การเผชิญหน้าในดันเจี้ยนชั้นต่ำ

"แกคิดว่าเศษสวะไร้คลาสอย่างพวกแก จะรอดออกไปจากดันเจี้ยนระดับ D นี่ได้โดยไม่มีรอยแผลสดกลับไปงั้นรึ เจ้าพวกโง่!" เสียงหัวร่อต่อกระซิกด้วยความเย้ยหยันดังสะท้อนก้องไปทั่วผนังหินชื้นแฉะของดันเจี้ยนชั้นใต้ดิน กลิ่นอับชื้นผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดของมอนสเตอร์ระดับต่ำลอยคละคลุ้ง กลุ่มปาร์ตี้ "เขี้ยวอสูร" สมาชิกแถวหน้าของกิลด์ใหญ่ยืนขวางทางออกแคบๆ เอาไว้ สีหน้าของพวกมันเปี่ยมไปด้วยความหยิ่งผยอง สายตากวาดมองสำรวจร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า ราวกับกำลังมองดูเหรียญทานที่ไร้ค่า ไอแซคไม่แม้แต่จะปรายตาแลมองพวกมันด้วยซ้ำ ชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทเพียงแค่ปัดฝุ่นละอองที่เกาะอยู่บริเวณหัวไหล่อย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบภายใต้เงาฮู้ดฉายแววความรำคาญใจอย่างไม่ปิดบัง สำหรับเขาแล้ว สิ่งมีชีวิตที่สำคัญตัวเองผิดและเที่ยวเห่าหอนไปทั่วเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรจากฝุ่นผงที่น่ารำคาญใจบนรองเท้าหนังราคาแพง "ไอ้หนู หูหนวกเป็นใบ้รึไงวะ!" หัวหน้ากลุ่มเขี้ยวอสูร นามว่า 'บารอน' ก้าวเท้าเข้ามาประชิด ดาบยักษ์ในมือลากครูดไปกับพื้นหินจนเกิดประกายไฟสارتแปลบปลาบ "กูบอกให้คายไอเทมดรอปจากบอสชั้นก่อนออกมาซะ! ไม่งั้นอย่าหาว่าพวกกูไม่เตือน... แกอาจจะแคล้วคลาดจากชั้นที่แล้วมาได้ด้วยโชคช่วย แต่ที่นี่ ไม่มีใครช่วยแกได้หรอก!" ลูมิน่า ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างไอแซคมาตลอดทาง ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยเย็นชาไร้ความรู้สึก บัดนี้กลับฉายแววดูแคลนระคนสมเพชเวทนาอย่างชัดเจน เธอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ชวนให้ผู้พบเห็นขนลุกชัน รอยยิ้มนั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นของคนที่กำลังมองดูคนโง่กำลังเดินไปสู่ความตายของตนเอง "พวกคุณ... กำลังทำลายโอกาสสุดท้ายในชีวิตของตัวเองอยู่นะครับ" น้ำเสียงของไอแซคราบเรียบและนุ่มนวล ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ อุณหภูมิในอุโมงค์ดันเจี้ยนลดต่ำลงฉับพลัน ลมหายใจของพวกเขากลายเป็นไอสีขาวจางๆ บารอนชะงักฝีเท้าโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกเย็นเยือกแล่นพล่านจากสันหลังขึ้นสู่ท้ายทอย แต่มันก็เป็นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ความโลภและความอีโก้สูงส่งก็บังตาบอดจนมันหัวเราะลั่นออกมาอีกครั้ง "ฮ่าๆๆ! ขู่กูงั้นเรอะไอ้เด็กเวร! แกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ไอ้นักเวทไร้คลาสที่ไม่มีแม้แต่สกิลโจมตีพื้นฐาน—" บารอนยังพูดไม่ทันจบประโยค ไอแซคยกมือขึ้นช้าๆ ราวกับกำลังดีดเศษผงออกจากเสื้อผ้า นิ้วเรียวยาวสะบัดออกไปเบาๆ ในอากาศ *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหวราวกับท้องฟ้าถล่ม แรงอัดอากาศมหาศาลถูกบีบอัดจนกลายเป็นคลื่นกระแทกสีครามเข้ม พุ่งทะยานแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วเหนือเสียง คลื่นพลังนั้นไม่ได้มีเป้าหมายแค่บารอนคนเดียว แต่มันกวาดล้างพื้นที่รัศมีสิบเมตรเบื้องหน้าจนราบเป็นหน้ากลอง ผผนังหินแกร่งของดันเจี้ยนแตกร้าวละเอียดราวกับกระจกเปราะบาง ร่างของสมาชิกปาร์ตี้เขี้ยวอสูรนับสิบคนแข็งค้างในท่าทางเดิม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามขมับ ก่อนที่ร่างของพวกมันทั้งหมดจะถูกกลืนกินหายไปในพริบตาโดยไม่ทันได้เปล่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยซ้ำ เหลือเพียงละอองแสงสีขาวที่ค่อยๆ สลายกลายเป็นความว่างเปล่า ความเงียบงันเข้าปกคลุมดันเจี้ยนชั้นต่ำทันที มีเพียงเศษฝุ่นผงและกลิ่นอายของมานาอันเข้มข้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่กลางอากาศ ลูมิน่าก้าวเข้าไปใกล้ร่างของไอแซคเล็กน้อย เธอมองแผ่นหลังกว้างนั้นด้วยสายตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความเคารพเทิดทูน ราวกับเขาดั่งเทพเจ้าผู้สร้างกฎเกณฑ์แห่งโลกใบนี้ขึ้นมาใหม่ รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้างดงามไร้ที่ติ "งดงามมากค่ะ... นายท่าน" เสียงกระซิบแผ่วเบาของเธอเต็มไปด้วยความจงรักภักดีที่พร้อมจะถวายชีวิตให้ ไอแซคไม่ได้หันกลับไปมอง เปลวเพลิงสีฟ้าอ่อนยังคงลุกโชนอยู่ที่ปลายนิ้วของเขา ชายหนุ่มกวาดสายตามองซากไอเทมเกรดต่ำที่ตกเกลื่อนพื้น ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบกำลังจะกลับคืนมา เสียงฝีเท้าฝ่าความมืดจากอุโมงค์ลึกด้านในสุดก็ดังขึ้น... *ตึก ตึก ตึก* ไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ แต่เป็นเสียงรองเท้าหนังราคาแพงที่ย่างก้าวอย่างมั่นคง พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมชั้นดีที่ขัดแย้งกับบรรยากาศเน่าเหม็นของดันเจี้ยนอย่างสิ้นเชิง "ช่างเป็นการแสดงที่น่าประทับใจเสียจริง..." น้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังแต่แฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ดังขึ้นจากความมืด พร้อมกับเงาร่างของชายสวมหน้ากากเงินที่ก้าวออกมาจากเขตหวงห้ามระดับ S ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ยังไม่มีกิลด์ใดเคยสำรวจมาก่อน "ไม่นึกเลยว่า... คนที่ถูกตราหน้าว่าเป็นไอ้ขยะไร้คลาส จะซ่อนปีศาจเอาไว้ภายใต้หน้ากากผู้บริสุทธิ์แบบนี้... คุณไอแซค" ไอแซคหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเย้ยหยันผุดขึ้นที่มุมปาก ขณะที่ลูมิน่าก้าวขึ้นมาขวางหน้าเพื่อปกป้องเขาทันทีด้วยสัญชาตญาณนักรบ หวังว่าตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปพร้อมกันนะครับ!