื้องหน้าอย่างไร้ความหวาดหวั่น ความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากตัวเขาราวกับน้ำแข็งขั้วโลกที่พร้อมจะแช่แข็งทุกสรรพสิ่ง รอบกายของพวกเขาคือซากปรักหักพังของกองกำลังระดับแนวหน้า ทุกคนต่างนอนหายใจรวยริน บาดแผลฉกรรจ์จากการปะทะกับบอสประจำชั้นทำให้พวกมันหมดสภาพ ลูมิน่า อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งผู้เลอโฉมยืนอยู่เบื้องหลังเขาเพียงก้าวเดียว ดวงตาสงบนิ่งคู่นั้นจับจ้องแผ่นหลังกว้างของไอแซคด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความสงสัยในตอนแรก สู่ความตื่นตะลึง และในวินาทีนี้... คือความเคารพอย่างสูงสุดที่สั่นสะเทือนไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ "เส้นสายงั้นเหรอครับ?" ไอแซคเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาสมเพชฉายชัดเจน "สำหรับพวกคุณ อำนาจ เงินตรา และยศถาบรรดาศักดิ์คือที่สุด แต่สำหรับผม... มันเป็นเพียงแค่เศษขยะที่เกะกะสายตาเวลาที่ผมต้องการจะเดินผ่านก็เท่านั้น" "ปากดีนักนะไอ้สวะ!" บารอนตวัดดาบฟันลงมาด้วยความโกรธเกรี้ยว พลังเวทระดับสูงระเบิดออกเป็นคลื่นเพลิงสีแดงฉานพุ่งเข้าใส่ร่างของไอแซค หมายจะแผดเผาให้มอดไหม้เป็นจุลในพริบตา ทว่า... ไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวที่รีบร้อน ไอแซคเพียงแค่ปรายตามองคลื่นเพลิงนั้นราวกับมันเป็นเพียงลมพัดผ่าน นิ้วเรียวยาวตวัดขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า วงเวทสีครามเข้มรูปทรงเรขาคณิตที่ไม่มีใครเคยพบเห็นมาก่อนปรากฏขึ้นในเสี้ยววินาที *เปรี้ยง!* คลื่นเพลิงมหาศาลที่สามารถละลายเหล็กกล้าได้ในพริบตา กลับถูกดูดกลืนหายเข้าไปในวงเวทนั้นอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหยดน้ำที่ตกลงสู่มหาสมุทรอันไร้ก้นบึ้ง ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที เสียงหอบหายใจของเหล่าสมาชิกกิลด์ที่นอนรอความตายหยุดชะงัก ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถล่นออกมาจากเบ้า "เป็นไปไม่ได้..." บารอนพึมพำ ใบหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มหน้าผาก "นั่นมันเวทมนตร์อะไรกัน... แกมันไร้คลาสไม่ใช่หรือไง! ทำไมแกถึงสะท้อนการโจมตีระดับ A ของฉันได้ด้วยมือเปล่า!" ลูมิน่าที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เบื้องหลัง หัวใจของเธอกระตุกวูบ ภาพของชายหนุ่มผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น 'คนไร้ค่า' ในสายตาของสังคมผู้ใช้เวทมนตร์ พังทลายลงในวินาทีนี้ ความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าช่างงดงามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน พลังของไอแซคไม่ใช่การยืมพลังจากระบบหรือพระเจ้า แต่มันคือการ "บงการ" กฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ด้วยเจตจำนงอันเด็ดเดี่ยวของตนเอง รัศมีสีดำสนิทที่แผ่ออกมาจากตัวเขากดทับบรรยากาศรอบข้างจนแทบหายใจไม่ออก "ไร้คลาส... งั้นหรือครับ?" ไอแซคก้าวเท้าเดินเข้าไปหาบารอนทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่ละย่างก้าวสร้างแรงกดดันมหาศาลราวกับภูเขาทั้งลูกกดทับลงบนบ่าของหัวหน้ากิลด์ผู้โอหัง "คำว่าคลาสที่พวกคุณไขว่คว้าและภาคภูมิใจนักหนา แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงกรอบกะลาที่ผู้สร้างระบบสมคบคิดกันขึ้นมาเพื่อจำกัดขอบเขตของมนุษย์... แต่น่าเสียดาย ที่ผมไม่ได้ถูกสร้างมาให้จำนนต่อกะลาใบนั้น" "แก... แกเป็นใครกันแน่ ไอแซค!" บารอนถอยหลังก้นจ้ำเบ้าด้วยความหวาดกลัว ขาของเขาpowered out ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะยืนหยัด เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่มองมาที่เขาราวกับมองมดปลวก "ผมก็เป็นแค่คนที่มาทวงคืนความถูกต้อง... และมาสอนให้พวกคุณรู้ว่า 'อำนาจที่แท้จริง' มันหน้าตาเป็นอย่างไร" ไอแซคสะบัดมือเบื้องเบา แรงดันอากาศมหาศาลพุ่งเข้ากระแทกร่างของบารอนจนปลิวทะยานกระแทกผนังหินด้านหลังอย่างรุนแรง กระอักเลือดออกมาคำโตหมดสติไปในทันทีโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะส่งเสียงร้อง ความเงียบสงัดกลับมาเยือนอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ทุกสายตาจับจ้องไปที่แผ่นหลังของไอแซคด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ทว่า ท่ามกลางความตกตะลึงนั้น สายตาของลูมิน่ากลับเปล่งประกายเจิดจ้า ร่างเพรียวบางก้าวเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องขวาของไอแซคอย่างนอบน้อม มือเรียวบางสัมผัสลงที่พื้นเบื้องหน้าเขาเพื่อแสดงถึงความจงรักภักดีที่ไม่อาจสั่นคลอนได้อีกต่อไป "นายท่าน..." เสียงหวานกังวานเอ่ยขึ้นด้วยความสั่นเครือเล็กน้อยจากความตื่นเต้น "ข้า... ลูมิน่า ขอถวายวิญญาณและคมดาบนี้แด่ท่านแต่เพียงผู้เดียว นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ใครก็ตามที่เป็นศัตรูของท่าน คือเป้าหมายการสังหารของข้า" ไอแซคก้มลงมองหญิงสาวผู้เคยหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี แต่บัดนี้กลับยอมก้มหัวให้เขาด้วยความเต็มใจ มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "ลุกขึ้นเถอะครับ ลูมิน่า" ไอแซคยื่นมือหนาออกไปจับเรียวแขนของเธอให้ลุกขึ้นยืนเคียงข้าง "เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น... พวกมันยังเหลืออีกเยอะที่ต้องชดใช้" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเปลี่ยนผ่านสู่ชัยชนะอันเด็ดขาดนั้นเอง พื้นหินเบื้องล่างกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าตอนที่บอสประจำชั้นปรากฏตัว รอยแยกสีดำสนิทขนาดใหญ่ปริแตกออกกลางโถงอัคนี เสียงคำรามต่ำทุศลลึกจากห้วงมิติที่ลึกที่สุดดังสะท้อนก้องกังวาน ราวกับเสียงเรียกจากขุมนรก ไอแซคหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแปลกปลอมที่ทรงอำนาจเกินกว่าที่ควรจะเป็นในดันเจี้ยนระดับ S นี้ และก่อนที่ใครจะทันตั้งตัว เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะโบราณสีทองอร่าม พร้อมดาบยาวสองมือที่อาบไปด้วยออร่าแห่งความตาย ก็ก้าวทะลุมิติออกมาจากรอยแยกนั้นอย่างช้าๆ ดวงตาสสีแดงฉานใต้หมวกเหล็กจ้องตรงมาที่ไอแซค พร้อมกับเสียงพูดที่ดังก้องอยู่ในหัวของทุกคน "ในที่สุด... ข้าก็หากลุ่มแมลงเม่าที่กล้าอาจหาญพอจะเปิดประตูนี้ได้เสียที เจ้ามนุษย์... เจ้ามีความกล้าหาญไม่เลวที่บังAกล้าทำลายกฎของที่นี่" หวังว่าตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปพร้อมกันนะครับ!